ایده دکتر صدر در برابر نگاه پیروانی و منصوریان

نیما سبک روحیه-خبرگزاری پارس فوتبال

 در چند سالی که از به روی آنتن رفتن زنده مسابقات فوتبال در ایران می گذرد، حضور کارشناسان و تحلیل بازی توسط آنان به بخشی جدایی ناپذیر این برنامه ها تبدیل شده است. داربی شصت و هشتم نیز به روال همیشگی پذیرای کارشناسانی بود. دکتر حمیدرضا صدر، علیرضا منصوریان و افشین پیروانی میهمانان این برنامه بودند که هر یک تحلیلی از روند بازی ارائه نمودند، بیان دیدگاهها و چالش به وجود امده در این بستر، تعارضی آشکار بین نظر این دو فوتبالیست سابق و دکتر صدر به وجود اورد. جایی که پیروانی و منصوریان به وضوح به حمایت از فوتبال دو قطبی بر مبنای آبی و قرمز پرداختند و در مقابل صدر توسعه متوازن و خصوصی شدن را راه حلی برای پیشرفت فوتبال در ایران دانست. در ادامه و پس از نگاهی اجمالی به سوابق این کارشناسان، سعی در ارائه پاسخی به این سوال خواهیم داشت که "آیا اصولا حمایت از سیستمی بر مبنای استقلال و پرسپولیس به عنوان قدرتهای بلامنازع، موجب پیشرفت فوتبال در ایران خواهد شد یا خیر؟ ".

 حمیدرضا صدر را می توان یکی از سمبل های نوگرایی و عقلانیت در فوتبال ایران دانست، نگاهی به سوابق دکتر صدر، وی را منتقد فیلم، تحلیلگر فوتبال و دارای مدارک آکادمیک در اقتصاد و طراحی شهری معرفی می کند. وی همیچنین نویسنده کتابهایی در زمینه سینما و فوتبال است که از جمله این کتابها می توان به "روزی روزگاری فوتبال" اشاره نمود که نگاهی شخصی به مقوله فوتبال بر مبنای وقایع اجتماعی و سیاسی دارد. در مقابل افشین پیروانی و علیرضا منصوریان، بازیکنان شناخته شده سرخابی در دهه 70 و اوایل دهه 80 فوتبال ایران هستند که پس از بازنشستگی به دنبال امکانی برای موفقیت در دنیای مربیگری هستند.

 همانگونه که پیشتر اشاره گردید موضوع بحث کارشناسی تلویزیونی حول داربی تبدیل به جدالی حول فوتبال دو قطبی گردید، جایی که حمیدرضا صدر خصوصی شدن و توزیع متوازن منابع مالی را امکانی برای پیشرفت فوتبال ایران معرفی کرد و در مقابل دو بازیکنان بازنشسته، سرخابی ها را کلیت فوتبال ایران معرفی نموده و طی اظهاراتی عجیب راه رشد فوتبال ایران را تقویت پرسپولیس و استقلال دانستند! در این میان ایده علیرضا منصوریان بسیار تامل برانگیز بود، جایی که اظهار داشت "اختصاص منابع مالی باعث پیشرفت استقلال و پرسپولیس خواهد شد و بالطبع با این پیشرفت فوتبال شهرستانها هم احیا می شود چون بازیکنان این تیمها تشویق به حضور در قرمز و آبی تهران می شوند!"

حتی اگر  اظهار نظرهای این دو فوتبالیست سابق را ناشی از عدم تخصص، احساسی و متعصبانه بدانیم، نمی توان منکر بعد تمامیت طلبانه ایده سرخابی در فوتبال ایران شد. شخصی همچون دکتر صدر به دلیل داشتن تخصص و تحصیلات آکادمیک در زمینه اقتصاد و فوتبال به خوبی آگاه است که متمرکز نمودن فوتبال یک کشور 70 میلیونی در یک شهر می تواند چه اثرات نامطلوبی بر رشد کلیت فوتبال در آن کشور داشته باشد و البته به خوبی اگاه است که لذت بردن از فوتبال و حق طرفداری مختص فقط هواداران دو تیم نیست. با این همه همچنان افرادی وجود دارند که معتقدند در فوتبال ایران باید بر پاشنه سرخابی بچرخد، داربی تهران را مهمترین مسابقه فصل می دانند حتی اگر این دو تیم در میانه جدول باشند! و تیمهای شهرستانی را در برابر آبی و قرمز از پیش بازنده می دانند حتی اگر قوی تر باشند!

آقایان پیروانی و منصوریان می توانند نگاهی به تراکتورسازی و هوادارن پرتعدادش یا سازماندهی منجر به صدرنشینی اصفهانی ها داشته باشند تا به تفسیری معقولانه تر از فوتبال ایران برسند، تفسیری که به وضوح و با ارائه مستندات روشن می گوید دوران دو قطبی در فوتبال ایران به سر امده است.

 از دیدی دیگر می توان ارائه یک تحلیل مطلق گرایانه که اصرار بر انکار هر عنصری غیر از استقلال و پرسپولیس را دارد توهین به هواداران غیر سرخابی فوتبال در خوزستان، گیلان و مازنداران، خراسان، آذربایجان و ... دانست. نگاهی به آمار در حال افت تماشاگران استقلال و پرسپولیس، پدیده ای به نام تراکتورسازی و البته تاملی به جدول مسابقات و رتبه تیمهای اصفهانی در چند سال اخیر فوتبال ایران را در حال گذر از فاز دو قطبی و ورود به دورانی جدید نشان می دهد، جایی که هواداران تیمهایی از سرتاسر ایران در حال نشان دادن هویت مستقل خود هستند.

اضافه نمودن به : del.icio.us | Digg | Cloob | Donbaleh | Balatarin