ژنرال و سربازان شكست خورده ...

۱- اميرقلعه نويى يا اعتمادبه نفس بسيارى براى موفقيتش در استقلال دارد و يا دست به ريسكى بزرگ براى حضورش در تهران زده است و خواسته از فرصت بدست آمده نهايت استفاده را ببرد. قلعه نويى را مى توان همين گونه معنى كرد، او حدود پنج سال قبل هم در چنين شرايطى عنان استقلال را در دست گرفت و به موفقيت رسيد، روزهايى كه از نام بزرگ استقلال فقط «ويرانه اى» باقى مانده بود.
۲- استقلال بحرانى ترين روز هايش را پشت سر مى گذارد، تيمى كه به شكست عادت كرده و در انجماد حركتى و رفتارى بسر مى برد. شوك حضور قلعه نويى بستگى مستقيمى به انرژى و رفتارى دارد كه او در بدو ورودش به باشگاه نشان مى دهد، هر چقدر اين نيرو بيشتر باشد يقيناً تأثيرات بيشترى خواهد داشت. بازيكنان استقلال از لحاظ روحى و روانى سرخورده اند و شكست برايشان چندان تأثيرى ندارد و حركت ابتدايى قلعه نويى بايد دميدن روح اميد و انگيزه در كالبد خسته و بى روح سربازانش باشد.
۳- قلعه نويى در مس بد كار نكرد و از حداقل امكاناتى كه در اختيار داشت نشان داد كه توانايى هاى فراوانى دارد. بايد قبول كنيم كه قلعه نويى سر مربى خوبى براى ليگ ايران است و اين موضوع وقتى خودش را بيشتر نمايان مى كند كه مصاف مس را با تيم هاى بزرگ ببينيم اما اوضاع استقلال تفاوت هاى فراوانى با مس دارد. اگر چه مس كاظمى همانند استقلال كريمى  به شكست خوگرفته بود اما گستردگى و توجه همه به تيم تهرانى و همچنين انتظاراتى كه بايد برآورده شود بار سنگينى را بردوش قلعه نويى قرار مى دهد.
۴- يكى از طرفداران استقلال مى گويد:«فقط از اميرخان قهرمانى جام حذفى را مى خواهيم.» و اين موضوع شايد پس از قهرمانى پرسپوليس در ليگ انتظار همه طرفداران آبى پوش باشد. ژنرال و سربازان شكست خورده راه دشوارى در پيش دارند، انگيزه، حركت و هيجان گمشده هاى آنان است كه بايد خيلى زود به مجموعه باشگاه بازگردد. خودتان را براى رفتن به ورزشگاه مهيا كنيد.