در آنجا هیچ کس به دیگری لبخند نزد!!

یادش به خیر... آن روزی که مس به لیگ برتر آمد و یادش به خیر آن روزی که مسابقات این لیگ را به بهترین شکل ممکن شروع کرد. اگر قبل از آن روزها به یک کرمانی فوتبال دوست می گفتید که "تیم کرمانی حاضر در لیگ برتر قرار است در فصل جاری به رده چهارم جدول لیگ برسد و حتی این توانایی را پیدا کند که به رده های بالاتر از این هم برسد" ، اگر نام "خوش خیال" را بر روی شما نمی گذاشت خیلی به شما لطف می کرد!! البته او حق هم داشت چراکه جو به راه افتاده برای مس به شکلی بود که نهایت هنر این تیم تبدیل نشدن به تیم شهید قندی فصل گذشته بود! حالا اگر به رتبه چهارم جدول و یا بالاتر از آن فکر می کردید این حق را به دیگران می دادید که به شما القابی این چنینی دهند.

به هر حال فصل جدید لیگ برتر با حضور صنعت مس کرمان شروع شد و این تیم در کمال حیرت همه ، خوش خیالان را رو سفید کرد و در هفته هشتم به رتبه چهارم جدول هم رسید و البته با یک بازی کمتر! پیروزی های به یاد ماندنی برابر پاس ، ملوان ، برق شیراز ، استقلال اهواز و... و تساوی های با ارزش و بعضا خارج از خانه برابر تیم های ابومسلم ، سپاهان ، پرسپولیس و... از مس تیمی ساخت رویایی.

آن زمان که همه در کرمان ، خمار شادمانی از این همه خوشبختی محال بودند ، این هشدار را دادیم که سد راه تداوم موفقیت های این تیم هیچ چیز دیگری نمی تواند باشد جز خود این تیم. و گفته بودیم سیر صعودی مس را چیزی توان متوقف کردن ندارد جز مس. به هر حال همه آن شادی ها آرامشی بود قبل از طوفان... طوفانی که قرار بود با شروع نیم فصل دوم مس را در کام خود فرو گیرد و حداقل تا مدت زمانی نا معلوم سبب شود همه آن روزهای به یاد ماندنی را فراموش کنند.

صنعت مس چه در لیگ دسته یک ، سال گذشته که آرزوی 80 ساله یک استان را برآورده کرد و چه در دور رفت لیگ برتر این فصل که مایه ی افتخار یک ملت در جایی به نام کرمان شد ، به راستی یک تیم بود. تیم بودن آن را زمانی می شد فهمید که همه در آن یک هدف داشتند و آن بالا بردن پرچم پیروزی برای فوتبال کرمان بود. و فارغ از همه تاکتیک ها و تمرین های سخت و  ۲ -4-4 کردن ها یا   ۲ -  ۵ - 3  نوشتن ها بر روی تخته و یا سایر بازی های جذاب دیگر با اعداد ، عامل موفقیت مس را می شد در همین عامل ، یعنی "تیم" بودن پیدا کرد و در همان زمان هم می شد نقطه سقوط مس را در گرفتن همین خصیصه از تیم دانست. به هر حال برخلاف میل من و شما و سایر آن کوچک و بزرگ هایی که عاشقانه در سلیمی کیا فریاد می کشیدند این عامل از لاله های نارنجی کویر گرفته شد تا امروز دیگر برای نگاه کردن به رتبه تیم مان در جدول رغبت نداشته باشیم و دعا کنیم فصلی که ماه عسل صعود ما به لیگ برتر بعد از طی کردن یک عمر بود ، چگونه در حال تبدیل شدن به کابوسی تلخ است و هر شب به این امید سر بر بالین بگذاریم که فردا روز این کابوس را تمام شده ببینیم.

در اینکه چه کسی و یا چه کسانی این "تیم" بودن را از مس گرفتند راست و دروغ های بسیاری نهفته است. از آنجا که هیچ دروغی را نباید گفت ، هر راستی را هم نباید بر زبان آورد تا بر خروش یک طوفان افزوده نشود و با غرق کامل ، کورسوی امیدمس از آینده قطع نشود. هرچند اگر هر زمان نادر دست نشان را یافتید و از او سوال کردید در روزهای آخرش در کرمان چه بر او گذشت به سرعت سگرمه های خود را در هم خواهد کرد و از مثلث خبیث شکل گرفته در اطراف خود برای جلوگیری از تداوم موفقیت هایش با مس سخن خواهد گفت. او بر روی کسانی انگشت می گذارد که دیروز همگی عامل موفقیت او بوده اند و اگر امروز نادر دست نشان جزیی از تاریخ ورزش استان کرمان می شود و همه به احترام کار بزرگ او برای کرمان و کرمانی ، او را در قلب خود محبوس کرده است ، به تلاش کسانی بر می گردد که او امروز از آن ها به عنوان مثلث خبیث یاد می کند!! نادر خان در دیکته خود از جایی غلط نویسی را آغاز کرد که به تمام اطرافیان خود مشکوک شد.

 از ما نخواهید که بگوییم او با بال های پرواز خود چه کرد و این بال ها هم در مقابل چه کردند تا همان یکی بودن از مس گرفته شود و وای از زمانی که این یکی بودن از ما گرفته شد...!! به هر حال هر چه بود همه شکست خوردیم. چه آن ها که آتش بیاران معرکه بودند و هر روز فاز جدیدی از خود درگیری ها و خود زنی ها را به ما آموزش می دادند و چه آن ها که کمی گذشت از خود نشان نمی دادند تاهر روز این دریا را طوفانی تر از قبل ببینیم. و چه ما مردم که با سکوت خود گذاشتیم به راحتی هرچه تمام تر سرمایه ای بدین گران بهایی از دست برود.

به هر حال با آمدن بهار ، تیم مس جوانه های تازه ای زد... حیاتی دیگر یافت و قرار است در سال جدید با مربی جدید خود زندگی جدیدی داشته باشد. دست نشان را دوست داشتیم و داریم و خواهیم داشت اما کرمان را بیشتر از او دوست داریم. امروز فرهاد کاظمی به جای او بر روی نیمکت مس می نشیند و قرار است کشتی تیم را از این طوفان که به بچه گانه ترین اشکال ممکن بوسیله خودمان پا گرفت خارج کند و باردیگر ساحل آرامش را به ما بازگرداند.

او کار سختی دارد چراکه باید تیم بودن را به تیم مس بازگرداند و در این راه او به تنهایی هرگز موفق نخواهد بود. امروز و با شروع سال جدید بازیکنان ما باید افکاری جدید پیدا کنند. دیگر نباید فلان بازیکن به خاطر آن لیست لعنتی!! خود را دگرگون کند تا جایی که دیگر حتی نامی از او برده نشود! دیگر نباید در تیم به خاطر مصاحبه یک بازیکن با فلان برنامه پر بیننده تلویزیونی بلوا به پا شود تا عواقب آن یک عمر یقه ما را بگیرد.

امروز بازیکنان را سرباز فرمانده ای به اسم فرهاد کاظمی می دانیم. فراموش نکنیم که در حال حاظر کاظمی دیگر رقیب ما نیست تا سنگی را در دست گیرد و تماشاگران کرمانی را متهم به پرتاب آن کند! او امروز جزئی از ماست و او هم باید بداند که تا زمانی که زیر پرچم صنعت مس می ایستد یک کرمانی است همانطور که دست نشان خود را کرمانی دانسته بود و با همین تفکرات موفق شد یک تیم برای ما بسازد تا با آن به بالاترین سطح فوتبال کشور یعنی جایی که در آرزوها دنبال می گشتیم برسیم.

باردیگر تاکید می کنیم که هرچند وداع تلخی با نادر دست نشان داشتیم اما او را برای همشه دوست داریم. به واسطه نشان دادن یک تیم واقعی به ما. هرچند او نتوانست تیم ساخته شده ی خود را تیم نگه دارد. صنعت مس برخلاف برخی دوستان کارشناس! در نیم فصل اول با قرعه شانس امتیاز نگرفت که بر اساس توانایی های خود بود که این همه امتیاز را کسب کرد تا اکنون بعد از آن همه هفته های کابوس وار هنوز تیغ سقوط را بر گردن نبیند. همه ی ما می دانیم از دست این مس خیلی کارها ساخته است هرچند که به واسطه همان مشکلاتی که دوست نداریم با بیان آن ها فقط ذهن ها را خسته کنیم نتوانست آن ها را انجام دهد همان مشکلاتی که باعث شد در مس دیگر کسی به دیگری لبخند نزد و هرچه باشد قهر ، جریمه ، توبیخ و در نهایت شکست باشد. آیا کاظمی که تجربه قهرمانی در لیگ برتر را هم دارد می تواند با ساختن یک تیم کارهای ناتمام ما را تمام کند و باردیگر لبخند زدن به یکدیگر را به ما یادآوری کند؟! قطعا آینده پاسخ سوال ما را خواهد داد.