انتقاد از قلعه نوعی یا کوبیدن برانکو؟؟

برادر ارجمند جناب آقای علی عالی کردکلاییدر مطلبی با عنوان ((ما، محافظه كارى برانكو و تندروى هاى قلعه نويى!))  به نحوی  مقایسه ای میان قلعه نویی و برانکو کرده بودند.باید اذعان داشت که مطلب ایشان جالب توجه بود اما بخشی از آن بدور از انتظار ما نسبت به ایشان بود .

درخصوص مقایسه قلعه نوعی با برانکو زمان همه چیز را روشن خواهدکرد اما درمورد برانکو جانب انصاف را رعایت ننمودید بطوریکه انگار برانکو یک مربی ترسو وبی اراده بود که با فوتبال ما هیچ مقامی کسب نکرد و رفت . دراینجا نمی خواهیم افتخارات کسب شده توسط برانکو را یاد آوری نماییم چون شما بهتر از بنده واقفید و میدانید تاکنون هیچ مربی درایران چنین نتایجی نگرفته حتی منتقدترین افراد هم به کارنامه برانکو معترفند.

در قسمتی از مطلبتان عنوان نمودید که برانکو به انتقادها بی توجه بود بله کاملا"صحیح است چون بیاد آن زمان افتادیم که پس ازناکامی بلازویچ فدراسیون وقت با شجاعت تمام برانکو را انتخاب کرد و طوفانی از انتقادات بپا شد(استادش با آنهمه ستاره چکار کرد که حالا شاگردش با یک مشت جوان گمنام انجام دهد)تا جایی که برانکو مجبور شد جهت حفظ روحیه بازیکنان اردوی زودتر از موعود تشکیل داده و ورود هر گونه روزنامه و خبر را به داخل اردو ممنوع کند آری برانکو همان تیم را درعین نابا وری قهرمان کرد و همه انگشت به دهان ماندیم اما در برنامه نود جناب مایلی کهن درپاسخ به فردوسی پور فرمودند : آقای فردوسی پور چون برانکو خارجیست شما تعریف می کنید وگرنه هر مربی ایرانی هم می توانست قهرمان شود... واما پس از مدتی همان بازیکنان که دیگر گمنام نبوده و هریک در تیم خود وزنه ای بشمار می رفتند دراختیار جناب مایلی کهن قرار گرفت تا درحالیکه همگان انتظار بهترین نتایج را داشتیم با ارائه ضعیف ترین بازیها درمقابل دیدگانمان پرپر شده و ناباورانه حذف شوند.

بله برانکو به انتقاداتمان بی توجه بود چون هیچگاه سوالات فنی وتاکتیکی نداشتیم واولین سوالمان در خصوص خداحافظی دایی و کنار گذاشتن میرزاپور و نصرتی بود میرزاپوری که حالا جهت باز گشتش لحظه شماری می کنیم ونصرتی که با گلش ما را به جام جهانی برد وحتی مربی فعلی تیم ملی وقتی دید باتغییرات فراوان درتهران از پس سوریه برنیامد با هوشمنی تمام همان ترکیب برانکو را در کره انتخاب ونصرتی را که تازه از بند مصدومیت رهایی یافته بود از ابتدا به میدان فرستاد.درخصوص دایی نیز  برانکو دو هدف داشت یکی اعتقادش به دایی به عنوان یک وزنه روحی و فرمانده داخل میدان و دیگر قدر نهادن به زحمات چندین ساله دایی برای تیم ملی . واما ما تاروز بازی با مکزیک از هر فرصتی جهت انتقاد و تخریب دایی گام برداشتیم و وقتی در بازی دوم  روی نیمکت نشست دیدیم اتفاق خاصی در داخل زمین رخ نداد و دایی هم به ساک کسی لگد نزد .

برانکو به انتقاداتمان بی توجه بودچون پس از شکست به اردن فهمید از یک سوراخ اعراب نباید دوبار گزیده شودلذا دور فوتبال احسا سی و حملات بدون پشتوانه را خط کشید تا در مقابل اعراب همیشه پیروز باشد.

برانکو ترسو بود وبه جوانان اعتقاد نداشت زیرا برای پیراهن ملی ارزش قائل بود به سختی بازیکن دعوت می کرد و به مانند تیمهای مطرح ترکیب تیمش را شناخته بود وبازیکنی را دعوت می کرد که واقعا" اعتقاد داشت نه به خاطر انتقاد مطبوعات .

او به انتقادها بی توجه بود و هرچه گفتیم عنایتی آقای گل ماست و 15دقیقه برای اثباتش کم است قبول نمی کردحتی درخشش مجیدی در امارات را نمی دیدحالا می بینیم برانکو چقدر اشتباه داشت چون فرهاد مجیدی پس از برانکو در تیم ملی حضور یافت وکولاک کرد تا جایی که صلاح دید از تیم ملی خداحافظی کند و بوسه بر .......

راستی عنایتی از زمان حضورش درتیم ملی که معمولا" از ابتدا وارد زمین شده ( حدود ده بازی رسمی وغیر رسمی ) چند گل ملی به ثمر رسانده ؟؟

بله برانکو بی توجه بود چون نمی دانست چه تجلیل خوبی برای صعود به جام جهانی از او خواهیم کرد (رادیو ورزش از روز صعود اقدام به طرح مسئله مربی داخلی یا خارجی برای نیمکت تیم ملی کرد - ما هم از کوچکی برانکو و آوردن مربی بزرگ سخن راندیم )حالا متوجه شدید چرا برانکو درهواپیما مطمئن شد سرمربی ایران در جام جهانیست .

واما جام جهانی که از آن به عنوان کابوس نام برده می شود در حالیکه اگر با دید منطقی نگریسته شود باخت 2بر0 به پرتغال و3بر1 به مکزیک فاجعه نیست ولی ما همیشه منتظر اتفاقات عجیب وغریب هستیم وکمتر به حقایق توجه داریم اگر فاصله فوتبالمان با آنها را در نظر بگیریم و نگاهی به ترکیب تیمی که با بدشانسی به هنگام اعزام مواجه شد مقایسه کنیم طبعا قانع می شویم بدشانسی بخاطر اینکه تیم اعزامی 50درصد توانش را به خاطر مصدومیت از دست دادمصدومیت مهره های کلیدی مانند:کریمی (از زمستان مصدوم شد و تا جام جهانی درهیچ بازی باشگاهی حضور نداشت حتی بعداز جام جهانی بدلیل دوری از شرایط آرمانی تا جدایی از بایرن پیش رفت) هاشمیان (از دوماه قبل  جام جهانی مصدوم بودوتازه ازمصدومیت رهایی یافته بود ) مهدوی کیا ( بادرد کمر و بدور از آمادگی به بازی اول رسید) زندی ( بدلیل مصدومیت حتی به بازی اول نرسید)جباری ، ستار زارع ونیکبخت هم که بدلیل مصدومیت در همان ابتدا از ترکیب خارج شدند.

ناگفته های بسیاری هست اما مطمئنا" زمان همه چیز را ثابت میکندامیدوارم به هنگام انتقاد جانب انصاف را رعایت نموده وعملکرد دیگران را مخدوش جلوه ندهیم. خود نگارنده نیز در زمان حضور برانکو انتقادات زیادی می نمود ولی حالا که نیست انتقاد را جایز نمی داند.

پارس فوتبال دات کام / مشهد / مهدی هاشمی مرغزار