پنج فینال نفس گیر برای بهترین تیم آسیا ...

حمید شایسته فرد / خبرگزاری پارس فوتبال / اصفهان

چند سالی بود که در رقابت های باشگاه های آسیا به هیچ مقام در خور توجهی نرسیده بودیم. قهرمانی پاس با فیروز کریمی و نایب قهرمانی استقلال حجازی ، آخرین افتخارات مردان سرزمین پارس در رده ی باشگاهی آسیا بود. در دومین دوره ی لیگ حرفه ای، با قهرمانی سپاهان در لیگ برتر، جرقه ای به منظور ظهور قطبی جدید در فوتبال ایران زده شد. با تداوم قهرمانی ها و اقتدار طلائی پوشان اصفهان ، این جرقه تبدیل به آتشی شد که تمام نا عدالتی ها ، کم لطفی ها و تبعیض ها را در خود سوزاند. آن ها با نتایج درخشان و بعضا غیر قابل تصور، توانستند نام سپاهان را در کل آسیا جاودانه کنند. حذف کاوازاکی و بازی منطقی و سطح بالا در ورزشگاه تودوروکی ، حضور در فینال لیگ قهرمانان آسیا ، شرکت در تورنومنت معتبر و بزرگ جام باشگاه های جهان ( به عنوان اولین باشگاه فوتبال ایرانی ) ، برد الشباب ، یکی از قدرتمند ترین باشگاه های عربستان سعودی در دو بازی رفت و برگشت و شکست تیم بزرگ و متمول الاتحاد عربستان ( قهرمان 2 دوره ی لیگ قهرمانان آسیا ) در جده ، نمونه هایی از کار های بسیار بسیار بزرگ ، ارزشمند و جاودانه ی  تیم محبوب اصفهان است.

فصل جاری لیگ برتر ایران ، فصلی بسیار دشوار برای سپاهانی ها بود. تلاش در 5 جبهه ( جام باشگاه های جهان ، دو دوره لیگ قهرمانان آسیا ، لیگ برتر و جام حذفی ) ، مبارزه با احکام غیر منصفانه ی کمیته ی انضباطی ، مصدومیت متوالی ستاره های تاثیر گذار ، 6 مرتبه پیمودن مسافت خسته کننده و طولانی ایران – ژاپن و انجام 45 بازی تا به امروز ، گوشه هایی از مشکلات نایب قهرمان آسیا در طول فصل 86 – 87 بود. برگزاری این تعداد مسابقه در تاریخ فوتبال ایران بی سابقه است. البته لازم به ذکر است در صورت راه یابی سپاهان به فینال جام حذفی ، تعداد برگزاری مسابقه ی فوتبال توسط سپاهانی ها به 54 بازی نیز می رسد. مطمئنا این رکورد سالیان سال بی رقیب باقی خواهد ماند. این درحالی است که نزدیک ترین تعقیب کننده ی صدر نشین لیگ برتر ، تنها 33 بار وارد مستطیل سبز شده است ( یعنی 12 مسابقه کمتر ) . واضح است ، شرایط جسمی و روحی نایب قهرمان آسیا ، در وضعیت به مراتب بدتری نسبت به سایر رقبا قرار دارد. در این بین ناعدالتی های برگزاری مسابقات را نیز به این موارد اضافه کنید. تیم های سایپا ی کرج (!) ، صباباطری ، پیکان و راه آهن در بازی هایی که میزبان سرخابی ها هستند ، نه در ورزشگاه خانگی خود بلکه در استادیوم بزرگ آزادی ( ورزشگاه اختصاصی استقلال و پرسپولیس) به عنوان میهمان وارد زمین می شوند !! چرا ورزشگاه انقلاب کرج یا شهید درخشان رباط کریم که توانسته اند شرایط میزبانی در رقابت های لیگ قهرمانان آسیا را کسب کنند ، نمی توانند میزبان سرخابی  ها باشند ؟ این هم یکی دیگر از رانت هایی است که به عزیز دردانه های تهرانی داده می شود.

نایب قهرمان آسیا تا چهارشنبه اول خرداد 5 بازی سرنوشت ساز پیش رو دارد. پنج مسابقه ای که بی شک هر کدام از آن ها فینالی حساس برای مسئولین ، کادر فنی و هواداران سپاهان محسوب می شود. فینال هایی که سرنوشت یک فصل فرسایشی و بسیار سخت را برای آن ها مشخص خواهد کرد.

آن ها ابتدا در حلب سوریه به مصاف الاتحادی می روند که تنها بردش در این گروه را مقابل سپاهان آن هم در اصفهان کسب کرده است. مسابقه ای که از لحاظ حساسیت غیر قابل توصیف است. سال گذشته طلایی پوشان نصف جهان ، توانسته بودند با نتیجه ی قاطع و خورد کننده ی 5 بر صفر ، آن ها را مغلوب کنند. صدر نشین لیگ برتر ، به مراتب نسبت به سال قبل با تجربه تر شده است و این تجربه می تواند به یاری آن ها آمده و با کسب 3 امتیاز ، هم شانس خود را برای صعود از این گروه افزایش دهند و هم یک بار دیگر نام سپاهان اصفهان را در کل آسیا طنین انداز کنند.

سپاهانی ها ، بعد از سوریه ، در فولاد شهر ، به مصاف صباباطری تهران و سپس صنعت نفت آبادان خواهند رفت. بازی هایی که نتنها آسان نیستند بلکه ، با تغییر کادر فنی مهمانان اصفهان ، زمان های سختی برای طلائی پوشان رقم خواهد خورد. صباباطری برای افزایش شانس قهرمانی خود با تمام قوا به مصاف اصفهانی ها خواهد رفت و صنعت نفت آبادان و شخص آقای احمد طوسی نیز  برای بقا در لیگ چشم به 3 امتیاز این بازی دارند.

...و اما دو بازی آخر سپاهان در آزادی است. آن ها ابتدا در آخرین و حساس ترین هفته ی لیگ ، مهمان پیروزی تهران خواهند بود. مسابقه ای که اگر در آن سرنوشت قهرمانی مشخص گردد ، بی شک شاهد حضور 100 هزار هوادار پرسپولیس در مجموعه ورزشی آزادی تهران خواهیم بود. هوادارانی که هنوز خاطره ی تلخ شکست  4 بر 1 ، نایب قهرمانی جام حذفی و چندین شکست دیگر مقابل سپاهان را از یاد نبرده اند.

بعد از بازی سرنوشت ساز با قرمز های پایتخت ، این بار سپاهانی ها به عنوان میزبان وارد زمین چمن آزادی خواهند شد! پذیرایی از کروفچی ازبکستان ، شگفتی ساز گروه اول لیگ قهرمانان آسیا ، حسن ختامی است بر فصل عجیب و پر هیاهوی 86 – 87 . تیمی که همه آن را زنگ تفریح باشگاه های بزرگ قاره ی کهن (سپاهان و الاتحاد) می پنداشتند ، اکنون در عین ناباوری با کسب 9 امتیاز در صدر جدول گروه اول جا خوش کرده است. مطمئنا سپاهان پتانسیل شکست کروفچی را دارد. باشگاه ازبک، تیم بزرگی نیست اما قابل احترام است. از این رو نماینده ی خوب کشورمان می تواند با همدلی مثال زدنی اش این بار نیز با دست پر از زمین مسابقه خارج شود.

این سه هفته ی سخت  و نفس گیر (سه هفته ی پایانی اردیبهشت) ، روز هایی است به یاد ماندنی برای مسئولان ، هواداران و کادر فنی سپاهان. دورانی که در آن ، سرنوشت گروه اول لیگ قهرمانان آسیا و لیگ برتر ایران مشخص خواهد شد. اگر سپاهان بتواند با صعود از گروه اول مسابقات آسیایی و قهرمانی در لیگ ، کار خود را به اتمام برساند، فصلی رویایی را پشت سر خواهد گذاشت. فصلی با فراز های بسیار و نشیب هایی مختصر.

اکنون سپاهان باشگاهی است فرا آسیایی ( استاد مسعود اقبالی نیز از این عبارت بارها استفاده کرده اند ) ، کسب عنوان برترین باشگاه آسیا در ماه گذشته ، صعود به رتبه ی  73  رنکینگ جهانی و مدعی کسب قهرمانی در 3 جبهه با توجه به مشکلاتی که ذکر شد ، از جمله مواردی هستند که  این ادعا را اثبات می کنند.

بی شک سپاهان آینه ای است تمام قد از باشگاهی با برنامه ریزی دقیق. تمام تیم های ایران بالاخص شهرستانی های خونگرم می توانند با الگو قرار دادن سپاهان ، به موفقیت های بزرگ طلائی پوشان محبوب اصفهان نائل شوند . به امید سربلندی تمام تیم های شهرستانی.