امیر غفار بیگی/خبرگزاری پارس فوتبال
صعود اسپانیا به رتبه ی اول بهترین تیم های ملی فوتبال جهان در جدیدترین رده بندی اعلام شده از سوی فدراسیون بین اامللی فوتبال، فیفا، پس از قهرمانی مقتدرانه ی این تیم در جام ملتهای اروپا، مهر تاییدی بود بر شایستگیهای این تیم در فوتبال جهان. تیم یکدست اسپانیا پس ار سالها ناکامی با یکی از بهترین تیمهای خود در چند سال اخیر پای به مسابقات یورو 2008 گذاشت. «لوییز آراگونس» پیرمرد اسپانیایی آنقدر برای انتخاب بازیکنانش دستش باز بود که «رائول» معروف رئال مادرید را کنار گذاشت. حتی «سسک فابرگاس» هافبک همه کاره ی آرسنال در ترکیب اصلی تیم پیرمرد جایی نداشت و همواره می بایست سایه ی سنگین نیمکت نشینی را تحمل کند. او در بعضی مواقع به تعویض سنتی آراگونس تبدیل شده بود که حول و حوش دقایق 60 تا 70 به میدان فرستاده می شد. فابرگاس در دیدار فینال هم به این دلیل بصورت فیکس به میدان فرستاده شد چون «دیوید ویا» مهاجم تند و تیز باشگاه والنسیا و تیم ملی اسپانیا و هم چنین آقای گل یورو 2008 در بازی نیمه نهایی برابر روسیه مصدوم شده و فینال را نیز از دست داده بود. البته فابرگاس در این بازی هم به طور کامل بازی نکرد و جای خود را به «ژابی آلونسو» بازیکن مطرح لیورپول داد.
آراگونس بهترین تیمی را که می توانست جمع کرده بود. هر چند اسپانیایی ها در جام قهرمانان باشگاههای اروپا برخلاف این چند ساله توفیقی نیافته و قافیه را به تیم های انگلیسی باخته بودند اما برای موفقیت در معتبرترین تورتمنت اروپایی عزم خود را جزم کرده بودند. «ماتادورها» از همان بازی اول برابر روسیه، با بازی شناور و بافکر خود نشان دادند هدفی جز قهرمانی ندارند. آنها با شکست هر سه حریف خود یعنی روسیه، یونان (قهرمان دوره ی گذشته) و سوئد پای به مرحله یکچهارم نهایی گذاشتند. کاری که هلندیها، رقیب جدی اسپانیاییها بزای کسب جام، هم انجام داده بودند و با سه برد شیرین در گروه مرگ و کسب 9 امتیاز برای سایر تیمها خط و نشان کشیده بود. اما یک لغزش برای هلندیها کافی بود تا برابر روسیه ی باانگیزه که با مربی گری هیدینگ هلندی جولان می داد شکست خورده و در کمال ناباوری از دور مسبقات کنار روند. اما اسپانیایی ها این لغزش را انجام ندادند و در یک چهارم در برابر ایتالیای کم فروغ (نسبت به جام جهانی) تا پایان وقت اضافه مدارا کرد. آن گاه در ضربات پنالتی این «ایکر کاسیاس» بود که آمادگی بدنی خود را به رخ «جی جی بوفون» بهترین دروازه بان حال حاضر جهان کشید و با مهار پنالتی های ایتالیایی ها، آنها را از رسیدن به جمع چهار تیم برتر اروپا محروم ساخت.
شاید راز موفقیت اسپانیا را بتوان در همدلی بازیکنانشان جست. اکثر این بازیکنان که از بهترین باشگاههای داخل خود اسپانیا مانند رئال، بارسلونا، والنسیا، ویارئال، مایورکا انتخاب شده بودند. به جز «سسک فابرگاس» که از آرسنال به تیم ملی کشورش راه یافته بود و «فرناندو تورس» و «ژابی آلونسو» که از تیم نیم اسپانیایی لیورپول به تیم ملی آمده بودند. در ترکیب اصلی این تیم که تقریبا در هر بازی به میدان می رفت، سه بازیکن از بارسلونا؛ پویول، ژاوی و اینیستا، سه بازیکن از والنسیا؛ مارچنا، دیوید سیلوا و دیوید ویا، دو بازیکن از رئال؛ کاسیاس و سرجیو راموس، دو بازیکن از ویارئال؛ مارکوس سنا و خوان کاپدویلا و یک بازیکن از لیورپول؛ فرناندو تورس حضور داشتند.
حضور 95 درصدی بازیکنان حاضر در لیگ باشگاههای اسپانیا، لالیگا، در اسکلت اصلی تیم ملی این کشور نشان از قدرتمند بودن مسابقات باشگاهی در این کشور دارد. چه اینکه اکثر بازیکنان حاضر بر روی نیمکت این تیم هم برخاسته از دل لالیگا بودند. این مساله ابتکار عمل را کاملا به آراگونس می داد تا با اشراف کامل بازیکنانش را انتخاب و برای شرکت در یورو 2008 آماده کند. اسپانیایی ها همان ابزاری را داشتند که آلمانی ها از آن محروم بوده و به همین خاطر هرگز نتوانستند در فینال از پس ماتادورها برآمده و جام را به آنها واگذار کردند.