همه چيز درباره فيروز كريمي(احتكار يك سرمايه)

بحث كردن درباره فيروز كريمي را ترجيحاً بايد فارغ از مشكلات كنوني اين مربي در اهواز پي گرفت. فيروز كريمي آن قدر استعداد و قابليت‌هاي آشكار و نهفته دارد كه بتوان ساعت‌ها در مورد او حرف زد و چرايي يك مطلب نامعلوم را سرانجام پيدا كرد. اين كه مردي با توانايي‌هاي فيروز چرا فقط در سطح مربيگري در ليگ <استپ> كرده و هيچ كس نخواسته از استعداد او در جريان فوتبال ملي استفاده كند خود يك مسأله است!‌ انكار خلاقيت‌هاي خاص فيروز كريمي، بدسليقگي‌ محض مديران فوتبالي محسوب مي‌شود كه هنوز نمي‌توانند يك مربي ايراني براي تيم ملي ايران انتخاب كنند و سؤال امروز ما از مديران اسبق و فعلي فدراسيون فوتبال اين است: شما از انكار استعدادهاي يك مربي كه از 15 سال قبل تاكنون كارنامه پرباري در عرصه مربيگري داشته منافع كدام گروه را تأمين كرده‌ايد؟ما ادعا مي‌كنيم فوتبال ايران در سطح باشگاهي مربي‌اي نظير فيروز كريمي به خود نديده است.سبك فيروز در مربيگري و دانسته‌هاي او در اين عرصه پرمخاطره، تمايز و تفاوت اين مربي را با همكارانش نشان مي‌دهد. فيروز بدون آن كه شانس مربيگري در تيم‌هاي استقلال و پرسپوليس را داشته باشد و بدون استفاده از بلندگوهاي رسانه‌اي هميشه يك مربي موفق و پيروز بوده است. چه آن زمان كه سرمربي پاس بود و بدون پشتوانه‌اي به نام تماشاگران 100 هزار نفري با اين تيم قهرمان ايران و آسيا شد و چه در بهمن، سمبل مربيگري در يك بخش خصوصي لقب گرفت.‌ فيروز كريمي با تيم‌هاي پاس و بهمن رقيب جدي استقلال و پرسپوليس شد و هر دو تيم را براي قهرماني در ليگ به دردسر مي‌انداخت. زماني هم كه او متخصص دسته يكي كردن تيم‌هاي دسته دويي شد كارنامه‌اش قابل اعتنا بود. استقلال اهواز، بهمن، ابومسلم و راه‌آهن تيم‌هايي هستند كه با فيروز هويت و شخصيت تازه‌اي پيدا كردند و در واقع دسته اولي شدند. اين كارنامه پربار كه در آن فراوان به نمره‌هاي 20 برمي‌خوريم به تعبير سينمايي‌ها <كات> مي‌شود به حضور موفقيت‌آميز كريمي در ليگ برتر... آموزه‌هاي اين مربي بدون آن كه بوي كهنگي بگيرد و به اصطلاح <ته> بكشد در تيم ابومسلم تداوم پيدا كرد و ابومسلم در بين تيم‌هاي شهرستاني صاحب هويت و شناسه جديدي شد. شوري كه فيروز در مربيگري در سر دارد و انرژي تمام نشدني او فوتبال هر شهري را به تحرك وامي‌دارد. نگاه كنيد به حضور كوتاه مدت اين مرد در شهر زنجان، در تيم شهاب كه چه ولوله‌اي در آنجا بر پا شد يا در مشهد با تيم ابومسلم كه هر هفته هواداران زيادي را به ورزشگاه مي‌كشاند و احساس علاقه زياد به فوتبال كه تبديل به يك اپيدمي شد. راه‌آ‌هن -كه نزديك بود با مكتب خاصش در فوتبال ما به بوته فراموشي سپرده شود - پس از حضور فيروز كريمي يك بار ديگر تجديد حيات يافت و حالا همه ما پس از اين همه سال از راه‌آهن مي‌نويسيم، از تيمي كه فراموشش كرده بوديم حتي يادمان رفته بود راه‌آهن هنوز در قيد حيات است. ما حتي غناي فوتبال اهواز را بعد از مربيگري فيروز كريمي در استقلال اهواز به ياد آورديم و به اين نتيجه رسيديم فوتبال اين شهر هنوز بازيكن‌ساز و غني است و همچنان مي‌تواند يك تيم آبرومند (بدون بهره‌گرفتن از رانت‌هاي دولتي) در ليگ برتر داشته باشد. فيروز كريمي در فوتبال باشگاهي به آنچه مي‌خواست رسيد و اوج و فرود اين عرصه را تمام و كمال تجربه كرد اما آنهايي كه بايد شانسي براي او در فوتبال ملي قايل مي‌شدند همه اين فاكتورها را ناديده گرفتند و نيمكت تيم ملي را در اختيار كساني گذاشتند كه فاقد نيمي از افتخار و كارنامه فيروز كريمي هستند. تجربه مربيگري فيروز در كنار استانكو آن هم در آستانه جام ملت‌هاي هيروشيما نشان داد او به هر قيمتي روي نيمكت تيم ملي نمي‌نشيند. آن آقايي كه عينك دودي زده بود و از جيب كت خود فهرست تيم ملي را درآورد يادش مي‌آيد كه فيروز كريمي چگونه به او جواب داد. حضورش در كنار محمود ياوري در تيم جوانان ايران نيز كوتاه مدت بود. او مي‌خواست استقلال داشته باشد يا نفر اول يا هيچي و خلاص!‌ حالا مردي با كارنامه فيروز كريمي بيرون از تيم ملي است و آنهايي كه نصف او هم مربيگري نكرده‌اند سرمربي تيم ملي شده‌اند و ما سؤال مي‌كنيم چرا؟ آيا بي‌اعتنايي به فيروز كريمي در زمينه فوتبال كبريت كشيدن روي سرمايه‌هاي داخلي نيست؟ اگر نيست لطفاً به ما پاسخ بدهيد هدف از احتكار سرمايه‌هاي وطني چيست؟