سپاهان فاقد هوادار ، یا فاقد نقش جهان ؟

پیش تر از این طی مقاله ای با عنوان «فوتبال حرفه ای ، مستلزم امکانات حرفه ای» توضیح دادیم که برای ارائه ی فوتبال حرفه ای و کسب موفقیت در جام های داخلی و رقابت های خارجی، باید از امکانات حرفه ای نیز استفاده کنیم. این امکانات شامل، ورزشگاه های اختصاصی، زمین های تمرین اختصاصی، ساختمان ، سالن های بدنسازی و غیره است.

در ایران تیمی پیدا نمی شود که همه ی امکانات را باهم داشته باشد. به عنوان مثال استقلال و پرسپولیس دارای ساختمان اختصاصی و ورزشگاهی بزرگ و مجهز مانند آزادی هستند. اما زمین تمرین ندارند. در نقطه ی مقابل، سپاهان اصفهان با این که طی 6 – 7 سال گذشته تبدیل به یکی از قطب های غیر قال انکار فوتبال ایران شده است، و از شهری طلوع می کند که از نظر فرهنگی و، تاریخی و زیبایی سرآمد شهر های آسیا ست،  اما از فقدان یک ورزشگاه خوب و مجهز رنج می برد. یکی از دلایل عدم موفقیت سپاهان در  فینال لیگ قهرمانان آسیا، بی شک همین موضوع بود که سپاهان نتوانست از اوراوا در نقش جهان پذیرایی  کند.

اکنون سپاهان در ورزشگاهی از حریفان میزبانی می کند که نه تنها 43 کیلومتر از اصفهان فاصله دارد، بلکه فاقد امکانات رفاهی و بهداشتی برای هواداران است. فولادشهر یک زمین تمرینی است نه یک استادیوم ورزشی. با توجه به فاصله ی بسیار دور ورزشگاه از شهر اصفهان ، متاسفانه شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان و حومه هیچگونه کمکی به هواداران و باشگاه سپاهان اصفهان برای ترانسفر تماشاگران به ورزشگاه نمی کند.

اگر شرایط سپاهان را با پرسپولیس مقایسه کنیم، می بینیم  نتنها سپاهان باشگاه کم هواداری نیست، بلکه توانسته در دل مردم اصفهان و ایران برای خود جایگاه والائی ایجاد کند، که در شرایط بسیار بد 5 تا 6 هزار هوادار بازی این تیم را مقابل پاس همدان از نزدیک تماشا می کنند.

ورزشگاه آزادی در 12 کیلومتری تهران قرار دارد و شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه نیز با این که در هر بازی با شیشه های شکسته ی اتوبوس های خود مواجه می شود، اما باز هم امکانات کامل را در اختیار هواداران قرمز قرار می دهد.

جمعیت شهر تهران حدود 13 میلیون نفر است، این در حالی است که اصفهان تنها 1 میلیون و 400 هزار نفر جمعیت دارد، یعنی حدود یک دهم تهران. امکانات و تمیزی مجموعه ی ورزشی آزادی هم با فولادشهر قابل مقایسه نیست.

همین سه دلیل کفایت می کند که قبول کنیم ، هواداران سپاهان نمی توانند 43 کیلومتر از اصفهان خارج شوند (با وضع بد سهمیه بندی بنزین) و  در ورزشگاهی باری تیم محبوب خود را ببینند که نه امکانات بهداشتی رفاهی مناسبی دارد و نه از نظر تمیزی دارای شرایط مناسبی است.

ورزشگاه نقش جهان هم  که هنوز به صورت شایسته آماده نشده است ،در روزهایی که میزبانی دیدارهای سپاهان را بر عهده داشت یک کارگاه ساختمانی بود، عزیزانی که نقش جهان را از نزدیک دیده اند متوجه این موضوع می شوند. همه ی تماشاگران باید مسافتی در حدود 1200 متر را روی خاک نرم راه می رفتند تا به استادیوم برسند. وقتی هم که به سکو ها می رسیدند، از میزان خاکی که روی لباس ها ، کفش هایشان نشسته بود قادر به تشخیص رنگ آنها نبودند !

به همین جهت است که معتقدیم میزان استقبال هواداران سپاهان از بازی های تیم فوتبال این باشگاه را باید بعد از اتمام نقش جهان قضاوت کرد.