بعد از بیانیه مایلی کهن ؛سنگ اندازی از خانه شیشه ای

بزرگترین اشتباه سر مربی تیم ملی

مهدی طاهرخانی /خبرگزاری پارس فوتبال دات کام

1- بازی وارد فاز جدیدی می شود ؛ شمشیرهای چوبی و پلاستیکی به کنج گنجه می روند تا کلاشینکوف و ژ3 با تیرهایی کاملا  غیر مشقی، جای آنها را بگیرند. در یک سو سرمربی تیم ملی قرار دارد و در سمت دیگر سر مربی آبی که به رغم همه رکورد شکنی های لیگ هشتم، فاصله چندانی تا از دست دادن جام ندارد. اولی در آغاز ماموریت بزرگ برای رساندن تیم ملی به آفریقای جنوبی است و دومی دست کم باید یک هفته آرام را  پشت سر بگذارد تا در صورت شکست ذوب آهن ، جام از دست رفته را به تهران  بازگرداند. مایلی کهن احتیاج به حمایت ملی دارد تا در این راه تنها نماند و قلعه نویی  باید یکی از حامیان او لقب بگیرد. اگر قرار به تعریف روابط فی مابین باشد، لا اقل چند پاراگراف دیگر را می توان در موردش نوشت وبه آن پرداخت که در این برهه ،به سود هیچ یک از آنها نیست تا بی محابا بر سنگر یکدیگر بتازند.

2- جنگ سرد مایلی کهن و قلعه نویی  که در  چند روز گذشته  به نبرد گرم تغییر فاز داده، پیشینه دیرینه ای دارد ؛‌ اواسط دهه هفتاد و زمانی که  آنها استاد و شاگرد بودند .آغاز سرمربی گری مایلی کهن در تیم ملی و روزهای پایانی قلعه نویی با پیراهن سپید این تیم. نقطه شروع اختلافات عمیق از آن زمان شروع شد و در طی یک دهه گذشته ،اوج و حضیض های فراوانی را پشت سر گذاشت . با این وجود در کمتر برهه ای پیش آمد که هر دو در نقطه تاقدیس مربی گری خود باشند و رو در روی هم  قرار بگیرند. روزهای فتح قلعه نویی مصادف شد با دوری های مقطعی مایلی کهن از متن مستطیل سبز. اما اینک هر دو در بالاترین نقطه ممکن برابر یکدیگر قرار گرفته اند  ؛ سر مربی تیم ملی مقابل سر مربی  استقلال که میلیون ها هوادار  را پشت سر خود می بیند.

3- لحظه فتادن جرقه آتش زا به این انبار متراکم باروت ، اوائل  مصاف استقلال و سایپا بود ؛ لحظه ای که دوستداران سر مربی آبی با عجیب ترین الفاظ به استقبال سر مربی تیم ملی رفتند . مایلی کهن در طول تمام نود دقیقه ، بدون هیچ  ری اکشن خاصی  در جایگاه ویژه نشست  و حرف هایش را گذاشت در سالن کنفرانس  خبری. مرد صریح سایپا و ژنرال مغموم آبی در این نشست هرچه دل تنگ شان خواست نثار جبهه مقابل کردند اما هنوز نقابی در الفاظ شان دیده می شد تا یکدیگر را مستقیم نشانه نروند . با این وجود عمر این نقاب نازک هم بیشتر از چهل و هشت ساعت نبود و روز گذشته با صدور بیانیه مایلی کهن، علیه قلعه نویی ، که  شاید به عنوان  تند ترین نامه سر گشاده تاریخ فوتبال ایران  بتوان از آن نام برد ، درگیری این دو وارد مرحله نوینی شد.  

4- این اتفاقات درست در روزی رخ داد  که کمیته انضباطی با مختومه کردن پرونده تبانی استقلال و استقلال اهواز  و تنها جریمه افراد مدعی ، قصد داشت فضای فوتبال را کمی آرام تر از گذشته کند اما محمد مایلی کهن بی اعتنا به  وظیفه مهمی که هم اکنون عهده دار شده است ، مقابل سر مربی استقلال موضع گرفت  تا شاید  او آخرین نفری باشد که در طول نود دقیقه ، رکیک ترین الفاظ  را علیه خویش و خانواده اش می شنود. مایلی کهن این بار هم  بدون توجه به  نظر مشاورانش  از جاده تساهل و تسامح خارج شد تا با صدور بیانیه اش حواس  جامعه فوتبال را مجددا به اتفاقات  شامگاه پنجشنبه در ورزشگاه آزادی جلب کند ؛ جایی که  نه احترام او  را به عنوان سر مربی تیم رقیب نگه داشتند و نه به چشم سر مربی تیم ملی به  وی نگریستند.

5- محتوای بیانیه مایلی کهن ، کمی داغ  تر از حد معمول است اما آنچه باید از سوی او مورد توجه قرار می گرفت ، شخصیت حقوقی خویشتن بود ؛ سرمربی تیم ملی  که حالا در خانه ای سکنی گزیده از جنس کاملا شیشه ای.تا چندی قبل اگر محمد مایلی کهن به عنوان یک منتقد، همه حرف های ناگفته اش را  با هر ادبیاتی ، رسانه ای می کرد  شاید تنها این محمد مایلی کهن بود که باید تاوان این نبرد را می داد ، نزاعی که  در شرایط فعلی بیش از انکه حق و باطلش مهم باشد  می باید به خسارات احتمالی اش اهمیت داد.  چرا سکو های آبی  روز پنجشنبه آن گونه علیه سر مربی تیم ملی بود و یا اینکه جریانات چند سال اخیر چگونه هدایت شده اند ، امروز در پله دوم جایی قرار می گیرد که  در رده نخست آن  عزم ملی برای صعود به جام جهانی  جای  دارد.

6- بیانیه باشگاه استقلال علیه سر مربی تیم ملی، شکایت قلعه نویی از محمد مایلی کهن و در نهایت انتشار نامه سر گشاده سر مربی تیم ملی در تقابل با قلعه نویی که روز گذشته ،خبر شماره یک همه خبرگزاری ها بود، فضای کاملا وحشت آوری را به وجود می آورد. نتیجه چه خواهد شد و یا اینکه بعد ها تاریخ  در مورد حقانیت کدام جبهه رای صادر می کند امروز چندان مطرح نیست بلکه آن چیزی که  باشد مورد لحاظ  قرار می گرفت حفظ  خانه های شیشه ای بود ؛ اول برای محمد مایلی کهن که "همیشه راست" می گوید، بی توجه به آنکه هر "راستی را همیشه" نمی گویند ، سپس امیر قلعه نویی که هیچ تلاشی را  برای آرام کردن فضای استقلال ، انجام نداد . دومی می رود تا بهای این حواشی بی پایان را با از دست دادن جام هشتم و ناکامی در لیگ قهرمانان آسیا بپردازد و آرزو می کنیم این سر انجام تلخ  در انتظار مرد اول نباشد.