استقلال از عدم نبود برنامه برای حفاظت از پیروزی تا پتانسیل قوی برای رسیدن به قهرمانی!

تیم فوتبال استقلال درشرایطی به مصاف تیم مقاومت سپاسی شیراز رفت که چندین بازیکن تاثیرگذارش را به دلیل محرومیت و مصدومیت در اختیار نداشت بازیکنانی همچون فرهاد مجیدی ،جباری ، بیاتی نیا و حمید شفیعی که حضورشان برای هر تیمی نعمتی ست . استقلال در این بازی ده دقیقه فوتبال هدفمند وهجومی که با دو گل زیبا همراه شد را به نمایش گذاشت این در حالیست که وقتی به ترکیب تیم و نیمکت ذخیره های استقلال نظر افکندیم بازیکنان نامداری مانند صاذقی و محمد نوازی را هم در میان ذخیره ها مشاهده کردیم . آری استقلال با آنکه یک تیم از بهترین ستارگانش را در زمین نداشت در عرض کمتر از ده دقیقه دو گل به تیم سختکوش مقاومت سپاسی زد ، دو گلی که علاوه بر ارائه یک تاکتیک زیبا ، حکایت از برتری بی چون چرای استقلال آن هم در خانه حریف داشت .

اما پس از این دو گل انگار تیم دیگری به جای استقلال در میدان حضور داشت تیمی که ده دقیقه فوتبالی زیبا به نمایش گذاشت به یکباره به یک تیم دفاعی تبدیل شد که با تمام نفرات در منطقه هجده قدم دفاع می کرد و تحت فشار قرار گرفته بود .متاسفانه تیم استقلال به روشی دفاع می کرد که بسیار آماتور و در حد نام لیگ برتر نبود انگار هیچ تاکتیک مشخصی برای زمانی که تیم از حریف جلو می افتد برای این تیم تعریف نشده زیرا بازیکنان استقلال دفاع کردن را در یک جمله خلاصه کرده بودند زدن به زیر توپ !!

در نیمه اول که تیم سپاسی هنوز به فوتبال احساسی روی نیاورده بود و حملات همه جانبه را روی ذروازه استقلال تدارک می دید هر گاه تیم استقلال صاحب توپ می شد نه حفظ توپ می کرد و نه از ضدحملات بهره می برد حتی برنامه ای برای آنکه حداقل از میانه میدان حریف را پرس کند تا به منطقه خطر نزدیک نشود نیز نداشت لذا به محض اینکه بازیکنان استقلال با زحمت فراوان صاحب توپ می شدند با دفع ناقص و بی هدف آن شرایط را برای حمله دوباره حریف مهیا می کردند. هرچند این تاکتیک مبتدیانه درنهایت سه امتیاز شیرین خارج از خانه را برای استقلال به ارمغان آورد ولی اگر شانس با تیم آبی یار نبود و تیم میزبان در نیمه دوم با ده نفره شدن استقلال به فوتبال احساسی روی نمی آورد چه بسا تیم میهمان بدون امتیاز شیراز را ترک می کرد. هرچند ده نفره شدن تیم استقلال که باعث دوندگی بیشتر بازیکنان این تیم شد هم در کسب نتیجه بی تاثیر نبود .

در مجموع تیم استقلال در روزی پیروز میدان شد که علاوه برسرمربی ، چند تن از بهترین بازیکنانش را به دلایلی همچون محرومیت ، مصدومیت واختلافات داخلی در اختیار نداشت حال تصور کنید اگر این تیم فیروز کریمی و یا یک مربی صاحب نام بزرگ را بر روی نیمکت داشته باشد که بتواند اختلافات داخلی این تیم را کنار زده و از تمام بازیکنان این تیم بهره گیرد آیا این تیم دوباره به کورس قهرمانی بازنمی گردد ؟ آیا آن زمان توقع قهرمانی از تیمی که بازیکنان با کیفیتی همچون مجیدی ، برهانی ، جباری ، بیاتی نیا ، صادقی ، قربانی ، منیعی ، شفیعی و..... و تلفیقی از بازیکنان جوان و باتجربه همچون منصوریان ، نوازی و پولادی را در اختیار دارد توقع نامعقولی ست؟ کدام تیم در لیگ برتر این همه بازیکن باکیفیت در اختیار دارد آیا همین استقلال در چند سال اخیر این همه بازیکن خوب داشته است ؟

اینجاست که دو مدعی قهرمانی لیگ یعنی سپاهان و پرسپولیس باید امیدوار باشند که وضعیت استقلال به همین شکل ادامه یابد چون مشخص است این بردهای ناپلئونی دوامی نخواهد داشت و دیر یا زود استقلال با اولین شکست به بن بست می رسد ولی اگر یک سرمربی مناسب جذب این تیم شود با پتانسیلی که در این تیم وجود دارد مطمئنا" شانس قهرمانی مدعیان فعلی به نصف کاهش خواهد یافت !