فحاشی های دربی را ما که شنیدیم ؛ آفای شاه حسینی ، شما هم شنیدید؟تبعیض تا به كجا؟!

حمید شایسته فرد / خبرگزاری پارس فوتبال / اصفهان

مرحله ی نیمه پایانی جام حذفی سال گذشته ، نتیجه ای در ورزشگاه آزادی برابر 110 هزار هوادار قرمز پوش ( بنا به گفته ی گزارشگر بازی ) رقم خورد که حتی بدبین ترین هوادار پیروزی نیز آن را متصور نمی شد. تهرانی ها ورزشگاه بزرگ آزادی را به منظور گرفتن انتقام شکست های متمادی برابر سپاهان و فینال از دست رفته ی سال قبل از آن ، مملو از جمعیت کرده بودند. اما چرخ روزگار سرنوشتی دیگر بر آن ها رقم زد. 4 بر 1 مغلوب سپاهانی شدند که نتنها فصل قبل از آن در فینال آنها را شکست داده ، بلکه در چند سال اخیر خوب از آن ها چهره ای مغلوب ساخته بود. صدا ی تشویق اصفهانی هایی که از نصف جهان ، به تهران آمده بودند و تیم محبوب خود را تشویق می کردند ، مانند پتکی محکم بر سر آن ها بود. هواداران قرمز برای رهایی از فشار سهمگین شعار ها و تشویق های اصفهانی ها ، کارهایی انجام دادند که دور از اخلاق و ادب پهلوانی بود. از پرتاب انواع سنگ ، بطری آب ،  آجر و تکه های بتنی گرفته تا فحاشی  هایی متمادی به سپاهانی ها و هواداران آن ها . آن بازی تمام شد ، اما اتفاقات تلخ و شیرین آن از ذهن هیچ هوادار فوتبال پاک نمی شود.

پس از آن مسابقه ، کمیته ی محترم انضباطی که تیم محبوب پایتخت را با نتیجه ای خرد کننده ، شکست خورده می دید ، به حواشی و اتفاقات انضباطی آن بازی کم توجهی کرد. به طوری که نه تنها عدالت را برای سر های شکسته ی سپاهانی ها اجرا نکرد ، بلکه با فحاشی هواداران منتسب به تیم پرسپولیس نیز بسیار مهربانانه برخورد کرد. یک بازی بدون تماشاگر تنها حکمی بود که کمیته ی محترم و عادل انضباطی صادر کرد. جالب این جاست که این حکم بدلیل تقارن شروع لیگ با برخی اعیاد اسلامی به حالت تعلیق درآمد !

کمی جلو تر می آییم و اتفاقات تلخ بازی سپاهان – پرسپولیس را دوباره بررسی می کنیم.

متاسفانه حادثه ی فولاد شهر به اندازه ی قلب مان را جریحه دار کرد که هنوز التیامی بر آن نیست. آقایان ، در آن زمان کاسه ی داغ تر از آش شدند و به اسم اجرای عدالت ، سپاهان را به گونه ای محکوم و تضعیف کردند تا راه را برای قهرمانی دیگر تیم ها، بخصوص تیم اول پایتخت ، تیمی که بارها از سپاهان شکست خورده بود هموار شود . این بهترین موقعیت بود برای گرفتن انتقام . با این کار آقایان ، روحیه ی سپاهان به گونه ای تضعیف شد که روند صعودی آن ها متوقف و سیر نزولی آغاز گشت.

هفته ی گذشته ، دربی سنتی پایتخت برگزار شد. زمان آغازین مسابقه شاهد فحاشی هایی از سوی تماشاگران به بازیکنان تیم مقابل بودیم. نمی دانیم آقای شاه حسینی که در تونل آزادی حضور داشتند (!) ( این حضور جای بحث دارد )  و با تیم ها به محوطه ی داخلی ورزشگاه وارد شدند ، این فحاشی ها را شنیدند یا باز هم خود را به نشنیدن زدند؟  اگر قانونی وضع کرده اید باید برای همه اجرا شود. چرا زمانی که شهرستانی ها فحاشی می کنند، سریع عکس العمل نشان داده و آن ها را محروم می کنید، اما وقتی تهرانی ها این عمل زشت و قبیح را انجام می دهند ، عملی از خود نشان نمی دهید؟ دریغ از یک توبیخ . لااقل محروم که نمی کنید، توبیخ کنید تا متوجه شوند که شما شنیده اید.(البته که در اخبار خواندیم که ایشان اعلام کرده اند که تماشاگران فحاشی کرده  اند و تیمهای متبوعشان راجریمه خواهند کرد اما باگذشت چندینروز هنوز خبری از این محرومیت و حتی پرونده این نقض قانونها دیده یا  شنیده نمی شود تا این شائبه ایجاد شود که نکند  سیاست آقای شاه حسینی یک بام و دو  هواست!)

 آقایان ، همه ی مردم فحاشی های آزادی را می شنوند و می بینند که هیچ کاری نمی کنید. بهترین قاضی برای کار های شما مردم اند. این قدر تبعیض برای چه ؟ آیا انجام ندادن کار زشت تشویق دارد؟ فحاشی کردن جریمه دارد اما فحاشی نکردن تشویق و پاداش ندارد. کار خوب ، خوب است، اگر این چنین باشد نیروی انتظامی باید تمام افرادی را که جریمه نمی شوند تشویق مالی کند ! مردم همه چیز را خوب می فهمند. بر فرض هم که به کار نبردن الفاظ رکیک تشویق و پاداش دارد ، آیا فقط باید به پرسپولیس و استقلال پاداش بدهید؟ در بسیاری از بازی های کرمان ، حتی شاهد یک دشنام هم نیستیم ، پس چرا کرمانی ها را تشویق نکردید؟ این قدر تبعیض برای چه ؟ آیا به فحاشی های دربی نیز عکس العملی مناسب نشان می دهید؟

باز هم می گوئیم ، متاسفانه برای آقایان حاضر در کمیته انضباطی خون سرخابی ها رنگین تر است ... ... ... دیگر چه می توان گفت ؟!!