حکایت افشین قطبی و فوتبال بین المللی!

بدون شک حضور افشین قطبی به عنوان مرد شماره  یک نیمکت تیم پرسپولیس یکی از مهم ترین اتفاقات لیگ امسال محسوب می شود.شخصی که بسیاری از کارشناسان معتقدند با حضورش در پرسپولیس(چه با قهرمانی این تیم همراه باشد و چه نباشد) می تواند به فوتبال ما کمک کند.
اما این روزها همان قدر که کلمه"سازمان دهی "(کلمه ای که عادل به قطبی یاد داد)به جزی جدایی ناپذیر از گفتگوهای افشین قطبی تبدیل شده است کلمه بین المللی نیز به جز جدایی ناپذیر کلماتی تبدیل شده است که ورزشی نویسان و خبرنگاران بعد از هر بازی ان را همچون پتک بر سر او می کوبند"اقای قطبی ایا  این پرسپولیس بین المللی بازی کرد؟"
شاید یکی از نقاط ضعف موجود که گریبان فوتبال ما را گرفته است عدم صبر و حوصله کافی در جامعه فوتبالی ماست از مسئولان گرفته تا رسانه ها و ورزشی نویسان.مگر نه این که برانکو قبل از جام جهانی از ترس باخت در مقابل تیم های قدرتمند و به دنبال ان از دست رفتن جایگاهش در تیم ملی بازی تدارکاتی مناسب برگزار نکردو مجبور بود تادر تمام بازی های مهم و غیر مهم که لژیونرها انگیزه ای برای ان نداشتند ان ها را به تیم ملی فرا بخواند.(نگارنده به هیچ وجه قصد قضاوت در مورد برانکو در بعد فنی و شخصیتی را ندارد)
این روزها هم حکایت حکایت قطبی است.جملات تکراری همراه با واژه ی بین المللی بعد از هر بازی.چرا عادت کرده ایم همه چیز را به دست خود نابود کنیم؟اری افشین قطبی قول فوتبال بین المللی را داده است اما ایا نباید به او اجازه دهیم تا روی کار خود تمرکز کند؟ایا نباید به او فرصت کافی بدهیم؟ایا این روزها همه منتظر شکست پرسپولیس نیستیم تا بتوانیم جمله ی کلیشه ای پرسپولیس وارد بحران شد را بگوییم و بنویسیم.حتما شما هم این جمله ی قطبی را شنیده اید"شرایط کار در فوتبال ایران بسیار مشکل است از مدیریت گرفته تا بازیکنان و زمین و رسانه ها...اگر نتوانم یا نگذارند کارم را انجام دهم می روم..."