اجرای عدالت علی گونه، یا ایجاد رضایت قرمزها؟!...غیر ورزشی ها بر منصب فوتبال!

در همه ی دستگاه های نظارتی و اجرایی سراسر دنیا، افراد  متخصّص بر سر پست های مربوط به رشته ی دانشگاهی یا ورزشی خود گمارده می شوند.  فوتبال جهان هم از این قاعده مستثنی نیست و افراد تصمیم گیرنده از خانواده ی فوتبال هستند. فرانتس بکن بائر ، میشل پلاتینی و پیر لوئیجی کولینا از شاخص ترین این نمونه ها هستند.  بکن بائر ، عضو کمیته ی فنی فیفا ، رئیس باشگاه متموّل و بزرگ بایرن و یکی از  مسئولان ارشد فدراسیون فوتبال آلمان است، میشل پلاتینی هم به عنوان رئیس یوفا به فوتبال اروپا خدمت می کند و کولینا نیز کرسی ریاست کمیته ی داوران فدراسیون فوتبال ایتالیا را در اختیار دارد.

در دو فصل پیش سری آ ایتالیا ، شاهد دخالت مدیران ارشد برخی باشگاه های بزرگ نظیر یوونتوس ، میلان و لاتزیو  در امور داوری بودیم. مسئولان انضباطی فدراسیون فوتبال ایتالیا ، پس از تحقیق و بررسی های متمادی به نتایجی  رسیدند که متوجه شدند، مسئولان باشگاه یوونتوس قبل از بازی ها، داوران مسابقات را تعیین کرده و از کمک آنها برای نیل به اهداف خود استفاده می کرده اند.

پس از محرز شدن این گونه تخلفات توسط باشگاه یوونتوس و برخی دیگر از باشگاه های سری آ ، فدراسیون فوتبال ایتالیا و مسئولان انضباطی آن نهاد، باشگاه یوونتوس را به اشد مجازات ، یعنی کسر امتیاز و سقوط به دسته ی پایین تر محکوم کرد.

در فوتبال حرفه ای اروپا و جهان ، باشگاه های فوتبال ، دارای برنامه ای منسجم و دقیق برای سازماندهی هواداران خود هستند. به طوری که باشگاه های بنفیکا ی پرتغال با 154 هزار ، بارسلونا با 142 هزار و بایرن مونیخ آلمان با 134 هزار هوادار سازماندهی شده ، دارای بزرگترین کانون هواداران در سطح جهان هستند. وقتی باشگاهی دارای کانون هوادارانی سازمان یافته و معتبر باشد، قادر است هواداران خود را مدیریت کرده و حتی از آن ها درآمد کسب کند.

در چنین شرایطی است که می توان باشگاه را مسئول هواداران حاضر در ورزشگاه دانست. وقتی باشگاهی فاقد چنین امکاناتی است، چطور می توان باشگاه را مسئول، رفتار و کردار تماشاگران دانست؟ وقتی باشگاهی هیچ نظارتی بر روی هواداران خود ندارد، آیا می توان آن را متهم کرد؟ در ایران کدام باشگاه دارای چنین ابزار و امکاناتی است؟

آیا بهتر نیست به جای خورده گرفتن به یکی از قطب های فوتبال ایران (نایب  قهرمان آسیا، باشگاه سپاهان اصفهان) ، این موضوع را تعمیم داده و بستری مناسب برای این گونه فعالیت ها (سازماندهی هواداران فوتبال)  ایجاد کنیم؟ در مسائل فولادشهر، آیا باشگاه سپاهان مسئول کنترل جو ورزشگاه و هدایت تماشاگران به جایگاه ها بوده است؟    اگر  مسئولان انضباطی حاضر در ورزشگاه (گروه یگان ویژه ی اصفهان) و در راس آن ها سرهنگ عمادی  در تصمیمات اتخاذ شده در جلسه ی هماهنگی روز قبل از بازی دخالت نمی کردند و هواداران تیم پرسپولیس را با توجه به خالی بودن مناطق در نظر گرفته شده برای آن ها ، در کنار تماشاگران باشگاه سپاهان جای نمی دادند، آیا درگیری های فی ما بین اتفاق می افتاد؟ آیا بهتر نیست به جای محکوم کردن سپاهان و مسئولان مدیریتی و  اجرایی آن باشگاه، تنها بدلیل تنفر فردی از آنها، چشمان مان را روی حقایق باز کنیم؟  آیا مسئولان سپاهان  از حوادث فولادشهر راضی هستند؟ 

در نیت خیر شخص آقای شاه حسینی شکی نیست، اما بهتر نبود  یکی از حقوق دانان فوتبالی بر احکام کمیته ی انضباطی نظارت می کرد؟

در کجای دنیا بازیکنی را به خاطر اعمال و رفتار غیر ورزشی در زمین، 10 جلسه از همراهی تیم خود محروم می کنند؟ کمیته ی انضباطی یوفا ، اسکولاری را به خاطر درگیری با بازیکن حریف چند جلسه محروم کرد؟ آقای شاه حسینی شما بهتر از مسائل فوتبال با خبرید  یا مسئولان کمیته ی انضباطی یوفا؟ آیا بهتر نیست کمی انتقاد پذیر باشید؟ آیا فوتبال بازی کردن شما کفایت می کند که خود را از خانواده ی فوتبال بدانید؟ مطمئن باشید مسائل بوجود آمده در رادیو جوان و مناظره ی شما با آقای نصیر زاده از ذهن هیچ شنونده ای پاک نخواهد شد. شما با داد و فریادهایتان اصلا به آقای نصیر زاده اجازه ی صحبت ندادید.

در قوانین فوتبال ما مجازات هایی در نظر گرفته شده است، اما این به آن معنا نیست که از آن ها باید در هر شرایطی استفاده کرد. نمونه ی کسر امتیاز و سقوط به دسته ی پایین تر را در فوتبال ایتالیا شاهد بودیم. در دنیای حرفه ای فوتبال، علل جریمه ها و محرومیت ها با معلول آن ها ، مرتبط هستند. یعنی وقتی باشگاهی از حربه ی پرداخت رشوه به داور استفاده می کند تا بهتر کسب امتیاز کند و موقعیت خود را در جدول بهبود ببخشد ، جریمه ی این فعالیت ناجوانمردانه هم با آن مرتبط است و کسر امتیاز و سقوط به دسته ی پایین تر گواه این ادعاست.

حال که یک اتفاق دردناک و غم انگیز در فوتبال ما رخ داد و یکی از جوانان روستایی این مرز و بوم ، 90% قدرت بینایی خود را از دست داد، آیا بهتر نیست به جای صدور احکام غیر منصفانه و  بی ارتباط با اصل موضوع، به فکر آینده ی این جوان 20 ساله باشیم؟

آقای شاه حسینی این جمله ی شما که فرمودید " سپاهان باید خواب این 5 امتیاز را ببیند " چه معنایی دارد؟ آیا سپاهان مقصر اصلی این ماجرا ست؟ آیا شما با باشگاه سپاهان خصومتی دارید؟  آیا باشگاه سپاهان در کنترل نظم و چیدمان تماشاگران (دلایل اصلی وقوع  حادثه ی فولادشهر) نقشی داشت؟ این یک حادثه ی انضباطی است و ربطی به  شرایط مسابقه نداشت. چطور باشگاهی که هیچ وظیفه و مسئولیتی در امور انتظامی ورزشگاه ندارد باید اینگونه جریمه شود؟ اگر شخص آقای شاه حسینی از خانواده ی فوتبال بودند این موضوع را که باید با باشگاه سپاهان از نظر انضباطی برخورد شود، درک می کردند. در چنین شرایطی که فاصله ی دو مدعی اصلی قهرمانی تنها 2 امتیاز است، آیا صلاح بود چنین حکمی صادر کنید؟  اگر باشگاه سپاهان همانند یوونتوس ایتالیا با رشوه دادن به داوران قصد کسب امتیاز را داشت، باید کمیته انضباطی با کسر امتیاز ، آن باشگاه را جریمه و حتی حکم سقوط به لیگ دسته ی اول آزادگان را امضا می کرد. اما در شرایط فعلی این حکم ناعادلانه است.

اکنون باشگاه سپاهان اصفهان دارای اعتباری بین المللی و حتی فرا قاره ای است ، کسب مقام  پنجاه و نهمین باشگاه برتر دنیا در ماه گذشته و ایستادن بالاتر از باشگاه های بزرگی مانند آژاکس و آیندهوون هلند، شالکه ، اشتوتگارت و لورکوزن آلمان اثبات این ادعاست.  . کسب درآمد 2 میلیارد تومانی از رقابت های جام باشگاه های جهان و لیگ قهرمانان آسیا ، گوشه ای از خودکفایی این باشگاه خوب شهرستانی و اصفهانی محسوب می شود. پس بهتر است به جای این که از آقای ساکت و باشگاه  سپاهان خرده بگیریم و به خاطر  پرداخت 450 میلیون تومان (البته برای دو فصل) به یکی از بهترین مهاجمان آسیا و کسی که سابقه ی درخشش در المپیک آتن را دارد (عماد رضا) از سران این باشگاه خوب شهرستانی انتقاد کنیم ،  تیم هایی را به چالش بکشیم، که نه تنها سابقه ی  خودکفایی ندارند، بلکه با پرداخت مبالغ میلیاردی به مربیانی که هیچ افتخار و جامی کسب نکردند، مقدار بدهی خود را تا 8 میلیارد تومان بالا بردند. البته ذکر این نکته نیز ضروری است که گذشت زمان ثابت کرده باشگاه سپاهان در خرید بازیکن خارجی از تیم هایی نظیر پیروزی یا استقلال عملکرد به مراتب بهتری داشته است. درخشش عبدالوهاب ابوالهیل و عماد رضا در رقابت های بین المللی خود گواه این ادعا ست. در نقطه ی مقابل تیم پیروزی با خرید دروازه بان مقدونیه ای ، پانامایی ها و چند بازیکن فاقد ارزش دیگر، بیشترین اسراف بیت المال را در بین باشگاه های لیگ برتری به خود اختصاص داده است.

 معلوم نیست چرا آقای شاه حسینی ، مردم را مخاطب خود قرار داده و به صورت متمادی از لفظ " ای مردم " استفاده می کنند. آقای شاه حسینی این حکم، کسب محبوبیت بین هزاران هوادار قرمز پوش پایتخت نشین بود یا اجرای عدالت علی گونه؟  آیا باشگاه سپاهان که هیچ مسئولیت انتظامی در ورزشگاه نداشت باید تاوان این وقایع را بپردازد؟

اگر آقای شاه حسینی ، کاندیدا توری خود را برای مجلس شورای اسلامی در حوزه ی انتخابی تهران اعلام کنند، آیا این شائبه بوجود نمی آید که ایشان برای کسب محبوبیت و جذب رای، عدالت را فدای موقعیت فردی کردند؟ (البته ما هم شنیدیم که ایشان این خبر را تکذیب کرده اند)در آن صورت آیا  تکرار زیاد عبارات " من در امانت خیانت نمی کنم -  ای مردم شما قضاوت کنید -  حضرت علی فرمودند .. -  من به فکر آخرت خود هستم  -  من روستایی ام و افتخار می کنیم و .... "  اذهان عمومی را نسبت به آرای قبلی ایشان بدبین نمی کند؟ آیا مردم فکر نمی کنند این الفاظ و عبارات بیشتر جنبه ی تبلیغاتی داشته تا اجرایی؟  امیدواریم اینجور مسائل فقط در حد حرف باقی بماند.

اگر آقای شاه حسینی در اجرای عدالت این قدر مصمم هستند، چرا در قبال سرهای شکسته ی سپاهانی ها در آن بازی معروف و جنجالی  4 بر 1 ، عدالت را رعایت نکردند؟ آیا آن قضیه مهم نبود؟ اگر آن آجر های پرتاب شده ، باعث نقص عضو و حتی مرگ یکی از اصفهانی ها می شد، بازهم آن گونه رفتار می کردند؟

شخص آقای شاه حسینی هیچ گناهی ندارند، (یعنی امیدواریم !!) ، چون تا قبل از نشستن بر کرسی ریاست کمیته ی انضباطی با پرونده های جنایی، قتل و مشابه آن سروکار داشته اند، نه مسائل ورزشی، و از همه مهمتر این که ایشان از خانواده ی فوتبال نیستند. (البته داشتن عکس با شورت ورزشی  ملاک فوتبالی بودن یا نبودن نیست!!)  آقای شاه حسینی به متخلفین انضباطی فوتبال ما به چشم مجرم و متجاوز نگاه می کردند. و گرنه  دلیلی ندارد که آن ها را نقره داغ کرده و به اشد مجازات برسانید. ( 10 جلسه محرومیت اکبر پور در گذشته).

البته لازم به ذکر است ، در بسیاری از پرونده ها ، عدالت به معنای واقعی کلمه توسط شخص آقای شاه حسینی و همکارانشان رعایت شد و در این موضوع که تا قبل از این حکم ایشان را شخصی عادل می پنداشتیم شکی نیست، اما این مسائل شایعاتی است بین مردم، که اگر واقعیت داشته باشد، باید بیشتر تامل کرد. به هر حال تا اعلام اسامی نهایی کاندیداهای مجلس چند صباحی بیشتر نمانده است  ....