حاجی در جلد رییس جمهور:می خواهم بازی کنم!

علی عالی/خبرگزاری پارس فوتبال

1-   محمد مایلی کهن در همه این سال هایی که در اوج کار یا فراموشی مطلق بوده نکته ای را از یاد نبرده و آن ارتباط با رسانه ها بوده است.مایلی کهن بدرستی از نقش رسانه باخبرست و برای همین همه تلاشش را می کند که از این تریبون بر علیه جریانات مختلف بگوید و خبرنگار را مجاب کند که از همه آن استفاده کند. اگرچه او خود را دور از جریانات رسانه ای می داند اما دیگر کاملاً روشن است که حاجی بخوبی به بازی رسانه ای آشناست و عمق تاثیرگذاریش را می شناسد.

2-   مایلی کهن و احمدی نژاد قرابت های بسیار بهم دارند، هر دو محاسنی بر صورتشان دیده می شود که خط فکریشان را طی همه این سال ها روشن می سازد، هر دو از راست گرایان معتقد به «اصول» هستند که آنرا مبنای حرکت می دانند، هر دو خود را خدمتگزار ملت می دانند، هر دو به مافیایی معتقدند که مانع پیشرفت کارشان می شود، هر دو حقیقت گویی و رک گویی را در دستور کار قرار داده اند و دست های پشت پرده را دخیل در اتفاقات می دانند و البته هر دو ساده پوش و خاکی بنظر می رسند. اینها را می توان وجوه مشترک ایندو نامید.

3-   اما بر خلاف ظاهر آرام رییس جمهور، محمد مایلی کهن را باید با چه تصویری بیاد آورد؟ او مگر همان مردی نیست که درگیری فیزیکیش در زمان بازیگری با تماشاگران در ورزشگاه شیرودی و بالا رفتن از فنس هنوز در خاطر فوتبالدوستان مانده است؟ محمد مایلی کهن مگر همان مردی نیست که درگیری فیزیکی اش با خبرنگاران در مسابقات جام ملت های آسیا در دوحه قطر هنوز در ذهن نویسندگان قدیمی قرار دارد؟ چه کسی بود که در هنگام نماز با صدای تخته نرد شاگردانش بر آشفت و آنها را از اردو اخراج کرد؟ او می گوید:« برخي براي اينكه مرا تخريب كنند، مي‌گويند تندمزاج هستم» اما تعریفی از اخلاق خوش حاجی در دست نیست.

4-   اینکه او به چه دلایلی می خواهد تا بدین حد خودش را به رییس جمهور نزدیک کند روشن نیست. مگر در دولت احمدی نژاد و مدیرانی که همه «باید» با او همسو باشند چه می گذرد که حاجی می گوید:« گناه من حمايت از آقاي احمدي‌نژاد بود» اگر محمد مایلی کهن مدیر فلان نهاد باشد یعنی همه چیز بر وفق مراد است و یا سرمربی تیم ملی می تواند گناه او را بشورد؟ حاجی اخلاق خاصی دارد، تا وقتی که تیم دارد و مسئولیت، با کسی کار ندارد اما امان از روزی که او بی تیم باشد، چنین مصاحبه هایی برای او نقل و نبات است و این با «اصولگرایی» رییس جمهور منافات دارد. مگر علی آبادی همان دوست قدیمی رییس جمهور نیست که در روز سوم اسفند با پیراهن آبی آسمانی همراه احمدی نژاد چگونه به صندوق انداختن رای را می نگریست؟ پس چه دلیلی برای ایجاد افتراق میان احمدی نژاد و علی آبادی وجود دارد که مایلی کهن بدنبال آنست؟ شاید اتفاقات انتخابات فدراسیون فوتبال و شکست سازمان ،موضع رییس جمهور نسبت به علی آبادی را تغییر داده که حاجی در پی امتیازگیریست.

5-   محمد مایلی کهن می خواهد در جلد رییس جمهور رود و برای مطرح ماندن دست بر بالاترین گزینه گذاشته است، او می خواهد بازی داده شود و برای همین پای احمدی نژاد را به بازی ها باز کرده و می خواهد با عرض ارادت های خود، فضایی جدیدی بسازد. او در طی همه این سال ها روند یکنواختی را طی کرده و هیچ اتفاق جدیدی برایش نیفتاده است، بعد از سال 96 دیگر مایلی کهن مرد پیروز نبوده و کارنامه اش در تیم های مختلف می تواند دلیلی بر این ادعا باشد. او به همه تصمیم گیران چراغ می دهد که می خواهد به بازی گرفته شود و برای همین به رییس جمهور چشمک می زند، به این جمله اش دقت کنید:« احمدی نژاد را در منطقه 18 ملاقات كردم و حركات، سكنات، لباس پوشيدنش و عملكردش را پسنديدم» شکست در انتخابات مجلس هشتم و پروژه انتخاب سرمربی تیم ملی بدفرم حاجی را عصبانی کرده تا اینبار به سیم آخر بزند و از خودش تعریف کند و بقیه را پایین تر از خود بداند.

چسباندن حاجی به رییس جمهور تا به اینجا که هیچ اعتنایی را از سوی احمدی نژاد به سمت او جلب نکرده ایت تا در اینده چه پیش بیاید؟!