پایان یک عشق خیابانی دیگر !!

    عشق خیابانی و رابطه رمانتیک خداداد با شفق در حالی  به پایان رسید که با توجه به پیشینه خداداد ، چندان دور از ذهن نبود.

    به هر حال از زمانیکه خداداد به ابومسلم پیوست تا قبل از درگیری همدان هر گاه سخنی در رابطه با نحوه همکاری و مبلغ  قرارداد خداداد با ابومسلم به میان آمد تنها چیزی که رعایت نشد رفتار حرفه ای به منظور تعیین شرح ، وظایف و حدود اختیارات طرفین بود بطوری که جناب مدیر عامل از خداداد به عنوان اسطوره یاد کرده و اختیاراتی فراتر از اختیارات یک سر مربی برایش قائل بود و حتی سرپرست باشگاه را نیز با نظر خداداد و از بستگان نزدیکش قرار داد تا آنجایی که از این حمایتهای بیش از حد جناب شفق این طور احساس می شد که کم کم  باید از ابومسلم با عنوان ابومسلم خداداد نام ببریم . در طرف مقابل هم خداداد که حمایت همه جانبه و بیش از حد مدیر عامل را پشت سر خود می دید در تمام مصاحبه ها بطور دائم مشغول تعریف و تمجید از مدیر عامل بوده و هر گاه سخنی در رابطه با نحوه همکاری و قرارداد به میان آمده عنوان می کرد که نیازی به قرارداد نیست و به خاطر رفاقت با شفق بدون چشمداشت مالی به این تیم آمده است.

   از سخنان طرفین مشخص بود این همکاری پیش از آنکه بر مبنای منطق ، دلیل و براساس اصول حرفه ای و تعریف جایگاه افراد باشد متکی به تعارفات بی مورد و عدم رعایت شرایط لازم در ایجاد یک همکاری و فقط بر مبنای رفاقت شکل گرفته لذا با اولین اقدام شفق مبنی بر تعویض سرپرست تیم که از اختیارات مسلم مدیر عامل بوده  چون برخلاف تصور سرمربی صورت گرفته بهانه لازم را جهت بروز اختلاف و شکستن حریم بوجود آورده زیرا تا پیش از آن جناب سرمربی برای خود اختیارات نامحدود متصور بود بطوری که وی در پایان یک دیدار که با شکست ابومسلم همراه شد در پاسخ به خبرنگاران مبنی بر اخراج گفت من خودم رئیس سازمان فوتبال هستم پس هیچگاه خودم را تعویض نمی کنم .

  این حاصل همان رفتار غیر حرفه ای بوده  که متاسفانه ضرر این گونه روابط را بارها و بارها در فوتبالمان شاهد بوده ایم . حال که این دو به پایان راه رسیده اند خداداد مدعی ست باید از او تقدیر شود چون زحمات زیادی برای ابومسلم کشیده و ریالی دریافت نکرده شفق هم حمایتهای بی دریغش را قابل توجه دانسته و از عدم شناخت افراد نسبت به وظایفشان گلایه دارد . اینکه حق با کیست اهمیت چندانی ندارد ولی آنچه مشخص است وضعیت فعلی ابومسلم بوده که نه تنها از این رابطه سودی نبرده  بلکه از دو بعد فنی و فرهنگی با افت فاحشی مواجه گردیده که بحث پیرامون عملکرد کادر فنی و سایر مسائل را به مجالی دیگر موکول می کنیم .

  لیگ ما چندسالی ست که نام حرفه ای را یدک می کشد اما عدم رعایت رفتار حرفه ای از سوی اشخاص به وفور دیده می شود آنهم نه از یک نوجوان شانزده ساله بلکه از افرادی که باید الگوی دیگران باشند. آیا زمان آن فرا نرسیده که دست از رفتارهای آماتور گونه برداشته و گامی در جهت حرفه ای شدن برداریم ؟ آیا بهتر نیست به این روابط  رمانتیک خاتمه داده تا در پایان مجبور به افشا گری و غیره نشویم ؟

در مجموع اگر خواهان یک لیگ حرفه ای هستیم باید در تمامی امور حرفه ای عمل نماییم .
مهدی هاشمی /مشهد/پارس فوتبال