پول های فولاد مبارکه ، یا مدیریت صحیح ساکت؟(در پاسخ به مقاله هواداران پرسپولیس یا پول های آقای ساکت؟)

بی شک سپاهان اصفهان را می توان حرفه ای ترین باشگاه ایرانی دانست. باشگاهی که علاوه بر درآمد زایی، نگاهی ویژه به فوتبال پایه دارد و توانسته به عنوان اولین باشگاه خاورمیانه ، گواهی نامه ی بین المللی مدیریت در حوزه ی باشگاه داری ISO را دریافت کند.

سپاهان با مدیریتی با ثبات ، توانسته هم در زمینه ی فوتبال پایه پیشرفت چشمگیری داشته باشد و هم در عرصه ی بین المللی خود را به عنوان یکی از قطب های فوتبال آسیا معرفی کند، تا جایی که مقامات باشگاه های الاتحاد عربستان از هم گروهی با این تیم خوب کشورمان ، ابراز نگرانی می کنند.

سپاهان از اولین روز مدیریت ساکت، برنامه ای منسجم برای فوتبال پایه را پی ریزی کرد، که در حال حاضر می تواند از ثمره ی آن برنامه ریزی ها، استفاده کند. بازیکنانی نظیر حسین پاپی، هادی جعفری ، احسان حاجی صفی، حامد رسولی، محمد جعفر پور( بازیکن پاس همدان) ، محمد سواری ، مسعود همامی و جلال اکبری از جمله کسانی هستند که توانسته اند خود را به تیم اول سپاهان تحمیل کنند.

سپاهان تنها باشگاهی است که تیم دوم آن ( اصطلاحا تیم آماتور باشگاه) در سطح ملی بازی می کند(لیگ یک). بازیکنانی که در سپاهان نوین بازی می کنند، جوانان با استعدادی اند که مطمئن هستند ، اگر خوب بازی کنند می توانند جای ستاره های بزرگ سپاهان را در تیم اصلی پر کنند. کاری که احسان حاجی صفی 17 ساله با حسین کاظمی با تجربه و مشهور کرد، مصداق این ادعا ست.

اکنون باشگاه سپاهان مانند دیگر تیم های ایرانی نیست که صرفا هزینه بر باشد. سپاهان توانسته از حضور در جام باشگاه های جهان و لیگ قهرمانان آسیا حدود 2 میلیارد تومان درآمد کسب کند. البته اگر جمهوری اسلامی ایران ، در تحریم های اقتصادی ناعادلانه که ناشی از فشارهای امریکاست، قرار نداشت، اکنون سپاهان می توانست با جذب اسپانسر های بزرگ و قرار داد بستن با شرکت های بزرگ تولید البسه و تجهیزات ورزشی ، نظیر آدیداس، نایک ، آمبرو و حتی دیادورا و لوتو ، هم سود هنگفتی جذب کند و هم سطح کیفی خود را با استفاده از تجهیزات روز اروپا بالاتر ببرد.

متاسفانه کارخانه های فولاد مبارکه و ذوب آهن ، در بالادست شهر اصفهان قرار دارند، و با توجه به وزش باد و جریان رودخانه ی زاینده رود، تمام آلودگی های زیست محیطی ناشی از این کارخانه ها، چه آنهایی که در هوا معلق است و چه آنهایی که به زاینده رود منتقل می شوند، تماما به اصفهان وارد شده و سلامتی شهروندان اصفهانی را به مخاطره می اندازد. این بی انصافی است اگر توقع داشته باشیم دود حاصل از بزرگترین مجتمع های تولید فولاد ایران را مردم اصفهان تحمل کنند ولی بخش ناچیزی از سود این کارخانه های عظیم برای باشگاه هایی غیر از باشگاه های اصفهانی هزینه شود.

این درحالی است که بودجه ی باشگاه سپاهان برای یک سال مالی، تنها 4.5 میلیارد تومان و بودجه ی باشگاه ذوب آهن 3.5 میلیارد تومان است. این مقدار پول تنها صرف هزینه های تیم های فوتبال این باشگاه ها نمی شود، بلکه تیم های هندبال ، کارا ته ، والیبال و ورزش بانوان این باشگاه ها نیز با این ردیف بودجه به حیات خود ادامه می دهند و همیشه هم از مدعیان قهرمانی اند. این درحالی است که هزینه ی تیم داری استقلال و پرسپولیس برای یک فصل و فقط رشته فوتبال ، بین 5 تا 6 میلیارد تومان است. (بنا به گفته ی مدیران عامل آنها). لازم به ذکر است که طی چند سال گذشته ،  سپاهان 3 بار قهرمان جام حذفی، 1 بار قهرمان لیگ ، 1 نایب قهرمانی آسیا و 1 بار حضور در جام باشگاه های جهان را  در کارنامه ی خود ثبت کرده است.

البته ذکر این نکته الزامی است که ، اگر کارخانه ی فولاد مبارکه قصد تبلیغات در کل آسیا و جهان را به منظور شناساندن خود و کسب بازارهای مربوطه داشت، باید بیشتر از  این 4.5 میلیارد تومان هزینه می کرد.

در حال حاضر که سپاهان قوی ترین تیم های فوتبال و هندبال ایران را دارد و تبدیل به یکی از قطب های آسیا در هر دو رشته شده است، علاقه مندان به این دو رشته در کل آسیا ، سپاهان را می شناسند و نتایج آسیایی این باشگاه را پی گیری می کنند، تخصیص تنها 4.5 میلیارد تومان برای کل هزینه های این باشگاه در کلیه ی رشته ها ، غیر منصفانه است و باید این مقدار را افزایش داد.

بی انصافی محض است اگر پول هایی که سپاهان از مجتمع فولاد مبارکه ( هرچند در حد اعتبار سپاهان در آسیا نیست) دریافت می کند را حق این باشگاه ندانیم و مدام با بازی کردن با کلمه ی «بیت المال» سعی در انحراف اذهان عمومی کنیم. چون این مقدار ناچیز از سود هنگفت مجتمع فولاد مبارکه حق مردم اصفهان و حق باشگاه سپاهان به عنوان دومین تیم قدرتمند آسیا است.