پیروزی برابر استقلال واقعا چه طعم لذیذی داشت برای مردم كرمان!

سعید قرایی/خبرگزاری پارس فوتبال دات کام/کرمان

هرچند بازگشت رویایی پرسپولیس برابر ابومسلم و جبران سه گل عقب افتاده، می‌تواند از آن دسته اتفاقاتی باشد که تمام هفته یک لیگ را تحت تاثیر خود قرار دهد، اما اتفاقی مهم‌تر از این در کرمان رخ داد و آن بازی دراماتیک مس و استقلال تهران بود که می‌توان درمورد آن سال‌ها حرف زد و قطعا جزو آن دسته بازی‌هایی خواهد شد که تبدیل به بخشی از خاطرات ماندگار لیگ برتر این فصل می‌شود.

هرچقدر فیروز کریمی سعی می‌کرد حضور قلعه‌نویی را روی نیمکت مس عادی جلوه دهد و هرچقدر بین مربی مس و ناصر حجازی پیش از بازی نوشابه باز شد تا حساسیت‌های بازی به حداقل خودش برسد، اما هرگز نمی‌شد انتظار یک بازی کاملا آرام و بدون دخالت اتفاقات اطراف زمین را در ورزشگاه باهنر کرمان داشت. وقتی حجازی به کرمان نمی‌آید تا مشخص شود میزان خلوص آن مصاحبه‌های گل و بلبلی تا چه حد است، باید مطمئن می‌شدیم که تمامی به آغوش کشیدن‌ های، رحمتی، خیری و ابراهیمی از این سو و یک ایل بازیکن استقلال در برابر قلعه‌نویی در آن سو تا چه اندازه نمایشی و بی‌مزه است! این بازی کاملا متفاوت بود و دقیقا در دسته بازی‌هایی قرار می‌گرفت که امتیاز آن هرگز به عدد سه ختم نمی‌شد. چه برای کرمانی‌ها که هرگز طعم شیرین پیروزی  برابر سرخابی‌های پر ادعای پایتخت را تجربه نکرده بودند و چه برای تمامی طرفین غیر کرمانی درگیر در ماه‌های اخیر، که با این بازی بالاخره به یکدیگر رسیدند. از قلعه‌نویی و حجازی بگیر تا طالب‌لو، رحمتی، صادقی، خیری و... که این بازی از آن دسته اتفاقاتی بود که خیلی برای صاف کردن دلشان اتفاق نمی‌افتاد! به خصوص مربی مس که با این پیروزی از حالا می تواند به عنوان یکی از گزینه های فصل بعد نیمکت آبی نام خودش را مطرح کند!

تجربه نشان داده است که قلعه‌نویی در نبردهای حیثیتی همیشه یک قدم جلوتر از سایر رقیبان خود قرار دارد. کافی است به تمامی مصاحبه‌های او بعد از دربی‌هایی که برروی نیمکت استقلال می‌نشست نگاه کنید که چگونه از "آقا امام زمان" به واسطه‌ی خلق این پیروزی تشکر می‌کرد... و همین یکی دیگر از نکته‌های دل‌گرم کننده برای کرمانی‌ها بود که می‌خواستند بعد از مدت‌ها یک جشن واقعی را از طریق فوتبال برپا کنند. در مقابل، فیروز کریمی با پاهایی لرزان از تونل ورزشگاه باهنر به سمت زمین چمن می‌آمد وقتی تمام ناکامی‌های خود را برابر کرمانی‌ها به یاد می‌آورد. وقتی هنوز ده دقیقه از بازی نگذشته بود که مرتضی ابراهیمی دروازه‌ی استقلال را فرو ریخت، حتما کریمی نگاهی به آسمان انداخته است تا تعداد کلاغ‌های درحال پرواز بر فراز سر خود را بشمارد! کریمی وقتی فهمید بازهم باید یقه کت خود را در کرمان بالا دهد و با سرافکندگی کرمان را ترک کند که دید، مرتضی ابراهیمی، شاهین خیری، رسول نویدکیا و یک جماعت نارنجی پوش دیگر با انگیزه‌تر از همیشه در برابر تیم او ایستاده‌اند. بازی مسی‌ها دقیقا همانی بود که کرمانی‌ها خیلی وقت بود منتظر دیدن آن بودند اما مدت‌ها از دیدن آن به هر دلیلی محروم بودند! در مقابل استقلال از همان ابتدای بازی، خود را با وجود مجیدی، برهانی و البته علی منصوریان خلع سلاح دید. حتی خط حمله‌ی تمام کرمانی استقلال هم با آمدن علیزاده به زمین نتوانست از رودربایسی کرمانی‌ها خارج شود و فوتبال دستی تیم کریمی دقیقا همه را به یاد تیم پارسال این تیم انداخت که همیشه مرفاوی را پای دیوار نگه می‌داشت!

کریمی بازهم در کرمان باخت آن‌هم یکی دیگر از آن دسته بازی‌هایی که می‌توانست سرنوشت او را در آینده رقم بزند. همانند بازی استقلال اهواز تحت هدایت او برابر مس در اهواز که قهرمانی را از تیم او گرفت. برای همین او هم شاید همانند حجازی تصمیم بگیرد که هیچ زمان به کرمان نیایید. در مقابل تزریق انگیزه‌ی قلعه‌نویی به بازیکنانش و نمایش فوق‌العاده آن‌ها، یک شب به یاد ماندنی را برای کرمانی‌ها رقم زد وقتی برای اولین بار در تارخ فوتبال خود سرانجام قطب‌کشی کردند و پیروز یک بازی سرخابی خود شدند. حالا مس بعد از کسب هفت امتیاز از سه بازی و 180 دقیقه گل نخوردن سر خود را در جدول لیگ برتر بالا می‌کند و چشم انتظار روزهای بهتر برای خود می‌ماند.

تمامی اتفاقاتی که در زمین افتاد باعث شد تنها یک اتفاق بیفتد، و آن پیروزی کرمان بود و بس. حق کرمانی‌ها بعد از پشت سرگذاشتن یک نیم فصل کابوس بار، ادا شد حالا دلیل آن هرچه بود، باشد. اما می‌توان بعد‌ها از خواب بچه‌های کرمانی گفت که در شب 22 بهمن 1386 بارها و بارها خواب پریدن به هوا بعد از شکست آبی‌های مغرور پایتخت را دیدند. باید ممنون فوتبال بود که این جشن را با خود به کرمان آورد،آن هم در چونان شبی...

پیروزی برابر استقلال واقعا چه طعم لذیذی داشت برای مردم كرمان!