فتح سنگر بی سرباز

پیروانی جانشین قطبی می ماند

مهدی طاهرخانی/ خبرگزاری پارس فوتبال دات کام.
 پیروانی و نیمکت پرسپولیس. این وصال را به هر چیزی می توان ربط  داد ، به کانال های فراوان افشین که او را خیلی زود به نیمکت پرسپولیس نزدیک کرد و بعد از چهارده هفته او لباسی را  بر تن کرد که استیلی چند سال برای آن خیز برداشته بود اما هرگز - حتی برای پرو هم که شده - تن حمید به این جامه فاخر ملبس نشد. بحث چگونگی رسیدن پیروانی به این  جایگاه از حوصله این دست نوشته خارج است اما حرف روز این است ؛ پیروانی تا چه  زمانی قادر است  در این جایگاه بماند؟ ذهن مردد می گوید او برای جلوس روی این صندلی کمی کال است،  اما در این بین افشین  جز کدام دسته  قرار می گیرد ؟ آنهایی که خود رس هستند و بعد از جدا شدن  از بدنه به تکامل می رسند و یا آن گروهی که هیچگاه قادر به رسیدن به نقطعه متعالی -بدون توصل به ریشه- نیستند. امیر قلعه نویی از دسته اول بود ؛ مردی که با  چند ماه سابقه حضور در لیگ برتر به صندلی استقلال رسید و آن قدر پتانسیل داشت که حالا او را در صف مربیان شماره یک ایرانی می گنجانیم. اصغر مدیر روستا را هم می توان   جز این دسته قرار داد. اما در سوی مقابل  بودند و هستند کسانی که  به رغم در اختیار داشتن موقعیت نتوانستند خود را مرد شماره یک مطرح کنند.  حمید درخشان چهار ده سال قبل  چنین شرایطی را  در اختیار داشت اما سر مربی جوان آن روز پرسپولیس که فاصله بعیدی را با قهرمانی لیگ ازادگان  نداشت کم کم از متن رانده شد تا جایی که امروز دراوج بلوغ مربیگری فقط یک مشاور است ،همین و بس.
افشین پیروانی  در خانه  نخست است آنچه امروز او به یادگار می گذارد  مسیریست که تا پایان راه محکوم می شود به پیمودنش . خبری دال بر  جابجایی  قریب الوقوع کادر فنی پرسپولیس مخابره می شود اما همه آن را منکر می شوند با این وجود  هر جلسه مدیر عامل با یکی از مربیان   نشانه ای محسوب می شود از جذب او به کادر فنی قرمزها.  وینکو بگوویچ اولین گزینه شایع شده بود . سر مربی کروات پاس با مصطفوی جلسه داشت  و به گفته خودش سر فصل های مطرح شده در این نشست بیشتر پیرامون  مسائل شخصی بوده تا جذب او .  البته بگوویچ اشاره ای هم به جلسه جدا گانه مصطفوی با  نیکولیچ می کند و این یعنی هر نشستی را نباید دلیلی برای جذب سر مربی  قلمداد کرد.  با این وجود کارنامه مصیبت بار وینکو در لیگ سوم  با سرخپوشان و عملکرد بدون دفاع نیکولیچ با فولاد و تیم ملی جوانان به قدری مشهود و عیان است که دیگر ذهن  کنجکاو ،حتی برای لحظه ای هم که شده به جذب چنین افرادی منحرف نمی شود .
قطبی رفت و خوشبختی امروز  پیروانی این است که هیچ آلترناتیو دم دستی برای جانشینی سر مربی سابق وجود ندارد. فرانک پاگلزدروف سر مربی سابق هامبورگ و هانزاروستوک که سابقه کار در النصر را  در کارنامه اش می بیند اخرین گزینه ای بود که  برای جانشینی قطبی مطرح شد اما  به نظر می رسد  رو کردن چنین اسم هایی بیشتر جنبه ای ژورنالیستی دارد تا رخی واقعی.  سونول گونش ترکیه ای و لوکا هم جز همین دسته از مربیان قرار می گیرند  که در چنین فضایی برای داغ کردن  لیست تخیلی بهترین رل را ایفا می کنند.  البته  مشغول شدن دنیزلی در بشیکتاش تا حدودی  به کاهش گمانه زنی ها کمک کرد چرا که در غیر این صورت، بدون تردید  قبل از خروج قطبی از گیت فرودگاه، نام دنیزلی  به دفعات فراوانی تکرار می شد. 

عدم تجربه پیروانی پدید آورنده چنین فضایی است اما  هیات مدیره و شخص مدیر عامل نگاهی  متفاوت به این قضیه دارند. یکی از این افراد  به صراحت از ماندگاری افشین  گفت و عقیده داشت دست کم تا چند بازی اولیه نیم فصل دوم، هیات مدیره به پیروانی فرصت می دهد  و با توجه به دانش و شخصیت پیروانی  او قادر است از  این موقعیت طلایی بیشترین بهره را ببرد.  آنها به خاطر رابطه تقریبا ناگسستنی دستیار سابق قطبی و حبیب کاشانی نظر مساعدی روی آخرین محصول نیمکت پرسپولیس ندارند  و این یعنی استیلی به این زودی قادر به بازگشت نخواهد بود.
 حسین چرخابی  در سپاهان دقیقا چنین تجربه ای را پشت سر گذاشت . به او لقب سر مربی موقت را دادند اما  عدم بازگشت لوکا به علت قرارداد با النصر ، هیات مدیره را مجبور کرد در نبود مهره کار آمد داخلی  به چرخابی با تجربه اعتماد کند.  پرسپولیس  اولین مصافش را با پیروانی  پشت سر گذاشت که  تساوی  مقابل صدر نشین در خارج از خانه -در روزی که نیکبخت دو پنالتی را از دست داد-  تا حدودی قابل قبول است بنابراین پیروانی  با اعتماد به نفس بیشتری  می تواند به مسیر پیش رو امید وار بماند. روز گذشته خبر عدم تمایل سازمان تربیت بدنی به جذب مربی خارجی ،برای پرسپولیس مطرح شد  و در صورت واقعیت داشتن این خبر، آن وقت  تنها بازگشت افشین قطبی است که پیروانی را از این جایگاه رویایی  دور می کند. مکانی که  افشین خیلی زود به آنجا رسید اما خوب می داند خروج زود هنگام از این جایگاه -به علت عدم کسب نتیجه -  می تواند  مسیری را پیش روی او قرار دهد که پیش از این امثال درخشان و پنجعلی آن را پیمودند و مقصد جایی نشد جز کوچه پس کوچه های  نفر چندم بودن.