در نقد دفاع متعصبانه از افشین قطبی: جنتلمن بودن ادا نیست...

طعنه آمیز آنجاست که بدانیم بعد از آن سروصدایی که آقای قطبی برای رد گم کردن بازی ضعیف تیمش در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی ذوب آهن داشت تنها پس از آنکه پول خود و بخشی از پول مارکو را گرفت همه چیز را محشر توصیف کرد و دیگر برای استیفای حق و حقوق بازیکنانی که گلویش را به جهت دفاع از آنان چاک کرده بود دم بر نیاورد!

به واقع به نظر شما مطرح کردن نداری پرسپولیس از جنتلمن بودن نمی کاهد ولی اینکه از دو بازیکن تیمتان ناراضی هستید و آنها را تعویض می کنید شما را بی شخصیت می کند ؟!

چگونه است که مهدی طاهر خانی بازیکنان فیروز کریمی را سربازانی توصیف می کند که دیگر فداکارانه بازی نمی کنند و فراموش می کند که کلیه مطبوعات نویسان معتقدند که دیگر در پرسپولیس کسی سرش را جلوی توپ نمی گذارد !؟

نگارنده مطلب مربوطه با زیر سوال بردن رفتار قلعه نوعی و کریمی در قبال بازیکنان و گفتن لفظ سپر قرار دادن منیعی و منتظری اینگونه نشان می دهد که قلعه نوعی دستانش را بعلامت باخت بالا برده بوده و برای تلقین این تفکر به هوادار که مقصر باخت نیست دست به تعویض می زند ولی بیاد نمی آورد که حداقل تیم قلعه نوعی هیچگاه تیم شکست خورده ای نبوده و تجربه ی برد 3-2 در مقابل برق شیراز که استقلال در کمتر از 18 دقیقه بازی 2-0 باخته را 3-2 کرد و نمونه هایی از این قبیل گواه بر این مدعاست که استقلال امیر هیچگاه دست از تلاش بر نمی دارد و امیر استاد برگرداندن بازیهاست !!

یدالله اکبری در فینال جام حذفی در مقابل سپاهان پنالتی ای را از دست داد که سرنوشت جام را عوض کرد و هیچگان نه قلعه نوعی یدالله را مورد حمله قرار داد و نه هوادار استقلال شماتت کرد یدالله را بابت آن پنالتی که به دستان کمیل شوسکو کوبید !!

سوالی که می توان از مهدی طاهر خانی پرسید این مسئله است که چگونه می تواند از رفتار امیر خرده بگیرد ولی نمی تواند از خود بپرسد که نیکبخت واحدی ، شیث رضایی ، محمد رضا مامانی چگونه با افشین قطبی دچار مشکل شدند ؟!  چگونه از خود نمی پرسد همان فیروز کریمی چگونه توانست از یاغی دیروز ( شیث رضائی ) مدافع با تعصب بسازد !؟

نقد دیگری که بر مطلب مزبور وارد است بر می گردد به آن بخش که نگارنده  به دعوت منتظری به تیم ملی اشاره می کند که گویا ایشان فراموش کرده اند که مربی گری سلیقه ایست و در این میان خرده ای نه به علی دائی می توان گرفت  و نه به امیر قلعه نوعی ؛ چه آنکه کسی نمی توانست به مانچینی سرمربی وقت اینتر خرده بگیرد چرا آدریانو را بازی نمی دهد و مورینیو را به سلاخی بکشد که چرا از شوچنکو استفاده نمی کند !؟
آیا عدم استفاده دو مربی ذکر شده نشان از عدم توانایی بازیکنان ذکر شده بود ,  یا عدم اعتقاد ؟!
آیا صرف اشتباه پژمان منتظری در یک بازی می تواند ملی پوش شدن وی را زیر سوال برده و شایستگی های وی را بپوشاند !؟  پس دعوت کریم باقری که با یک گل بخودی در مقابل مقاومت سپاسی شکستی تلخ را بر تیم خود وارد کرد را چگونه می توان پوشش داد ؟!  آیا بهتر نیست که تعویض منتظری را تنبیهی از طرف قلعه نوعی در نظر بگیریم تا پیشمرگ شدن برای قلعه نوعی !؟!؟

مهدی طاهر خانی مسعود زارعی را به عنوان مثالی جهت اثبات مدعای خویش  در حالی پیش می کشد که با کمی نگاه به گذشته براحتی می توان بیاد آورد که مسعود زارعی بعلت بازی نکردن شیث رضایی و ناتوانی بهادر عبدی تنها گزینه پیش روی قطبی بود و از همه مهم تر آنکه مسعود زمانی که در امید های استقلال بازی می کرد نیز یک ستاره بود و این کشفی نبود که توسط افشین قطبی انجام شود !!
در طرف مقابل مهدی طاهر خانی نمی بیند که میثم بائو ، بازیکنی بود که قلعه نوعی با جسارتی فوق العاده ریسکی را برای وی انجام داد که مشابهش را هیچگاه نخواهید یافت !! 
امیر در حرکتی عجیب تحسین همه را بر انگیخت چراکه میثم بائو را برای اولین بار در شهر آورد بزرگ تهران به میدان فرستاد , تقریبا" همانند آن رفتاری  که در مورد امیر حسین صادقی و پیروز قربانی انجام داد !!
میثم در امارات بازی کرد و در حال حاضر با پیراهن ابومسلم تیم ملی را بدست آورده و ایا مهدی طاهر خانی این سوال را از خود می پرسد که چرا این نیمه ی امیر را نمی بیند !؟

اوج بی انصافی مطلب مزبور را می توان در بخش مربوط به برهانی یافت . آنجا که  نگارنده  خود مدعی می شود از دلایل عدم دعوت برهانی بازی نکردنش در استقلال به طور ثابت بوده است !! ولی اشاره نمی کند دلیل دعوت نشدن خسرو حیدری بهترین بازیکن فصل استقلال چیست !؟ کدام منتقد منصفی یافت می شود که غلام نژاد را به حیدری ترجیح دهد ؟!!؟ آیا جز همان بحث اعتقاد و عدم اعتقاد است !؟ پس چرا طاهر خانی می خواهد حتی دعوت نشدن برهانی را هم به گرن قلعه نوعی بیندازد ؟!

مهدی طاهر خانی در ادامه صحبت هایش جوری از دو کارمو صحبت می کند که آدم تصور می کند دو کارمو را به قطبی تحمیل کرده اند و خود وی نقشی در جذبش نداشته است !! در حالیکه هنوز بیاد داریم که قطبی حتی با گفتن عبارت : اگر مجبور شوم بین کریمی و دو کارمو کسی را انتخاب کنم انتخاب من دو کارمو خواهد بود !! دقیقا نشان داد که شدیدا خواهان دو کارمو هست و آیا جز این می توان تصور کرد که قطبی مجبور به حمایت از دو کارموست ؟!!؟ وگرنه هم اثبات شد که دو کارمو نه بازیکنی فوق العاده بوده و هم اثبات شد که وی بازیکنی قالب شده به پرسپولیس بوده که دلال آن مربی ای بوده که خود قطبی دستیاری اش را در این زمینه انجام داده است: آری... جناب مارکو !

جانواریو نقطه مقابل برزیلی است که بی سر و صدا می درخشد و دو کارمو شخصیتی است که با سر و صدا پرسپولیس را در سراشیبی حاشیه و سقوط می غلطاند و این وسط قلعه نویی نه جانواریو را حلوا حلوا می کند و حتی در مصاحبه ای اشاره می کند که بازیکن پول می گیرد تا آماده باشد !! و این آماده بودن بازیکنانی چون حیدری و جانواریو را وظیفه شان می داند و آنطرفتر قطبی گل نزدن بازیکنش را به گم شدن کفش و نرسیدن پول و استرس و هزار مسئله دیگر ربط می دهد و از قبول باور اشتباه در مورد دو کارمو طفره می رود !! 
بقول حضرت سعدی مشک آنست که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید !

حالا اینکه افشین قطبی چرا تا این حد از دو کارمو بعد هر بازی افتضاحش تعریف و تمجید می کند بعبارت ساده تر بخاطر اینست که اشتباه خودش در انتخاب یک بازیکن دسته سومی پوشش بدهد و بگوید : نه ، من اشتباه نکردم و این شمائید که نمی فهمید این دوکارمو چقدر به درد تیم من می خورد .

آقای طاهرخانی باید بپذیرد که همانطوریکه امیر قلعه نویی عیب هایی دارد افشین قطبی هم دارای عیب ها و اشتباهاتی هست و با جنتلمن بودن به لفظ قلم سخن گفتن و محترم برخورد کردن نیست ! جنتلمن بودن در درک شرایط و قبول اشتباه هم نشان دارد !! اگر قطبی  در مورد جذب  دو کارمو قبول اشتباه می کرد بزرگیش بیشتر نمود پیدا می کرد .

 امید است تا هوادار پرسپولیس نیز به این درک برسد که قطبی هم دارای خصایص مثبت  و منفی در آن واحد می باشد و نباید با تحسین وی زمینه تخریب شخصیت مربیان دیگر و انتقاد بی رحمانه و غیر منصفانه را ایجاد کرد !!
بقول بزرگی که می گوید : ای کاش بزرگی در نگاه تو باشد ؛ نه بدان چیزی که به آن می نگری !!