- › خارج از محدوده - یاسر اشراقی
- › فوتبال برتر - جواد خیابانی
- › فراتر از نود - عادل فردوسی پور
- › نیش و نوش - تورج عاطف
- › زیر ذره بین - مهدی طاهرخانی
- › نوشدارو - مهدی بذرافکن
- › دست نوشته های یک لمپن - علی باستانی
- › قاب بي رنگ - هومن كواكبي
- › تک به تک - سعید قرایی
- › کنارگود - شهامت شکرنیا
- › از روی سکو - مهدی هاشمی مرغزار
- › مستطیل سبز - علیجواد دهقان
- › لذت فوتبال- نيما سبك روحيه
- › فوتبال ایرانی - علی رفسنجانی
- › بین دونیمه - شهاب احمدی
- › فوتبال احساسی - عماد عطایی
- › سکوی سرد - امیر غفاربیگی
- › رادیکال - مانی غفار
- › تلنگر - حمید شایسته فرد
تحلیل بعضی از سخنان علی دایی پس از شکست تلخ تیم ملی برابر عربستان/ غرور، غرور و غرور
امیر غفاربیگی/خبرگزاری پارس فوتبال
عربستان برای برد به ایران آمده بود. این امر را زمانی که عربها گل تساوی را به ثمر رساندند به وضوح قابل تشخیص بود. آن زمانیکه بازیکنانشان در دیدگان بهت زدهی هواداران با خشونت مفرط توپ را از دست حسن اشجاری قاپیدند تا به سرعت روی نقطهی وسط زمین بکارند و بازی را شروع کنند. شجاعت عربها در بازی مقایل تیم ما واقعا ستودنی بود. آنها میدانستند که مقابل تیم ایران بازی میکنند . همچنین میدانستند با شکست یا مساوی ترک کردن ایران باید عطای جام جهانی را به لقایش ببخشند. اما مربی و بازیکنان ایران عربستان را با یک تیم درجه چندم آسیا اشتباه گرفته بودند.
باخت مقابل تیم ملی عربستان تلخ است. حتی یادآوری آن شکست و نوشتن پیرامون آن نیز کاری مشکل و طاقتفرساست. به گفتهی سرمربی؛ تیم ملی فوتبال برد و باخت دارد، اما باخت برابر عربستان آنهم در استادیوم آزادی و در حضور صدهزار هوادار هیچ توجیهی نمیتواند داشته باشد.
دایی در گفته هایش پس از بازی به این نکته اشاره میکند که: «مگر يك تيم چند بازي ميتواند پيروز شود و برد و باخت در فوتبال هر كشوري وجود دارد.» لازم است به ایشان یادآوری کنیم مگر یک تیم در چند بازی میتواند مساوی کند؟ منظور دایی از برد اصلا مشخص نیست.
بهتر است ایشان نگاهی به جدول بیندازند تا متوجه شوند تیم ما تنها یک برد مقابل کره شمالی دارد و برابر تیمهای امارات، کره جنوبی و عربستان در بازی رفت به تساوی اکتفا کرده است. مربی تیم ملی شکست مقابل عربستان را از گردن خود رد میکند و به قول معروف با انداختن توپ به زمین بازیکنان سعی در توجیه این نتیجه دارد. تا جایی که پس از بازی دربارهی اشتباهات تاکتیکی تیم ملی میگوید: «اين مسائل را بازيكنان بايد از 12 سالگي ياد بگيرند و من نميتوانم خود به ميدان بروم و اين نكات فردي را به بازيكنانم گوشزد كنم.»
باید از ایشان پرسید پس نقش کادر فنی تیم چیست؟ اگر باریکنی کوچکترین نکات تاکتیکی را نمیداند یا به قول وی از 12 سالگی یاد نگرفته است چرا باید در ترکیب اصلی قرار گیرد یا حتی به تیم ملی دعوت شود؟ یادمان نرفته مربی محترم تیم ملی در ده دقیقهی پایانی بازی به نیمکتشان چسبیده بودند و شجاعت استفاده از سومین تعویضشان را هم نداشتند. هرچند دایی معتقد است که تیم ملی مقابل عربستان بسیار خوب بازی کرد و او به واسطهی این بازی خوب از بازیکنانش کاملا راضی است اما باید به ایشان گوشزد کنیم دیدگاه مردم نسبت به بازی تیم ملی و عملکرد بازیکنان کاملا با دیدگاه ایشان تفاوت دارد.
از سخنان ایشان مبنی بر اینکه «همه منتظر چنین روزی بودند تا تیم ملی شکست بخورد» اینطور استنباط میشود که ایشان حتی به خودشان هم اعتماد ندارند و با منتقل کردن این احساس، نداشتن اعتماد به نفس، به بازیکنان تیم ملی موجبات کسب چنین نتایجی را فراهم می کنند.
بدون شک یکی از دم دستی ترین مقصران این شکست تلخ و تاریخی که تا مدتها در اذهان علاقمندان تیم ملی باقی خواهد ماند کسی نیست جز کادر فنی که با مهره چینی ناهمگون، عدم بازیخوانی مناسب، استفاده نامناسب از سه حق قانونی تعویض و جای گرفتن غرور به جای منطق باعث رقم خوردن این نتیجه شدند.



Digg
Cloob
Balatarin


نظر (43 تا كنون ارسال شده است):
مشكل تيم ما نداشتن برنامه و هماهنگ نبودن با ليگ است ، وقتي يك ماه ليگ تعطيل مي شود و به تعطيلات عيد هم نزديك مي شويم قواي بدني بازيكنان تحليل مي رود
مشكل ديگر تيم ما نداشتن روحيه همدلي بين بازيكنان است كه دليل آنرا مي توان پرداخت دستمزدهاي بي حساب و كتاب به بازيكنان دانست
بازيكني كه در يكسال بيش از 100 ميليون در آمد دارد دلش به حال تيم ملي نمي سوزد
بازيكنان عربستان با اينكه دستمزدهاي بالايي مي گيرند ولي با جان و دل بازي مي كنند
مشكل ديگر نداشتن بازي تداركاتي مناسب است
كويت و كنيا در حد فوتبال ما نيودند
بازيكنان ما بايد تحت فشار باشند نه اينكه با كويتي بازي كنند كه هيچ برنامه تاكتيكي در مقابل ما نداشت و به قول معروف فوتبال علي اصغري و بكش زيرش بازي مي كرد
در مجموع اخراج علي دايي كار اشتباهي بود
اخراج علی دائی کار بسیار اشتباهی بود باید به جای ایشان اقایان علی آبادی و کفاشیان اخراج می شدند . تا کا ریشه ای حل شود . بعد از علی دائی چه کسی اخراج خواهد شد ؟
اما دایی اسطورهای بود که ارزان فروختیم.
انشالله برای جام جهانی بعد
(نابرده رنج گنج میسر نمیشود)
فوتبال ما از ریشه خرابه و افراد به واسطه رابطه ها پست ها رو می گیرند علی دایی بازیکن خوبی بوده ولی بدون تجربه مربیگری .... برای تیم ملی زود بود .
بر هیچ کس زحمات علی دایی برای تیم ملی پوشیده نیست ( این یک روی سکه) اما علی دایی با پیراهن تیم ملی علی دایی شد و مشهور تا توانست پولدار و پولدار تر شود پس در کنار شعور و توانایی اش می توان گفت از پیراهن تیم ملی به استفاده مادی هم رسید. اما ایشان در زمینه مربی گری نتوانست آن نبوغ و شم بالای خود را نشان دهد تیم ملی فاقد بازیهای درخشان یا کار تاکتیکی است لطفا نوار بازیها را آنالیز کنید آیا در یک مسابقه 90 دقیقه ای تیم ما یک حرکت تاکتیکی را اجرا کرد یا دلخوش به اتفاقات بودیم (عدم استفاده از یک مهاجم کلاسیک) عدم بازی خوانی .وقت کشی به سبک عربها
نه تنها فوتبال بلکه کل ورزش ما
من گاهی اوقات احساس می کنم فدراسیون فوتبال رییس نداره
احساس می کنم جناب علی آبادی همه کاره فوتبال هستند
نمی دانم چه کاریه که این غده سرطانی رو حمایت می کنیم
این غده باید از ریشه کنده شود
خدمات علی دایی و شخصیت جهانی اش به جای خود
لجبازی ، غرور بی جا ، کشیدن سد مقابل تیم ملی به جای خود
مدیریت ناصحیح ورزشی کشور هم بجای خود
...
واقعا بابت شعارهای تماشاگران بعد از دریافت گل دوم متاسفم. عوض حمایت تا آخرین لحظه شروع به فحاشی می کنند.
واسه علی دایی چه امکاناتی دادند که انتظار جام جهانی دارن
با کدوم تیم درجه اول بازی تدارکاتی گذاشتن
این همه مربی اومدنو رفتن پس چرا تیم ملی ما درست نشد
از نظر ادبی کلا نوشته تان ایراد دارد.....
دوم شما مدرک کارشناسی فوتبالتان را از کجا گرفته اید که نظر میدهید....
سوم اگر ما از همان هشت سال پیش یک کادر مجرب با فدراسیونی با سواد داشتیم الان تیم ملی مان مشکلی نداشت...
گر چه به دستور آقایان جناب همیشه مربی تیم ملی اخراج و ابقا میشود....
حال دریابید حاجی مایلی را که دوباره آمدند....
علی دایی همیشه جاویدان هست در فوتبال دنیا....
نظر خود را اضافه كنيد