يكصدمين سالگرد تأسيس باشگاه اينترميلان

10 بازيكن برتر نرآتزوري

امروز (يكشنبه) يكصدمين سالگرد تأسيس باشگاه اينترميلان ايتاليا است. تيم دوم شهر ميلان كه بيشتر وقت‌ها زير سايه‌ي همشهري خود قرار گرفته، در دو فصل اخير با كسر امتياز از تيم ميلان و تبعيد يوونتوس به سري B توانسته خودي نشان بدهد و در سر A تكتازي كند.

 آخرين قهرماني اينتر به سال 1989 بازمي‌گشت و هواداران اينتري جانشان به دليل نيش و كنايه‌هاي ميلاني‌ها به لب آمده بود تا اين‌كه مشخص شد يووونتوس، ميلان، فيورنتينا و لاتزيو در تباني‌هاي سال‌هاي اخير فوتبال ايتاليا دست داشته‌اند تا اين‌بار اينتري‌ها باشند كه به هواداران ساير تيم‌ها كنايه بزنند.

اينتري‌ها آخرين اسكودتو را با "جيوواني تراپاتوني" در سال 1989 به دست آورده بودند و پس از آن‌كه قهرماني سال 2006 يوونتوس به آن‌ها رسيد، فصل 2007 نيز بدون هيچ دردسري و با جريمه‌ي امتيازي ساير تيم‌ها به راحتي اسكودتو را به خانه بردند.

تيم كنوني اينتر به رهبري "روبرتو مانچيني" يكي از بهترين تيم‌هاي سال‌هاي اخير فوتبال ايتاليا است. آن‌ها خوب بازي مي‌كنند و خوب هم گل مي‌زنند. فاصله‌ي امتيازي آن‌ها با تيم دوم جدول 9 امتياز است و اگر آن‌ها هفته‌ي گذشته مغلوب ناپولي نمي‌شوند، ديگر هيچ‌كس در قهرماني زودهنگام آن‌ها شك نمي‌كرد. با اين‌حال آن‌ها نمي‌توانند باخت 9 بر يك برابر يوونتوس در سال 1961 و يا 18 سال بدون جام خود را فراموش كنند. اين سال‌ها نيز جزيي از تاريخ اينتر بوده است، هرچند تلخ.

در اين تيم بازيكنان بزرگي حضور داشته‌اند كه ساعت‌ها مي‌توان راجع به آن‌ها صحبت كرد ولي در زير به معرفي ده بازيكن برتر اين باشگاه مي‌پردازيم.

1- جياچينتو فاكتي (1978-1960)

بدون شك او بزرگ‌ترين بازيكني است كه در پيراهن آبي و سياه اينتر به ميدان رفته. پيراهن شماره‌ي 3 اينتر از زماني‌كه او بازنشسته شده، ديگر به تن هيچ بازيكني نرفته است.

يك جنتلمن واقعي هم در ميدان و هم خارج از ميدان. او مانند هم تيمي خود "برگنيخ" تمام افتخارهايي كه يك مواقع مي‌توانست به دست آورد را از آن خود كرده است. 94 بازي براي تيم‌ ملي ايتاليا نشان از كيفيت والاي او دارد. تعداد بازي‌هاي ملي او تا مدت‌ها ركوردي به شمار مي‌رفت كه سال‌ها بعد توسط "دينو زوف" شكسته شد.

2- جوزپه مه آتزا (1940-1927)

"ويتوريو پوتزا" سرمربي تيم ملي ايتاليا كه در جام‌هاي جهاني 1934 و 1938 با اين تيم قهرمان جهان شد در خصوص مه آتزا گفت: "اگر او را در تيم خود داشته باشيد مثل اين است كه بازي را يك بر صفر به سود خود آغاز كنيد."

مه آتزا ستاره‌ي بين‌المللي فوتبال ايتالياست. تكنيك او بسيار ناب و پاس‌هايش فوق‌العاده بودند. او يكي از بهترين گلزنان تاريخ باشگاه به شمار مي‌رود. زدن 254 گل در 348 ديدار كار هركسي نيست. در جام جهاني 34و 38 ستاره‌ي تيم ملي ايتاليا بود و سه بار با اينتر اسكودتو را به دست آورده بود.

او در نيمه نهايي جام جهاني 38 يك پنالتي ارزشمند را در برابر برزيل تبديل به گل كرد و نقش مهمي در قهرماني اين تيم ايفا كرد. مرگ او در سال 1979 شوكي به هواداران بود و پس از آن‌ اينتري‌ها نام وي را روي ورزشگاه خود گذاشتند.

3- ساندرو مازولا (1977-1961)

فرزند "والنتينو مازولا"ي بزرگ، ستاره‌ي تورينو. مازولاي بزرگ در فاجعه‌ي سال 1949 كشته شد. ساندرو نيز همانند پدرش به بازيكن بزرگي تبديل شد ولي در اينتر. او در باخت مصيبت‌بار 9 بر يك اينتر برابر يوونتوس، تك گل ميلاني‌ها را به ثمر رساند. مازولا در 16 فصل حضور در مه آتزا تمامي افتخارهاي ممكن را به دست آورد. او در 418 ديدار، 114 گل براي باشگاهش به ثمر رساند و 70 بار نيز براي تيم ملي ايتاليا به ميدان رفت.

4- جوزپه برگومي (1999-1980)

پيش از زانتي و پس از فاكتي و مازولا، "جوزپه برگومي" سمبل هواداران اينتر است.

مدافع محبوب اينتري‌ها با آن صورت اصلاح‌نكرده‌ي دوست‌داشتني، 418 بار براي اينتر به ميدان رفته است. او يك‌بار اسكودتو را فتح كرد و سه بار نيز جام يوفا را به دست آورد. او در جام جهاني فرانسه نيز به تيم ملي ايتاليا دعوت شد.

5- خاوير زانتي ( -1995)

يك مدافع آرژانتيني با تعصب. او سال 95 از "بانفيلد" به اينتر آمد و پس از يك دهه هنوز هم يك از اركان خط دفاع تيمش به شمار مي‌رود. درحال حاضر 34 ساله است و هنوز خستگي برايش معنايي ندارد. او توانايي بازي در تمامي پست‌هاي دفاعي و همچنين خط مياني را دارد. اين مدافع سخت‌كوش بيش از چهارصد بار براي اينتر به ميدان رفته و دوبار اسكودتو و جام يوفا را به دست آورده است.

6- لوئيس سوارس (1970-1961)

بازيكن اسپانيايي كه با حضور پررنگش در اينتر بر حضور ناموفق اسپانيايي‌ها در ايتاليا خط بطلان كشيد. وي در سال 1961 درحالي‌كه رقم نقل و انتقالات را شكست، راهي اينتر شد و طي 9 سال باشكوه سه اسكودتو، دو قهرماني اروپا و دوجام بين قاره‌اي را به دست آورد. او در سال 1964 با تيم ملي اسپانيا به قهرماني اروپا رسيد. تنها قهرماني اسپانيا در تمامي ادوار.

7- ماريو كورسو (1973-1957)

كورسو يكي ديگر از اعضاي كليدي برترين تيم تمام تاريخ اينتر است. لقب او "پاي چپ خدا" !! بود. يك مدافع تيزهوش كه توانايي‌هايش قابل اندازه‌گيري نبودند.

او در طول مسابقه بسيار تنبل به نظر مي‌رسيد ولي نبوغش هميشه به دادش مي‌رسيد. يكي از بهترين نمايش‌هايش ديدار نيمه‌نهايي سال 1965 برابر ليورپول بود، جايي كه هواداران ليورپول را وادار به سكوت كرد. "كارلو تاگنين" هم تيمي وي در موردش مي‌گويد: "اگر او روي فرم بود، مطمئن بوديم كه پيروز خواهيم شد."

8- لوتار ماتيوس (1992-1988)

هافبك اسطوره‌اي آلماني كه دوران طولاني حضورش در ميادين همه را به ياد "پائولو مالديني" مي‌اندازد. او سال 1988 از بايرن مونيخ به اينتر پيوست و در نخستين فصل حضورش در اين تيم با بازي‌هاي بسيار زيبايش توانست اسكودتو را به دست آورد. ماتيوس هافبك بسيار كاملي بود. هم در كارهاي دفاعي و هم در كارهاي تهاجمي عالي بود. او به همراه "يورگن كلينزمن" و "آندرياس برمه" مثلث بهترين بازيكنان آلمان را تشكيل مي‌دادند. او در سال 90 به همراه آلمان و درحالي كه بازوبند كاپيتاني را به بازو داشت، قهرمان جهان شد و در سال 91 عنوان بهترين بازيكن جهان را از آن خود كرد.

9- گابريله اوريالي (1983-1970)

هافبك جان سخت‌ اينتر كه شباهت بسياري به "گنارو گاتوزو" در فوتبال امروز دارد. او بازيكن تكنيكي به شمار نمي‌رفت ولي توانايي عجيبي در توپ‌گيري و تخريب حمله‌ي تيم حريف داشت. او در مدت حضورش در اينتر چهار جام به دست آورد.

او در سال 1972 نايب قهرمان اروپا شد و تمام مدت بازي فينال را مشغول خراب‌كردن توپ‌هاي "يوهان كرايف" بود. اوريالي سال 1982 در قهرماني ايتاليا جزيي از اين تيم بود.

10- والتر زنگا (1994-1982)

لقب او "اسپايدرمن" بود. عكس‌العمل‌هاي فوق‌العاده‌اي داشت، گويي كه هيچ‌ استخواني در بدن نداشت. زنگا محصول آكادمي جوانان اينتر بود و بيش از يك دهه نيز پيراهن شماره‌ي يك تيم را به تن كرد. او يك قهرماني اسكودتو و 58 بازي ملي را در كارنامه دارد.

بيشترين تعداد بازي‌ها:

جوزپه برگومي 519

جيانچيتو فاكتي 476

ساندرو مازولا 418

خاوير زانتي 415

ماريو كورسو 414

بيشترين تعداد گل:

جوزپه مه آتزا 246

لويئيجي جونيني 156

بنيتو لورنزي 138

استوان نايرس 133

الساندرو آلتوبلي 128

قهرماني‌ها:

اسكودتو 15

جام حذفي 5

ليگ قهرمانان 2