Parsfootball | پارس فوتبال | اولین پایگاه تخصصی فوتبال ایران

علی كریمی واقعن بازیکن ِ خوش تکنیکی است. و این، استعداد ِ خدادای است که او دارد. و البته، از این لحاظ، دوست داشتنی و عزیز. برای همین، هرگز نباید او را تخریب کرد و شکاند. اما و هزار اما، او و کسانی که عقده های عقب ماندگی ِ خویش را می خواستند با دریبل های کریمی خالی کنند،باید واقعیت هایی را بدانند تا بتوانند شاید خود را عوض کنند؛ و آن، این است که: روح ِ علی کریمی ِ عزیز، چندان بزرگ نیست. او اراده ی آهنین ندارد و شخصیت ِ وجودی اش ، از کمالات ِ چندانی برخوردار نیست. تا یادم است درباره ی او می گفتند تنبل و ترسوست. و چه درست می گفتند! شخصیت ِ کریمی شخصیتی نیست که قابل ِ الگو برای جوانان باشد. جوان چه چیزی می خواهد از کریمی یاد بگیرد؟! دریبل؟! این که خدادای است. هرکسی که نمی تواند دریبل زن باشد. کدام قسمت ِ شخصیت ِ کریمی، قابل ِ پیروی کردن است؟! الگو کسی است که خصلت هایی دارد که قابل ِ پیروی کردن است. تکنیک و دریبلینگ، ذات ِ آدم هاست. کمی می توان تمرین کرد اما خوش تکنیکی، در ذات ِ برخی بازیکنان است. کسی قابل ِ پیروی است که اراده دارد،عزم دارد،اعتماد به نفس دارد، تلاشگر است، با مشکلات می جنگد، زود قانع و متوقف نمی شود. و کریمی، چندان چنین نیست. و اما داستان ِ کسانی که عشق دریبل ِ کریمی را داشته اند: یک کلام بیشتر نمی گویم در این باب: کریمی،جبران ِ کاذب ِ عقب ماندگی ِ فوتبال ِ ایران در آسیا و بلکه جهان بود..... یعنی گمان ِ غلط داشتند که با کریمی و دریبل های جادویی اش، دیگر، فوتبال ِ ایران به اوج ِ آسیا و بلکه جهان خواهد رسید!! یادتان هست آنروزها را وقتی دو نفر را دریبل می زد، گزارشگران ما، فریاد می زدند که : "کریمی،کریمی، وای! همه ی بازیکنان را دریبل زد!!!" سخن آخر: کریمی، دوست داشتنی و عزیز است و بی گمان، ستاره ی تیم ملی هست و خواهد ماند. باید او را پاس بداریم، اما ، نه در حدی که نیست؛ و نه در حد ِ بت کردنش. هرچه اکنون گفتم، واقعیات ِ تلخی بود که قطعن به درد ِ خود ِ کریمی و عاشقان ِ خودباخته اش هم می خورد. بسا که بشنوند و در آینده، بهتر از این شوند. همین!

(بتاریخ July 25, 2007, 8:03 AM هادی)

ديروز و امروز شكست خورديم ;فردا هم شكست مي‌خوريم،چرا كه این شكست پلی است به سوی شكست بعدی!

کد امنیتی که در زیر مشاهده می کنید وارد کنید: