آقای دایی راه خودت را ادامه بده به رسانه ها توجهی نکن!!

خبرگزاری پارس فوتبال / مهدی هاشمی مرغزار 

در این مجال قصد تحلیل بازی ایران وامارات را ندارم اما این دیدار یک حسن بزرگ داشت و آن اینکه یکبار دیگر ثابت شد انتقادات بی مورد مطبوعات و رسانه ها و دخالت آنان تا چه حد مخرب و باعث سردرگمی سرمربی تیم ملی می شود.   آری علی دایی وقتی سرمربی تیم ملی شد یک انقلاب مفید در تیم ملی ایجاد کرد انقلابی که می بایست بعد از جام حهانی و در زمان مربی گری قلعه نویی انجام می شد ولی سرمربی وقت تیم ملی جرات چنین کاری را نداشت لذا حاصل آنرا در جام ملتهای آسیا دیدیم.  

علی دایی در ابتدای امر می دانست بازیکنان پرافتخاری همچون مهدوی کیا ، هاشمیان و غیره ، دیگر آن ستاره های سابق نبوده و حتی در تیم های باشگاهیشان نیز به ندرت به بازی گرفته می شوند ازاینرو دل بستن و بازی دادن به آنها نه تنها سودی نداشت بلکه علاوه بر کم تحرکی تیم ملی ، باعث از بین رفتن انگیزه در بازیکنان جوان می شد. به همین دلیل در اقدامی شایسته قلم قرمز بر روی نامهای بزرگ کشید و ثمره آن اقدام شجاعانه ایجاد انگیزه برای تمام بازیکنان و حتی لژیونرها بود.    تیم ملی در بازیهای مقدماتی با اتکاء به جوانان ، کم کم به مرز آمادگی و خودباوری رسید تا جایی که بدون حضور برخی بازیکنان نامدار ، علیرغم اینکه شروع خوبی نداشت اما در نهایت توانست از مرحله مقدماتی عبور کند. ولی از آنجا که برخی رسانه های ما همیشه خواهان ستاره پروری و دخالت در ارنج تیم هستند نه تنها این موفقیت را نادیده گرفتند بلکه بجای تشویق دایی و حمایت از جوانگرایی او ، شروع به ایجاد تنش و انتقاد از او به خاطر عدم دعوت از کریمی و سایرین نموده تا جایی که بازیکنان قدیمی را رودر روی دایی قرار دادند اما دایی که نمی خواست در ابتدای مربی گری اش جبهه مخالفانش با پیوستن ستاره های تیم ملی قوی تر شود مجبور شد علیرغم میل باطنی اش از مواضع خود عقب نشینی کرده و با دعوت از مهدوی کیا و هاشمیان مانع از پیوستن آنها به جبهه مخالف شود کاری که به هیچ وجه با تفکرات دایی همخوانی نداشت چون دایی خود در بالاترین سطح فوتبال آلمان حضور داشته و می دانست اگر مهدوی کیا و هاشمیان هنوز در اروپا حضور دارند فقط به خاطر سابقه درخشان و قرارداد مالی سنگینشان است که با باشگاههای خود منعقد کرده اند وگرنه آخرین گلی که هاشمیان برای تیمش به ثمر رسانده در کدام بازی بوده است؟ یا مهدوی کیا که روزگاری آقای پاس گل بوندس لیگا بود پاس گل که پیشکش آخرین بازی که از ابتدا برای تیمش به میدان رفته و نوددقیقه در زمین حضور داشته به چه زمانی برمی گردد؟  

آری دایی در بدو پذیرش سرمربی گری تیم ملی بهترین تصمیم را گرفته بود اما انتقادات ما باعث شد تا از کسب تساوی در مقابل تیمی که در مرحله قبل با بازیکنان جوان شکست داده بودیم خوشحال باشیم!!    تیم دایی با حضور ستارههایی همچون نکونام و شجاعی دیگر نیازی به ستارههای پابه سن گذاشته و کم تحرک نداشت ولی در مقابل به همان نیروی جوانی و روحیه جنگندگی نیاز داشت چیزی که در دیدار با امارات تا دقایقی از نیمه دوم که مهدوی کیا و پس از اوهاشمیان در میدان حضور داشتند از دست داده بود. آیا ندیدیم چگونه مهدوی کیای پرافتخارمان در مقابل جوان بیست ساله اماراتی ناکام بود؟ آیا ندیدیم چگونه مهدوی کیا هم خود و هم کعبی را از بازی خارج ساخته بود؟ و آیا ندیدیم با آمدن غلام نژاد جوان نه تنها جناح راست بلکه کعبی هم به حرکت درآمد؟ یا دیگر لژیونرمان یعنی وحید هاشمیان چقدر در بازی حضور موثر داشت چند بار برای خودش موقعیت ایجاد کرد آیا توانست حتی از یک مدافع عبور کند؟ اما در مقابل او حرکات انفجاری رضایی و یا نفوذهای معدنچی را به یاد بیاورید؟ چه قدر تفاوت مشاهده می کنید؟ آیا وقت آن نرسیده که شرایط را برای تغییرات دایی مهیا کنیم؟ آیا اگر به جای هاشمیان از یک بازیکن پر انرژی و با انگیزه همچون صالحی یا برهانی و..... استفاده می کردیم و هاشمیان پرتجربه را در دقایق پایانی بازی که نیروی مدافعان حریف تحلیل رفته بود استفاده می کردیم نتیجه بهتری هم برای تیم و هم برای هاشمیان حاصل نمی شد؟   در مجموع می توان گفت آنچه باید اثبات شود در همین دیدار به اثبات رسید حال بهتر است اجازه دهیم دایی راهش را ادامه دهد و اگر خواهان حضور ستاره های پابه سن گذاشته هستیم بهتر است از کمیت حضورشان بکاهیم و کیفیت حضورشان را مد نظر قرار دهیم چرا که بدیهی ست تجربه و قابلیتهای بازیکنان ستاره در دقایق پایانی بازی و در شرایطی که قوای جسمانی حریف تحلیل رفته، تاثیر انکار ناپذیری خواهد داشت.