ایران سرزمین اسطوره های گلزنی!

اگر به سازماندهی فدراسیون فوتبال بنگرید، اگر روابط میان کمیته ها را با هم بسنجید، اگر تلاش و کوشش شبانه روزی هیئت های بی ادعای استانها را به تماشا بنشینید و اگر به وضعیت ورزشگاه ها، تماشاگران و زمین های بازی ایران دقت کنید قطعاً ناامید خواهید شد. ناامید از این همه استعدادی که در فوتبالمان است و ما نمی خواهیم ببینیم، نومید از ظرفیت هایی که در فوتبال وجود دارد اما بدلیل عدم برنامه ریزی صحیح و نگاه آینده نگر هرگز موفقیت ها و کامیابی های مقطعی مان همیشگی نبوده است. اینجا ایران است، مهد سختی کشیدن برای کسانی که زحمت می کشند و چرخ های سنگین فوتبال را به جلو می برند و راحتی دلالان و واسطه هایی که هیچ نمی کنند و مال می اندوزند و سرمایه ای برای خود بدست می آورند. اینجا ایران است، سرزمین پادشاهان گل جهان، بازیکنانی که همانند برزیلی ها عاشق توپ و دروازه اند و برای مهاجم بودن از همدیگر سبقت می گیرند، بازیکنانی که ناخواسته بوی گل می دهند و برای یافتن بهترین موقعیت و قرار گرفتن در مناسبترین فضا بصورت غریزی همان کاری را می کنند که فلان بازیکن اروپایی یا امریکای جنوبی در پناه ساعت ها تمرین و روزها آموختن به آن می رسد. این فوتبال سرزمین اسطوره هایی است که توپ را به هر زحمتی وارد دروازه می کنند و رقص و پایکوبی را برای مردمی که بر روی سکوهای سرد ورزشگاه نشسته اند به ارمغان می آورند، پادشاهانی که در دنیا فقط نام آنها برده می شود و بعنوان اسطوره های گلزنی تا سالیان سال از آنان نام برده خواهد شد. گلزنی در فوتبالی که تدافعی شده و تیمی برتر خواهد بود که فضا را با نفرات بیشتری پوشش دهد در حد یک رویاست اما جهان دیگر می داند ایران، زادگاه اسطوره هایی است که تخصصشان به نتیجه رساندن زحمات دیگر بازیکنان خواهد بود و تعداد گلهایشان آنقدر زیاد می شود که باید کتاب رکوردها را دست زد و از اتفاقات جدیدتری خبر داد.

علی دایی، شهریار گلزنی فوتبال

حتماً بخاطر دارید که در مقدماتی جام جهانی 94 پسرکی ترکه ای با موهای هوایی و قدی بلند در پیشانی تیم پروین حضور داشت و برای ایران افتخار می آفرید. پسرک شماره 11 آنروزها آتش به جان عراق، ژاپن و عربستان زد و ظهور ستاره ای جدید را بعد از کریم باوی، صمد مرفاوی و فرشاد پیوس نوید داد. روزگار گذشت و پسرک شماره 11 دیگر فقط با شماه 10 و بازوبندی بر دست شناخته می شد، او بازی با تیم های بزرگ و گلزنی در آن بازی ها را در کارنامه داشت و تیم ملی هم برای او چیزی جز گلزنی و پریدن به هوا با مشت های گره کرده و قدردانی از خدا نبود. علی دایی از سوی کمیته بین المللی آمار فیفا بعنوان بهترین گلزن جهان انتخاب می شود، در 147 بازی ملی 109 گل می زند که جالب اینجاست تعداد کل گلهای زده تیم ملی نزدیک به 800 است و او به تنهایی یک هشتم تمام گلهای تاریخ ایران را به ثمر رسانده است. علی دایی همان شخصی است بعد از اینکه رکورد پوشکاش را می شکند بخاطر زنده کردن نام فرانس پوشکاش از سوی خانواده اش تقدیر می شود و یادگاری نفیسی از آنان دریافت می کند. او تنها عضو باشگاه صدتایی های بهترین گلزنان ملی است و بنظر می رسد تا مدتها تنها عضو این کلوپ باشد. جهان از این به بعد هرگاه واژه گل را برای طرفداران فوتبال معرفی می کند باید فلاش بک کوتاهی به خاورمبانه و کشور ایران داشته باشد و مردی اردبیلی را برای آنان تعریف کند، همان بازیکنی که در ایران بی رقیب شد، آسیا را در زیرپایش قرار داد، در اروپا به چلسی، بایرن مونیخ و آث میلان رحم نکرد و امروز تمام جهان را در زیر پای خود دارد. علی دایی همان بازیکنی است که وقتی خیلی ها تازه فوتبال برایشان جذاب شده بود فوتبال ایران را با نام او می شناختند، زنان و پیرمردان و پیرزنان پای تلویزیون می نشستند و می گفتند باید ببینیم علی دایی امشب چه می کند و اینگونه شهریار گلزنی فوتبال در ایران متولد شد.

وحید شمسایی، سلطان گل فوتسال

پسر چاق و بی مصرف دیروز تبدیل به بهترین گلزن فوتسال جهان شده است، وحید شمسایی که در مصاحبه ای اعلام کرده بود 120 کیلو وزن داشته و برای کم کردن وزن خود به فوتسال روی آورده و بعد از موفقیت در این امر همین رشته را برگزیده حالا باید خیلی خوشحال باشد، در همه جای جهان او را می شناسند و از شماره 9 تیم ملی حساب می برند. برترین گلزن جهان که در بازی با اوکراین به رکورد 305 گل ملی رسید و مطمئناً این آمار را در جام ملتهای فوتسال ژاپن ارتقا خواهد بخشید باید به داشته های فنی خود ببالد، او دیگر یک اتفاق نادر در عالم فوتسال خواهد بود که شاید چندین دهه بگذرد تا همانندی برایش پیدا شود. تخصص سلطان گل جهان در چرخش های ویرانگر و ضربات سرضربش است که مدافعین را دچار گمراهی می کند و با وجود شناخته شدن روشش اما هنوز بهترین راه برای گلزنی ایران است. اولین لژیونر فوتسال ایران که کارش را با بازی در لاتزیو آغاز کرد برای فصل آینده پیشنهادهای بسیاری از سوی تیم های داخلی و خارجی دریافت کرده است که قطعاً در پایان بازی های ژاپن به آنها پاسخ خواهد داد. آقای گل آسیا و جهان که قدرت اعجاب آوری در ران هایش دیده می شود و قدرت بدنی مثال زدنی ای دارد، این روزها احتمالاً دمار از روزگار فوتسالیست های درجه دوم و سوم آسیایی در خواهد آورد و با گل های پیاپی و دیدنیش بر رکورد رویارویی اش خواهد افزود اما نمی توان پختگی بازیش و در خدمت تیم قرار گرفتنش در چنین زمانی را کتمان نمود، او پاس گل می دهد و اگر بازیکنی در موقعیت بهتری باشد قطعاً پاس خواهد داد و این می تواند نکته آموزنده ای برای هر بازیکنی باشد. وحید را باید یکی دیگر از بهترین استعدادهای خودرو ایران دانست که ناخواسته وارد چرخه توپ و دروازه شد و توانست دروازه های جهانی را فتح کند و امروز بعنوان سلطان گل فوتسال معرفی گردد. نکته جالب اینجاست اگر قرار باشد بازی های پلی استیشن فوتسال ساخته شود و شمسایی هم یکی از بازیکنان باشد، باید برخلاف همه بازیکن ها که رو به جلو گل می زنند و با تاکتیک های تیمی به دروازه نزدیک می شوند، وحید را پشت به دروازه با قدرت چرخش بالا بسازند که اگر موفق به دور زدن شد راهی جز وارد شدن توپ به دروازه نخواهد داشت و اصلاً هم فرقی نمی کند این دروازه بان در کدام تیم ملی بازی می کند چون سلطان گلزنی 305 گل را به همین شکل در کارنامه دارد.