آقای كعبی...ای کاش فقط لهجه صدایت تغییر می کرد !

علی رفسنجانی/خبرگزاری پارس فوتبال

او یکی از بازیکنان جوان و البته مشهور است ...
قامتش کوتاه و چهره اش کوچک اما قلبی بزرگ و مهربان دارد.
در یکی از استانهای بازیکن ساز به فوتبال کشور معرفی شد ، در باشگاهی به اوج رسید که فعلا خبری از آن تیم نیست و هم بازی بازیکنانی بود که اکنون تکنیک را با پول هم تراز ساخته اند !!

زمانی بزرگترین آرزویش دعوت به تیم ملی بود و هیچ چیز را با لیگ کشورش عوض نمی کرد ... همیشه هوادارانی به سبب راستگویی و صد البته یک رنگ بودنش داشت ... او بود که به سبب سادگی دوست داشتنی اش پس از خطا در یک بازی گفت : "کارشناسا نظر بدن ... ولا اگر این کارم خطا باشه فوتبال رو برای همیشه کنار میذارم"

بله ... او جوانی بود از خطه مردمانی خونگرم و دوست داشتنی ، مردمی که به مهمان نوازی و به گرمای دل انگیز منطقه شان معروفند ...
خوزستانی بود و شاید اکنون هم خود را خوزستانی بداند ... همه زندگی ورزشی اش را به باشگاه فولاد خوزستان ، هوادارانش و صد البته تیم ملی کشورش مدیون است ، آن زمان همه به او اعتقاد داشتند و از او به عنوان بازیکنی بی حاشیه یاد می نمودند !!؟

حسین کعبی(که البته اسم اصلی اش حسونه است و در واقع وی از شناسنامه حسین ،یکی از ۸ برادرش که از وی کوچکتر بود برای پیشرفت و حضور در تیم های رده سنی پایینتر استفاده کرده است) بازیکنی که در چندین تیم درخشید سپس به مهمترین رویداد فوتبالی اش یعنی جام جهانی 2006 آلمان رفت ، در آنجا نیز همچون لیگ کشورش تابش داشت اما نه چندان !!!
مهمترین و به یاد ماندنی ترین لحظه دفاعی اش در جام جهانی میتواند ضربه او به صورت هافبک سرشناس تیم ملی پرتغال یعنی لوئیس فیگو باشد...

پس از جام جهانی مدتی در ایران بود که پس از آن پیشنهاد لسترسیتی او را وسوسه تجربه ای تلخ کرد.
لستر استعدادهای کعبی را ندید به این دلیل که جو انگلیس حسین را دگرگون کرده بود و دیگر استعدادی برای آشکار ساختن نداشت !!!

اندکی بازی ، سپس نیمکت و بعد سکو !!! و پس از آن ، حالا دیگر خدانگهدار (به قول آقای صالح اعلا)
بار دیگر به پرسپولیس آمده تا شاید بتواند آن حسینی شود که به افتخارش یک استادیوم هورا بکشند ...
به امید آن تعصب ایرانی برای همه بازیکنان ملی ، چه در داخل و چه در خارج ...

نگاه کلی : چهره او پس از جام جهانی به کلی تغییر کرد ، منظور از چهره تنها صورت و آرایش ابروها و موهایش نیست ... حسین لهجه شیرینش را از دست داد ، هم لهجه ی صدایش و هم لهجه فوتبالش !!!
چقدر زیباست که یک ایرانی اگر حتی صدای ظاهرش (لهجه) دگرگون شد ... سعی کند تا ندای ذاتی اش را زنده نگه دارد !!؟