- › خارج از محدوده - یاسر اشراقی
- › فوتبال برتر - جواد خیابانی
- › فراتر از نود - عادل فردوسی پور
- › نیش و نوش - تورج عاطف
- › زیر ذره بین - مهدی طاهرخانی
- › نوشدارو - مهدی بذرافکن
- › دست نوشته های یک لمپن - علی باستانی
- › قاب بي رنگ - هومن كواكبي
- › تک به تک - سعید قرایی
- › کنارگود - شهامت شکرنیا
- › از روی سکو - مهدی هاشمی مرغزار
- › مستطیل سبز - علیجواد دهقان
- › لذت فوتبال- نيما سبك روحيه
- › فوتبال ایرانی - علی رفسنجانی
- › بین دونیمه - شهاب احمدی
- › فوتبال احساسی - عماد عطایی
- › سکوی سرد - امیر غفاربیگی
- › رادیکال - مانی غفار
- › تلنگر - حمید شایسته فرد
اگر روزی از این دو تیم حتی یک اسم مانده باشد باز هم: فوتبال ایران دو قطبی است!
اگر روزی از این دو تیم حتی یک اسم مانده باشد باز هم: فوتبال ایران دو قطبی است!
علی باستانی / خبرگزاری پارس فوتبال
این روزها و پس از بحثی که مابین حمیدرضا صدر و کاپیتان های سالیان گذشته استقلال و پرسپولیس در گرفت، موضوع فوتبال دوقطبی آری یا خیر در دستور کار بعضی از کارشناسان، خبرنگاران و تحلیلگران قرار گرفته که از آن جمله دوست خوبمان نیما سبک روحیه نیز به این قضیه پرداخت.
بگذارید مطلب را از این دریچه ببینیم:
اگر یک علاقمند به فوتبال باشید و فوتبال را بصورت حرفه ای دنبال کنید متوجه شده اید نه در ایران که در تمام فوتبال دنیا و در هر کشوری که قدم بگذارید شاهد خواهید بود که در فوتبال آن کشور تنها دو یا حداکثر سه تیم هستند که هر سال کاندیدای قهرمانی هستند و به نوعی جام ها را بین خود تقسیم می کنند.
در ایتالیا دو تیم شهر میلان و یوونتوس، در اسپانیا؛ رئال و بارسا، در انگلستان: منچستر و آرسنال، در آلمان: بایرمونیخ و لورکوزن و برمن و در آرژانتین: بوکاجونیورز و ریورپلات تیم هایی هستند که بالای نود درصد جام های قهرمانی را از آن خود کرده اند.
در ایران هم این قضیه تا چند سال اخیر به همین منوال دنیال شده و اکثر قهرمانی ها مابین استقلال و پرسپولیس تقسیم شده است و در این بین قهرمانی هایی که گاه در جام حذفی و لیگ برتر نصیب تیم های مانند فجر سپاسی، فولاد خوزستان و سپاهان گردیده و نیز ظهور دوباره تیم هایی مانند ذوب آهن و تراکتور سازی تبریز باعث بوجود آمدن این ذهنیت شده که فوتبال باید از چتر دو قطبی بودن خارج گردد.
در این که تیم هایی مانند ذوب آهن و سپاهان به مرور زمان رشد کرده و خود را تا بالاترین سطح فوتبال کشور و بعضا آسیا رسانده اند در جای خود بسیار جای خوشحالی دارد. شما حتی اگر طرفدار قرمز و آبی باشید دور از ذهن و عقل است که وقتی سپاهان در فینال لیگ قهرمانان آسیا بود، خواستار موفقیتش نبوده باشید که به هر حال حس ناسیونالیستی به انسان می گوید که بایستی طرفدار تیم مملکت خودش باشد اما ...
آنچه به عقیده من از دید اکثر اهالی فوتبال دور مانده و به چشم نمی آید و توجهی هم به آن نمی شود بحث توزیع عادلانه امکانات مورد نیاز باشگاهداری است.
بی شک باشگاه سپاهان یکه تاز عرصه باشگاهداری در ایران است و این امر نیز ممکن نبوده و نیست جز در سایه 2 مورد:
1: ثبات مدیریتی 2: ردیف بودجه مشخص
در مورد اول نیازی به توضیح نیست که دوستانی که در کادر مدیریتی سپاهان مشغول انجام وظیفه هستند حداقل 6-7 سال از عمر مدیریتی شان در این تیم می گذرد و در واقع یک تیم یکدست و همدلی هستند که با تغییر دولت و دولتمردان، تغییری در تعداد اعضا و جابجایی آنها بوجود نیامده است اما این درست اولین و شاید بزرگترین مشکل استقلال و پرسپولیس است.
معتقدم که در حال حاضر از استقلال و پرسپولیس چیزی بافی نمانده که بخواهیم به آنها لقب قطب را اعطا کنیم چرا که وقتی یک تیمی در ثبات مدیریتی خود دچار مشکلات فراوران است و دم به ساعت و به راحتی آب خوردن مدیرانش جابجا می شوند، بنابراین تنها هنر برای آنکسی که سکان مدیریتی این تیم ها را در دست می گیرد این است که نتیجه گرایی کند ولاغیر . البته اگر در این راه موفق هم باشد گاه عذرش را محترمانه نیز می خواهند مثل زمانی که اولین بار کاشانی در پرسپولیس حضور پیدا کرد.
بحث منابع مالی به قوت خود باقی است اما وقتی شما در یک مجموعه کاری ثبات مورد نیاز را نداشته باشید اگر هم به فرض طرح و برنامه ای را برای رشد تیم تحت امرتان در زمینه اقتصادی و فنی داشته باشید بدلیل کمبود زمان و عدم ثبات یا پیاده نمی کنید و یا اینکه طرحتان نیمه تمام می ماند و مدیر بعدی هم ان را کان لم یکن می کند و اینگونه است که این دو تیم(پرسپولیس و استقلال) نه تنها پیشرفتی در کارشان مشاهده نمی شود بلکه پسرفت هم دارند.
2- ردیف بودجه مشخص:
ردیف بودجه مشخص بی شک یکی از علل اصلی در پیشرفت تیم هاست. اجازه بدهید قبل از هرچیز این نکته را روشن کنیم که منظور از این ردیف بودجه این نیست که کل هزینه های یک تیم در طول یک فصل به مدیریت آن پرداخت شود که صد البته خرج این پول هنر نیست اما وقتی شما به عنوان مدیرعامل یک تیم نمی دانید ردیف بودجه اختصاص یافته به شما چقدر است چگونه و بر چه اساسی می خواهید بازیکن و مربی جذب کنید آن هم با چه مبلغی؟
همین می شود که پرونده های مفتوح از این دوتیم خصوصا پرسپولیس(بدلیل تغییرات بیشتر مدیریتی) در فیفا باز است و هر آن امکان جریمه آنها از سوی فیفا می رود.
دکتر صدر می گوید نام پرسپولیس خودش کلی درآمد است!! در جواب باید گفت آری! نام پرسپولیس یک برند تجاری خیلی بزرگ است. وقتی یک شخص حقیقی حاضر می شود در قبال استفاده از نام آن هم در 4 فصل پیش مبلف 10 میلیارد تومان بدهد اما قوانین موجود اجازه چنین امری را نمی دهد باید چه کرد آقای دکتر صدر؟
همه از لزوم واگذاری این دو تیم به بخش خصوصی خبر می دهند ولی در این راه چه قدمی برداشته شده است؟ برای استقلال و پرسپولیس بواقع غیر از هوادار چه سرمایه دیگری باقی مانده آقای دکتر صدر؟ به هیچ وجه در قامت یک علاقمند به فوتبال می گویم اگر توزیع امکانات دولتی صورت می گیرد این توزیع بایستی بطور عادلانه صورت گیرد.
وقتی ثبات مدیریت در این دوتیم به زیر یکسال می رسد به راستی غیر از نام چه چیزی برای این دو تیم باقی می ماند و مانده است؟ چه بخواهید و چه نخواهید با تمام آنچه در شرحش رفت فوتبال بطور اسمی هم که باشد دو قطبی است. مگر نه این است که سپاهان، ذوب آهن و تراکتور سردمدار تیم های شهرستانی در لیگ برتر هستند پس چرا وضعیت تیم ملی ما اسفناک است؟
پرسپولیس و استقلال علی رغم انکه در بعد فنی نتوانسته اند در این چند ساله در حد قدمت خودشان باشند اما باز هم محبوبند و این نکته ای است که نمی شود بر روی آن سرپوش گذاشت. شاید وقتی تیم های شهرستانی اینگونه پیشرفت می کنند و صدر جدول را قبضه می کنند به یاد مسئولین این دو تیم بیفتد که برای حل مشکل این دو تیم و خروج آنها از وضعیت فعلی فکر عاجلی کرد.
Digg
Cloob
Donbaleh
Balatarin
ارسال براي دوستان
نسخه چاپي
نسخه متني
خبرگزاری پارس فوتبال با بیش از 180 هزار بازدید کننده در روز,تعداد محدودی آگهی تبلیعاتی برای این ستون می پذیرد.
جهت كسب اطلاعات بیشتر با واحد آگهی ها (تلفن های 02144043902 و 09122048562 و 09123030051)
تماس حاصل فرمایید.
نظر (27 تا كنون ارسال شده است):
ما هم بازی های اروپا را دنبال می کنیم رئال مادرید که پر افتخارترین تیم جهان است وقتی در رتبه ششم جدول هم قرار دارد یک نفر از تماشگرانش کم نشود رسانه ملی(رسانه تهرانی ها) و مطبوعات آن قدر هواداران اس و پس را لوس کرده اند که وقتی در جدول سومند فقط 5 تا 10 هزار نفر را به ورزشگاه می کشانند
شما امروز به سپاهان گیر دادید که چرا یک سال بودجه شما بیشتر از اس و پس است و یادتان رفته که 30 سال بودجه اس و پس بیشتر از تیم های شهرستانی بود و شهرستانی ها هیچ اعتراضی نکردند
شما تهرانی هستید باید چنین مقاله بنویسید ولی بدانید حتی حالا هم فوتبال ما دو قطبی نیست تیم هایی که نمی توانند 10 هزار نفر را به ورزشگاه بکشانند هیچ ابهتی ندارند
ما هم بازی های اروپا را دنبال می کنیم رئال مادرید که پر افتخارترین تیم جهان است وقتی در رتبه ششم جدول هم قرار دارد یک نفر از تماشگرانش کم نشود رسانه ملی(رسانه تهرانی ها) و مطبوعات آن قدر هواداران اس و پس را لوس کرده اند که وقتی در جدول سومند فقط 5 تا 10 هزار نفر را به ورزشگاه می کشانند
شما امروز به سپاهان گیر دادید که چرا یک سال بودجه شما بیشتر از اس و پس است و یادتان رفته که 30 سال بودجه اس و پس بیشتر از تیم های شهرستانی بود و شهرستانی ها هیچ اعتراضی نکردند
شما تهرانی هستید باید چنین مقاله بنویسید ولی بدانید حتی حالا هم فوتبال ما دو قطبی نیست تیم هایی که نمی توانند 10 هزار نفر را به ورزشگاه بکشانند هیچ ابهتی ندارند
من طرفدار تراختورم و تیم دوم و سومی هم تو کار نیست.فقط و فقط تراختور
به قول دوستامون اکنون در همه این کشور های شما نام دیگر دو قطبی نیستند برو یک کمی بیشتر مطالعه کن الان مثل خودت دیگر باستانی به فوتبال نگاه نمیکنند
در ضمن قطبای اروپایی مدام عوض میشن. مثلا بارسا و چلسی پنج شیش ساله که قطب شدن.
یه چیزی مگه ده نه سال پیش فوتبال ایران تو اوج نبود. مگه اون زمان تراکتور تو لیگ نبود. مگه هفتا از بازیکنای فیکسش از تراکتور شروع نکرده بودن. مگه از وقتی تراکتور سقوط کرد تیم ملی افت نکرد. عادلانه قضاوت کنید.
دوست من مثل اینکه شما تاریخ فوتبال انگلستان رو فراموش کردید اگر از سالهای دور هم بگذریم لیورپول در سالهای اخیر 3 بار به فینال جام باشگاههای اروپا رفته که 2 بارشو قهرمان شده تازه چلسی هم در سالهای اخیر به عنوان قطب چهارم انگلیس خودشو مطرح کرده ، در ایتالیا هم رم همیشه تیم مطرحی بوده پس اینطور که شما می گی اونها دو قطبی نیستند و چند قطب دارند.
در ایران هم شما چه بخوای چه نخوای سپاهان به قطب سوم ایران تبدیل شده و امسال هم تراکتور سازی به عنوان قطب سوم تماشاگر خودشو مطرح کرده و اگر هم بتونن خوب مدیریت کنن می تونن به قطب دیگر ایران از لحاظ فنی هم تبدیل بشن.
ضمنن کییه که ندونه دلیل افت تیم ملی در سالهای اخیر ضعف مدیریت کلان و در راس اون تعلیق فدراسیون فوتبال هستش که مهمترین عامل اون هم شخص اول ورزش سالهای اخیر هستش. لطفا به شعور مخاطب احترام بذارید و دلیل اونو افت دو قطب قبلی تلقی نکنید.
ضمنن سالهای سال بوده که تبعیض عظیم در اختصاص منابع در حق تیمهای شهرستانی می شده حالا که یه چند سالی هست سپاهان و ذوب آهن دارن از اس اس و پس پس بیشتر خرج می کنن داد شما در اومده.
خود آقای کاشانی گفتن که تیم امسالو با 7.9 میلیارد تومن بستن که این رقم هنوز هم چندین برابر بودجه تیمهایی مثل فجر سپاسی ، ابومسلم پیام و تراکتور سازیه. مدیر عامل تراکتور سازی اعلام کردن که تیم امسال تراکتور با رقمی نزدیک 2.5 میلیارد بسته شده.
ببنید شما به عنوان یه ژورنالیست باید بدونید که سطح آگاهی مردم با وجود رسانه های جمعی و اینترنت بسیار بالا رفته و دیگه نمی شه با تحلیل های جانبدارانه اونارو قانع کرد.
منصوریان و پیروانی بازیکنان متعصب این تیم ها بودند و متعصبانه نظر می دهند. فکر می کنید اگر به اندازه کافی به تیم های دیگه توی رسانه ها اهمیت داده بشه باز هم این دو تیم پرطرفدار خواهن بود. خوشبختانه هر روزی که میگذره مردم طرفدار تیم های شهرشئن میشند.
عشق است تیمهای شهرستانی:تراکتور سپاهان وملوان...
ایتالیا که هفت خواهرش معروف هست و همیشه عناوین مال این هفت تیم هست فراموش نکنید که کیه وو فقط چند صباحی مدعی بود و محو شد.در آلمان بایرن بقدری قدرت اول بوده که کسالت آور هست.
اما مورد بسیار مهمتر اینکه علیرغم اسم مردمی برای دو تیم تهرانی این دو تیم آلت دست کسانی هستند که دوروزی توی صحنه ورزش هستند و محو میشوند بدون هیچ دانش و تخصصی در زمینه ورزش.آیا شما میبینید که بن جانسون رییس فدراسیون فوتبال باشد یا مثلا فلان وزنه بردار با تحصیلات زیردیپلم عضو هیات مدیره یک تیم ورزشی باشد.در اسپانیا (بارسا و رئال)مدیر عامل با نظر مستقیم طرفداران و رای گیری از آنها انتخاب میشوند.بنظر شما اگر این سیستم در ایران اجرا بشود امثال مصطفوی و انصاری فرد و... نفر چندصدم هستند؟
من به طرفداران تیمهای خوب تراکتور و بقیه تیمها احترام میگذارم و تلاششون ستودنیست اما تا قطب شدن راه زیادی هست.یک سوال آیا تراکتور که در لیگ پایینتر بود هم همین استقبال بود؟آیا این حمایت با شرایط روز تغییر نمیکند؟مگر صنعت نفت روزگاری نوید قطب جدی را نمیداد؟امیدوارم که تراکتور هرگز مثل صنعت نفت نشود و شور فوتبال را زنده نگه دارد.
یک سوال دیگر فکر میکنید مدیر توانایی مثل آقای ساکت چند وقت بتواند در مقام مدیریت دو تیم تهرانی دوام بیاورد؟
مشکل بزرگ ما نظارت مستقیم ومداخله جویانه سیاست در ورزش هست.
کلام آخر ما کسی که گواهینامه ندارد را نشاندیم پشت فرمان و میخواهیم گاز بدهیم.مقصد کاملا واضح هست :قاطی باقالیا
یکی از دوستان نظر بسیار خوبی دادند : استقلال و پرسپولیس آفت فوتبال ایران هستند .
آخر اقای باستانی عزیز ، اگر در سالهای گذشته (فرضا از سال 1360) تیمهای شهرستانی امکانات دو تیم سرخابی را داشتند الان شاهد فوتبال دو قطبی (از نظر تعداد تماشاگر نبودیم .مطمئن باشید اگر یک دهه وضعیت به همین صورت باشد و تیمهای شهرستانی امکانا ت هم سنگ تیمهای سرخابی و بعضا بهتر داشته باشند فوتبال کاملا از حالت دو قطبی خارج شده و حداقل در شهرستانها همه هوادار تیمهای شهر خود خواهند شد.
آقای باستانی نمی دانم لیگ قدس را به یاد داری .دو سال متوالی تیم اصفهان قهرمان لیگ قدس شد اما همان سالها نیز اکثر ملی پوشان سرخابی بودند چرا که امکانات در اختبار آنها بود .الان چند سالی است که امکانات کمی متعادل شده است . حتی سپاهانی که شما ادعا می کنید هزینه زیادی داشته است شاید به گردپای تیم مورد علاقه شما در زمان مدیریت مصطفوی از نظر میزان هزینه صرف شده برای جذب بازیکن نرسد.
بیاید کمی منطقی تر به قضایا نگاه کنید و تفکرات خود را از حالت دو قطبی خلاص نمایید.
اگر امثال شما بگذارند چند سال دیگر فوتبا ل 10 قطبی خواهیم داشت .
البته این نظریه که فوتبال ایران دو قطبی است دیگر کاملا منسوخ می باشد چرا که تیمهای اصفهانی با مدیریت و بازیهای خوبشان این مجال را از تیمهای اس اس و پس پس گرفتند و تیم تراکتور اذزبایجان با خیل هوادارانش دیگر همه چیز را از تیمهای تهرانی ربودند و همگان میدانند که با ظهور تراکتور اس اس و پس پس بیش از نیمی از هواداران خود را از دست داده اند و استادیم تبریز گواه این امر می باشد و این موضع گیریها دیگر هیچ ارزش و اعتباری ندارند
به عنوان یک خواننده از ابراز نظر همه عزیزان لذت بردم و به همه عقاید احترام میذارم و دوست دارم نظر خودم را نیز اعلام کنم
حرف اصلی در این مقاله درست است هرچند که ایرادهایی هم دارد. فوتبال در همه کشورهای پیروز به صورت 2 یا 3 تیمه دنبال می شود.یکی از دلایلی که فوتبال فرانسه در عرصه باشگاهی موفق نیست ( به غیر از کوچ ستاره هاو چند دلیل دیگر) این است که فوتبالش در تمام دهه های 70 و 80 و 90 میلادی چند قطبی بود و این برای فوتبال اروپا آفت است. به پرتقال و هلند که در این مقاله اسمشان نیامده بنگرید که مقامهایشان بین 2 یا 3 تیم تقسیم میشود و هر 2 کشور جز بهترینها هستند.
ضمن آنکه صحبتهای فردی با امضای باتیستوتا کاملتر و صحیحتر از اصل مقاله است. دوستانی که مخالف نظر آقای باستانی هستند بهتر است نظر باتیستوتا را لحاظ کنند.
شاد باشید.
1- تيمي با اصالت و بدون استفاده از زد و بندهاي كثيف فوتبال
2- تيمي بازيكن ساز ، گواهش هم بازيكنان بيشماري كه در تيمهاي ديگر توپ مي زنند .
3- اگر ظلمي كه به اين تيم نبود با همين بودجه كمي كه داشت اونوقت به شما مي گفتم قطب كيلويي چنده ؟
4- همه قطبها با زد و بند و ناداوري به موفقيت رسيده اند .
5- در شهرهايي كه تيم فوتبال ندارند اصلا" هيچ دلخوشي وجود ندارد بنابراين هر كس تا تلويزيون را روشن مي كند بازي تيمهاي سوگلي سرخابي را مي بيند پس طرفداريكي از اين تيمها مي شود وگرنه تهران با داشتن 16 ميليون نفر چمعيت در دارپيت پايتخت به همراه تماشاچي هاي شهر هاي ديگه به زور 100 هزار نفر مي شود .يك نسبت بگيريد تا آمار دستتون بياد .
خدا - ايران - انزلي - ملوان
نظر خود را اضافه كنيد