...برای پایان دادن به تبانی در فوتبالمان/آقای عنایت تحویل بگیرید...

دو اتفاق تکراری

در بازی حساس و فوق العاده تنش زای پلی آف در تبریز و حرف و حدیث های فراوانی که حول دو تیم تراکتورسازی و شیرین فراز وجود داشت خبر می رسد که جلال مرادی، رییس هیئت فوتبال کرمانشاه بیاد دوران گذشته در رختکن داوری حضور پیدا کرده و با کمک داوران و داور به گفتگو نشسته است. دوستان قدیمی از خاطرات می گویند و از اهمیت این بازی سخن می رانند و اصلاً هم به حرف و حدیث های موجود در بیرون و جنجال های احتمالی توجهی ندارند. همین جلال مرادی که زمانی خود یکی از داوران پرسابقه فوتبالمان بود در اوج ناآرامی ها و در حالیکه تماشگران تبریزی جو را متنشج کرده بودند و با سنگ و بطرهای پلاستیکی، زمین را هدف قرار می دادند، از جایگاه ویژه به کناره زمین می آید و بقصد حمایت در کنار داور چهارم قرار می گیرد در حالیکه تماشاگران به همان او معترضند و با این کار داور چهارم را نیز در وضعیت بغرنجی قرار می دهد و حرف و حدیث ها را بیشتر می کند.

در بازی با تراکتورسازی و نساجی هم همین اتفاق افتاد و احمد ابهران دقایق بسیاری را در اتاق داوران گذراند و به گفتگو با آنان پرداخت و در مقابل چشمان گرد شده مردمان فوتبال فهم قائمشهری به رختکن تیمش رفت. این دو اتفاق تکراری که گویی از تکرارش کسی ناراحت نمی شود فقط در فوتبال ما جریان دارد.

مقصر کیست؟

باید اذعان نمود که نمی توان به داور خرده گرفت که چرا اجازه می دهند چنین افرادی وارد رختکنشان شوند، نمی توان به داوران گفت که شما درب اتاقتان را قفل کنید، متاسفانه نماینده فدراسیون در این موارد منفعل عمل می کند. نگارنده خود دیده است که در قائم شهر نماینده فدراسیون هم در اتاق مزبور حضور داشت و طوری وانمود می کرد که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است. اصولاً نماینده های فدراسیون آموخته اند که تنها به خبرنگاران بپردازند، با آنها بد برخورد کنند و قدرتشان را به رخ آنان بکشاند وگرنه کیست که ادعا کند آین زحمتکشان می توانند در مقابل جریان برنامه ریزی شده در حین بازی بایستند؟ ناظر داوری هم در این مواقع بگونه ای رفتار می کند که چیزی را ندیده است و با اغماض از کنار آن عبور می کند، در زمین فوتبال بزرگترین اتفاقات می افتد و تمام حرف و حدیث ها از همانجا آغاز می شود ولی آقایان خود را به ندیدن و نشنیدن می زنند و به مهمترین مسائل توجهی ندارند. جالب اینجاست که این موارد حتی در گزارش ناظرین نمی آید تا در دفعات بعدی لحاظ گردد و هر روز شاهد تکرار اتفاقات نامانوس و عجیب در این فوتبال هستیم.

کمیته داوران بگوید

مسعود عنایت که در راس کمیته داوران این فوتبال قرار دارد در مورد این شبهات چه پاسخی دارد، حتماً ایشان هم به این وضع اعتراض دارند اما چه قدمی برای برخورد با آن برداشته اند؟ حتی یکبار ندیدیم که کمیته داوران به این موارد محرز اعتراض کنند و خواستار رسیدگی به این وضع شوند، حتی یکبار شاهد نبوده ایم که نامه ای در این مورد به اطلاع کمیته انضباطی و دبیرکل رسانده شود که حواسشان را بیشتر جمع کنند. ما نشنیده ایم که خود فدراسیون از این قضیه شکایت داشته باشد و به چنین رفتارهایی اعتراض کند، مگر در این فوتبال چه میگذرد که همه خود را بخواب زده اند؟ کمیته داوران که باید حافظ پرستیژ و شخصیت داوران باشد، نهادی که باید برای پاک بودن داوران همه کار کند، کمیته ای که باید برای صلاح داوری و جریان های همراه آن بعنوان یک همراه و کاتالیزور رفتار کند گویی نمی خواهد چنین رفتارهایی را ببیند و با آن برخورد کند. آیا کسی در کمیته داوران به این پرسش پاسخ می دهد؟

سیار به حرف می آید

پرویز سیار که در همین چند روز پیش موضوع درگیری شدیدش با یکی از داوران حاضر در لیگ نقل محافل بود می خواهد به بزرگترین رسوایی فوتبال بپردازد، او می خواهد پرده از رازی بردارد که عدالت و آرای مردانی را زیر سئوال می برد که چاره ای جز قبول کردن پاک بودنشان نداشتیم. هر سوت نادرستی را بحساب اشتباه و هر پنالتی ناحقی را به پای زاویه بد دیدشان می گذاشتیم اما دیگر این خودفریبی ها و مردم فریبی ها به پایان خواهد رسید، مدارک مستند و مستدل در راه است تا از رشوه گیری داوران گفته شود، دیگر نمی توانیم چشمانمان را ببندیم، ما طرفدار فوتبال پاک هستیم و می خواهیم همچنان بر پاک بودن آن اصرار کنیم، سیار، کارشناس داوری این فوتبال اگر سخنی از زبانش نقل می شود شک نکنید نکته های فراوانی در کنار آن قرار دارد، وقتی یک مربی عنوان می کند فلانی مورد دار سوت می زند و یا فلان داور ادعا دارد که من داور بین المللی هستم و اینگونه تشخیص داده ام باید هم به سخنان سیار ایمان آورد، او به این فوتبال خدمت می کند، سیار به جریان داوری و فوتبال مملکت یاری می رساند اگر دست چنین افرادی را رو کند.

فدراسیون بی سرپرست

فدراسیون فوتبال را باید فرزند ناخلف سازمان تربیت بدنی دانست، ماه های فراوانی است که این مجموعه بصورت هیاتی اداراه می شود و هر تصمیم سئوال برانگیزی از آن در می آید. دوستان مسئول هر وقت حوصله داشته باشند به اتاقشان سر می زنند و به کارهای محوله رسیدگی می کنند و در این وانفسا کمیته داوران که وضعش مشخص است. رییس کمیته داوران در حساس ترین روزها به خارج از کشور رفته است و از کنترل راه دور وقایع را زیرنظر دارد، لیگ برتر به روزهای حساس نزدیک می شود و مسابقات پلی آف به اوج حسیاسیتشان برای تیم های صعود کرده و در حال سقوط رسیده است، وضعیت ورزشگاه ها بدین گونه است و فقر فرهنگی هم بیداد می کند، با این وضعیت باورتان می شود اتاق آقای رییس خالی باشد و ایشان سفر به بنگلادش را ترجیح داده اند؟ تکلیف گزارش های ناظرین داوری چیست و تا چه حد می توان به لحاظ نمودن آرا و نظرات آنان در بازی برگشت امیدوار بود؟ اصلاً امیدی به پاک ماندن فوتبال وجود دارد؟