راز قهرمانی در لیگ هفتم در درس گرفتن از تاریخ نهفته است!

تورج عاطف/خبرگزاری پارس فوتبال

جمله‌اي معروف از ويل‌ دورانت مورخ بزرگ وجود دارد <آنان كه تاريخ را نمي‌دانند خود مجبور به تكرار آن هستند> و اين حكايت در بسياري از موارد وجود داشته و افرادي كه از تاريخ پند نگرفته‌اند مجبور شده‌اند با تكرار اشتباهات تاوان آن را بپردازند.
در تاريخ فوتبال جهان، فينال جام‌جهاني 1966 حادثه بزرگي است. در اين سال ابداع‌كننده فوتبال نوين جهان يعني تيم‌ملي انگلستان براي اولين و صد البته آخرين بار صاحب يك افتخار جهاني در عرصه ملي شد و مردان سر الف رمزي موفق شدند قهرمان جام جهاني لندن شوند. در فينال اين جام مربي فقيد تيم‌ملي انگلستان سر الف‌ رمزي بعد از آن‌كه تيمش در آخرين لحظه‌هاي بازي، بازي برده در برابر آلمان‌ها را با تساوي عوض كرد و مجبور شدند به وقت اضافه پاي نهند، يك جمله معروف گفت و آن اين بود: <شما يك بار قهرمان شديد برويد و بار ديگر آن را به چنگ آوريد> و اين‌گونه بود كه تيم‌ملي انگلستان با ستارگاني چون، بابي‌ چارلتون، گوردن بنكس و بابي مور... به ميدان بازگشتند و بازي را 4 به 2 به نفع خود پايان دادند...

فوتبال ما نيز 180 دقيقه فرصت دارد تا قهرمان ليگ ششم خود را بشناسند و در طي اين 180 دقيقه خواهد بود كه يكي از سه تيم سپاهان و يا پرسپوليس و صباباتري قهرمان خواهند شد، كه در اين بين بايد به سپاهان و پرسپوليس نگاه ويژه‌اي داشت كه به‌رغم كسري امتيازات همچنان به عنوان اميدهاي اول و دوم قهرماني مي‌‌توان از آنان نام برد اما بايد پرسيد راه‌كار رسيدن به قهرماني براي اين تيم‌ها چيست؟ چه رازي براي كسب آقايي در ليگ ششم وجود دارد؟ براي پاسخ دادن به اين سؤال بايد نگاهي به جمله سر الف‌ رمزي داشت آنچه در آن گفتار مشهور وجود دارد يك نكته است و آن نكته است تو <شايسته قهرماني هستي.> سر الف رمزي در فينال جام جهاني باور قهرمان شدن و ميل به پيروزي را بر استرس ناشي از شكست چيره كرد. اين تصويرسازي را براي اذهان بازيكنانش به‌وجود آورد كه باور داشته باشند كه قهرمان هستند و براي رسيدن به آن بايد تنها تلاش كنند. اين باور و تصويرسازي باعث شد كه انگيزش و نيروي خواستن در تيم انگلستان افزايش يابد و انگلستان با آن بازي طوفاني و هنرنمائي بازيكني چون جف‌هورست قهرمان جام جهاني شود و اين همان باوري است كه سال‌ها است در تيم‌ملي انگلستان وجود ندارد.
اگر سر بابي رابسون اين باور را در اذهان تيم‌ملي انگلستان در سال 1990 القا مي‌كرد، شايد انگلستان در جام جهاني 1990 به فينال مي‌رفت و حتي قهرمان مي‌شد. شايد اگر انگلستان در يورو 1996 صاحب اين باور بود در نيمه نهايي آن پنالتي شيرر به هدر نمي‌رفت و انگلستان به جاي آلمان قهرمان در خاك بريتانيا مي‌شد. اگر استيو‌ مك‌لارن در آخرين بازي تيم‌ملي انگلستان مي‌توانست باور صعود به جام ملت‌هاي اروپا را در اذهان مردان جزيره بگذارد، شايد انگلستان آن‌گونه حقيرانه در مقابل چشم طرفدارانش حذف نمي‌شد. به خاطر داريم سرالكس فرگوسن هم زماني كه سه هفته پيش در مقابل ياران آورام گرانت و تيم چلسي در استمفوردبريج شكست خورد اعلام كرد: ما قهرمان خواهيم شد. او در پايان آن بازي ديد كه مردان تيمش چگونه تحت فشار و استرس با مسؤولان زمين درگير شدند، او با علم بر اين فشار در طي اين دو هفته پاياني تنها به بازيكنانش اين باور را القا كرد كه آنها قهرمان هستند. و منچستر با توجه به اين باور در دو بازي آخر خود توانست 6 گل بزند و تنها يك گل بخورد.

امروز همين حكايت براي ويرا و سپاهان، قطبي و پرسپوليس و گل‌محمدي و صباباتري وجود دارد. ترسيدن و نداشتن خودباوري نخستين مانع قهرماني اين سه تيم براي رسيدن به قهرماني است اگر اين نكته براي صباباتري به علت نبود تماشاگر چندان عجيب نباشد اما براي سپاهان و پرسپوليس بسيار عجيب مي‌نمايد كه در حضور اين همه تماشاچي و اين همه شور و علاقه و ميل به كسب قهرماني تا اين حد متزلزل عمل مي‌كنند. سپاهاني‌ كه بعد از يك گل عقب‌ماندگي در يك نيمه به يك‌باره با دو گل جلو مي‌افتد به چه علت گل تساوي را مي‌‌خورد و تا آستانه شكست مي‌رود؟ همين اتفاق براي پرسپوليس نيز مي‌افتد. پرسپوليس با يك گل در نيمه اول جلو مي‌افتد و با تشويق 70000 نفر چرا پرسپوليس دچار استرس مي‌شود آيا اين دو ويژگي سپاهان و پرسپوليس نشاني به غير از ضعف روحي و كمبود خودباوري، اول در ذهن كادر فني دو تيم و بعد القاي آن به بازيكنان دارد؟ سپاهان و پرسپوليس و صباباتري براي رسيدن به قهرماني تنها يك راه دارند و آن آمادگي رواني و قدرت تصويرسازي قهرماني، در اذهان خود و افزايش انگيزش است و هر کدام از تیمهای زودتر به این باور برسند ردای قهرمانی بر قامت آنان دوخته خو اهد شد !