چمن مصنوعي در ايران زود زرد شد!

سال 1384 بود و تيم مس كرمان در ليگ دسته اول همانند هميشه نتيجه نمي گرفت. در اين شهر كويري همه عادت كرده بودند كه در بهترين شرايط، تنها تيم خود را در حد يك مدعي صعود به ليگ برتر ببينند كه در نهايت در چهار هفته به پايان بازي هاي گروهي مرحله اول عدم صعودش قطعي مي شد و عمر حسرت ليگ برتري شدن كرماني ها بر مدتش افزوده مي شد.

اما حكايت آن سال متفاوت بود و از شواهد چنين برمي آمد كه مس شايد در يك بدعادتي محض، طلسم 80 ساله كرماني ها را بشكند و سرانجام پاي بزرگان فوتبال را به اين شهر باز كند كه همين گونه هم شد. اما در آن سال پس از خنده هاي فراوان از شادي صعود به ليگ برتر، ناگهان دل مسوولين لرزيد از اينكه هيچ ورزشگاه مناسبي براي بازي هاي ليگ برتري مس در اين شهر وجود ندارد.

اين بود كه همه را واداشت  براي آماده كردن ورزشگاه سليمي كيا راه ميان بري را به نام چمن مصنوعي انتخاب كنند تا به همراه صعود مس، ليگ برتر ايران يك تجربه جديد ديگر را نيز براي خود مهيا ببيند. در حاليكه پس از سال ها يك ورزشگاه در كرمان كف خود را واقعا سبز مي ديد، به غير از مسوولين تربيت بدني و هيات فوتبال هيچ كس از اين اقدام استقبال نكرد و همه بر اين باور بودند كه حريف اصلي مس در اولين حضورش همين چمن مصنوعي است! بازيكنان از تمرين برروي آن واهمه داشتند چه رسد به بازي. مربيان مس نيز در تمامي مصاحبه هاي خود و پس از هر سوالي از چمن مصنوعي انتقاد مي كردند و اين بهانه خوبي براي هر مربي پس از شكست در كرمان بود. چه براي مربيان مس و چه براي حريفان آن ها. تنها مربي كه پس از باخت از اين چمن تمجيد كرد و حتي به مسوولين شهرش پيشنهاد استفاده از آن را داد، محمد احمدزاده مربي ملوان بود كه آن را بهانه شكست خود در كرمان نكرد.

اما به طور قطع از پيشنهاد احمدزاده نه فقط در انزلي كه در هيچ نقطه ايران استقبال نخواهد شد چراكه اولين تجربه چمن مصنوعي در ايران خيلي مورد استقبال قرار نگرفت. حتي اگر چمن مصنوعي كه در كرمان به كار گرفته شد بهترين نوع آن بود و حتي اگر فيفا گسترش استفاده از آن را تاكيد كرده بود. اينكه بازيكنان مس حاضر بودند چاله هاي وحشتناك زمين تمريني خود را به چمن مصنوعي هموار سليمي كيا ترجيح دهند بازهم از آن حكايت داشت كه چمن مصنوعي در ايران رشد نخواهد كرد! با اين وجود هنوز خيلي ها در كرمان بازي هاي مس را در خانه و برروي اين چمن با كيفيت تر از بازي هاي خارج از خانه آن و به خصوص در فصل سرما و در زمين هاي اكثرا ناهموار شهرهاي ديگر مي دانستند.

با اتمام ساخت استادیوم فوتبال امام علي علیه السلام و انتقال بازي هاي مس به آن گويي ريشه چمن مصنوعي در ليگ برتر خيلي زود قطع شد تا محمد احمدزاده به طور كامل حسرت انجام يك بازي ديگر برروي آن را بخورد. شايد يكي از دلايل حسرت او تبليغات سوء زيادي بود كه هر مربي بعد از باخت خود بر اين چمن مظلوم و بي زبان اعلام مي كرد!

پی نوشت:استادیوم فوتبال امام علي علیه السلام یکی از بخشهای مجموعه ورزشی بزرگ شهید باهنر کرمان است.مجموعه ورزشی شهید دکتر باهنر شامل بخشهای مختلفی از سالنهای بسکتبال گرفته تا همین استادیوم فوتبال امام علی علیه السلام است که البته هر کدام از این سالنها و استادیومهای زیر مجموعه نامی جداگانه دارند.