لج باز مثل اقا مصطفي ؛ گل نزن مثل اقا مهرزاد

در ديداري حساس از سري رقابت هاي ليگ برتر فوتبال كشور دو تيم فوتبال سپاهان و پرسپوليس در ورزشگاه فولاد شهر به مصاف يكديگر رفتند. در حالي كه پيش بيني مي شد بازي زيبا و پر هيجاني را شاهد باشيم اما دو تيم با ارائه ي يك بازي بسيار پر اشتباه در نهايت به تساوي 0-0 رضايت دادند تا هر دو تيم فرصت صدر نشيني را از دست بدهند.

مصطفي دنيزلي طبق روال تاكتيكي اش اين بار سيستم 2-1-2-1-4 را انتخاب كرده بود.

در اين ديدار حقيقي دروازه بان جوان و اينده دار پرسپوليس در درون دروازه قرار گرفته بود. 4 مرد خط دفاعي پرسپوليس در اين ديدار در سمت چپ روبرت ساها؛درميانه ي خط دفاع الونگ و حاجي زاده و در سمت راست نيز شيث رضايي بودند.

پژمان نوري به عنوان تك هافبك دفاعي پرسپوليس در اين ديدار انجام وظيفه مي كرد. در جلوي نوري؛ اشوبي و سيد عباسي حضور داشتند كه از چپ و راست دست به طراحي حملات پرسپوليس مي زدند. در جلوي اين دو حسين بادامكي به عنوان هافبك هجومي حضور داشت و دو مهاجم پرسپوليس در اين ديدار خرسندي و معدنچي بودند.

نسبت به ديدارهای گذشته همچون هميشه تركيب پرسپوليس دست خوش تغييراتي شده بود كه البته بعضي از ان ها اجباري بودند.

مصدوميت كريم باعث شده بود تا الونگ يك خط به عقب بيايد و در مركز خط دفاع انجام وظيفه كند. نوري نيز بالاخره به پست اصلي اش انتقال يافت تا روبرت ساها در سمت چپ خط دفاع به بازي بپردازد.

سيد عباسي و خرسندي نيز بر خلاف ديدار گذشته از ابتدا به بازي گرفته شده بودند و در عين ناباوري اولادي و نيكبخت دو ستاره ي محبوب و گران قيمت سرخ ها از روي نيمكت بازي را دنبال مي كردند.

در نيمه دوم مصدوميت بادامكي باعث شد تا دنيزلي دست به تغييراتي بزند. ابتدا نيكبخت را جانشين وي كرد تا وظايف بادامكي را در پشت مهاجمان بر عهده بگيرد و بالاخره اولادي را نيز جايگزين خرسندي كرد . خرسندي نتوانست  بازي خوبي را از خودش ارائه دهد.

دنيزلي در دقايق پاياني نيز سيد عباسي را بيرون كشيد تا ماماني وارد ميدان شود اما ماماني هم نتوانست جنگ مركز ميدان را به نفع پرسپوليس خاتمه دهد.

پرسپوليس با اين تركيب و سيستم جديد به هيچ وجه نتوانست انتظارات را براورده كند و با ارائه ي يك بازي بسيار پر اشتباه همچون حريف اسيايي اش نتوانست راه به جايي ببرد. تک موقعيت هايي(كه البته فوق العاده طلايي هم بودند) را هم كه پرسپوليس به دست مي اورد توسط اقاي گل نزن به هدر مي رفتند. شايد اگر همان تك موقعيت ها وارد دروازه مي شدند اكنون پرسپوليس در صدر جدول قرار داشت.

بدون شك مصطفي دنيزلي يكي از مقصران اصلي كسب اين نتيجه نه چندان دلچسب به شمار مي رود.

به راستي چرا با اينكه كاملا مشخص و واضح است كه معدنچي يك گل نزن تمام عيار است بايد باز هم به او به عنوان مهاجم ميدان داده شود؟؟ان هم در حالي كه مهاجمان با انگيزه و گلزني همچون فراز فاطمي و داريوش رضاييان و حتي قويدل حضور دارند!

مهرزاد در اين ديدار نيز چند فرصت را از دست داد كه مهم ترينش در دقايق پاياني يود. به نظر شما ايا مهاجمی تخصصي همچون فراز يا رضاييان نمي توانستند چنين توپي را وارد دروازه كنند؟؟؟

چرا نبايد از مهرزاد در خط مياني استفاده شود؟؟ ديديم كه سيد عباسي و اشوبي اصلا نتوانستند از كناره ها نفوذ كنند و بازيكني همچون مهرزاد مي توانست در كناره ها براي پرسپوليس بسيار مفيد و كارساز باشد.

در هر حال دنيزلي براي چندمين بار در اين ديدار مشاهده كرد كه بزرگ ترين نقطه ي اشكال پرسپوليس در كجاست...بهتر است اقا مصطفي دست از لج بازي بردارد چون اگر اختلاف امتياز با استقلال از 5 امتياز بيشتر شود كار براي پرسپوليس بسيار دشوار خواهد شد...