آسیب شناسی رفتار محمد مایلی کهن ؛ هم او که می خواهد یک تنه فوتبال ایران را از ناپاکی ها برهاند : جومونگ فوتبال

مهدی بذرافکن-خبرگزاری پارس فوتبال

ماه هاست سریال کره ای جومونگ از شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می شود و اتفاقا علاقمندان بی شماری در میان ایرانیان یافته است.
علاقمندانی که لحظه شماری می کنند تا پخش این سریال آغاز شود و ببینند که قهرمان آنان-جومونگ-با دشمنانش و با آدم های بد سریال چکار می کند.
جومونگ می خواهد سرزمینش را از بدی ها پاک کند. ما که ندیده ایم اما آنانی که قسمتهای آینده-یعنی قسمت های 200 به بعد-را دیده اند می گویند جومونگ موفق به انجام این کار می شود.

محمد مایلی کهن به گفته سردار ملاحی:" فکر می کند پاک ترین فرد روی زمین است" و به گفته اهالی فوتبالی و بعضا غیر فوتبالی می خواهد یک تنه فوتبال ایران را از ناپاکی ها پاک کند.
مایلی کهن اما روش ناپاکی را برای پاک کردن فوتبال برگزیده و صد البته که اینگونه نمی تواند موفق باشد.
او دارد به بدترین شکل و با تندترین لحن،درست و نادرست به همه می تازد.از افشین قطبی و فیروز کریمی گرفته تا مهدی تاج و امیر قلعه نویی و صد البته علی دایی.
مایلی کهن می خواهد تبانی را تمام کند.دوپینگ را ریشه کن کند و حق را به حق دار برساند.
او حق خود می داند که سرمربی تیم ملی باشد. افتخارات دوره مربیگری خود را از همه بیشتر می داند. مایلی کهن می خواهد یک تنه همه این کارها را انجام دهد. اما نه روش درستی را برای این کار برگزیده و نه منطق صحیحی را انتخاب نموده است است.
مایلی کهن طی یک ماه گذشته سوژه اول و جنجالی فوتبال این مملکت بود. او آرامش را از قلعه نویی و استقلال گرفت.واژه های فراموش شده ای چون گروهبان قندلی را دوباره رایج کرد. برای فقط 15 روز سرمربی تیم ملی شد و بعد استعفا داد یا اینکه استعفایش دادند و از این بابت در جهان رکورددارهم شد.
به هر حال مایلی کهن انگار از باب این برخوردها درست شدنی نیست.
اصلا ما را با او چکار ، به قول خودش"من دیوانه ام،دیوانه ترم نکنید"!
بنده خدا محمد مایلی کهن، یک تنه می خواهد "جومونگ" فوتبال ایران شود آن هم با روش "تسوجان"!

پی نوشت: در صداقت و پاکی محمد مایلی کهن کمتر کسی را می توان یافت که شکی به خود راه دهد, اما حاجی مایلی که در بیاناتش دم از ارزشهای ناب اسلامی می زند , نباید فراموش کند که در این دین رحمت یکی از بزرگترین و مهمترین توصیه ها حفظ آبروی حتی نا اهلان و ناپاکان است چه برسد به متهمینی که هرگز مشخص نیست که آیا به واقع مجرم هستند یا خیر؟!