استقلال; لیگ; خود کرده را تدبیر نیست!

رحیمی مقدم سوت پایان را می زند.  عده ای گریه می کنند، بعضی ها مشت به هوا می کوبند و خواهان برکناری مرفاوی هستند. البته عده ای دیگر ساکت نشسته اند و ناکامی های اخیر استقلال را مرور می کنند. چه شد؟ چه گذشت؟ اگر استقلال حریف اهوازی خود را شکست می داد، اگر استقلال از موقعیت های خود در برابر سایپا استفاده می کرد، و اگر استقلال امروز پیکان را شکست می داد، چه می شد؟ آیا استقلال قهرمان نمی شد؟

بازیکنان استقلال هم درست بسان طرفداران تیمشان ناراحت و بهت زده روی زمین نشسته اند! بعضی ها افسوس می خورند و بعضی ها منتظر پایان قراردادشان هستند!

یک سال و یک ماه پیش را هم به یاد داریم! زمانی که روز اول اردیبهشت، محمود فکری کاپ قهرمانی را با اقتدار بالای سر برد و 120 هزار تماشاگر در استادیوم آزادی تهران به رقص و پایکوبی پرداختند.

اما باید دید که در طول این 13 ماه چه گذشت؟ آیا استقلال برای قهرمانی بسته شده بود؟ آیا در اوایل فصل، امیدی برای قهرمانی بود؟

اگر منصفانه به تجزیه و تحلیل بپردازیم، می بینیم که استقلال در فصل 85-86 با کمبودها و مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم کرد. مشکلاتی که هر تیم دیگری را از کورس قهرمانی دور می کرد. مشکلات مالی، کمبود امکانات، چالش های مدیریتی، اپوزوسیون های مخالف، کمبود مهره و ... از جمله مشکلات استقلال در طول یک سال گذشته به حساب می آید!

کمی دور تر می رویم! فولاد و سپاهان و پاس! این سه تیم پس از رسیدن به قهرمانی در فصل آتی آن، یکی پس از دیگری فقط برای کسب یک رتبه آبرومندانه تلاش می کردند. در واقع تجربه نشان می داد که تیم های قهرمان با افت شدیدی مواجه می شوند. اما استقلال تهران این بار سنت شکنی کرد و نه تنها هفته ها در کورس قهرمانی بود، بلکه با مشکلات ریز و درشت جنگید و تا روز پنجشنبه شانس زیادی برای رسیدن به مقام قهرمانی داشت.

دوباره به قبل از آغاز فصل می رویم. زمانی که امیر قلعه نویی تیم را بست و به یکباره و در فاصله چند هفته مانده به آغاز رقابت ها به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال انتخاب شد. مرفاوی به عنوان جانشین وی انتخاب شد! همان روز مقاله ای نوشتیم و در آن ذکر کردیم که استقلال با این تغییر و تحولات به مشکل می خورد... و گفتیم اگر روزی استقلال نتواند در لیگ برتر نتیجه لازم را کسب کند، کسی به یاد مشکلات ابتدایی استقلال نمی افتد!

حال استقلال برای قهرمانی شانس ندارد، بلکه به یک معجزه نیازمند است.  شاید از خیلی جهات غیر منطقی نباشد که بگوییم استقلال سخت ترین سال ورزشی خود را سپری کرد! در اواخر سال 85 این تیم به دلیل سهل انگاری برخی از افراد درونی ازلیگ قهرمانان باشگاههای آسیا حذف شد. امروز نیز در حالی که قهرمانی در دستان مرفاوی و شاگردانش بود، از فرصت طلایی خود استفاده نکرده و قهرمانی را به دیگر مدعیان تعارف کردند!

در هر حال استقلال فصلی پر از حاشیه را سپری کرد و امیدواریم نه تنها استقلال، بلکه تیم هایی نظیر پرسپولیس که سالیان است برای یک قهرمانی دست و پا می زند و البته حالا بدون ادعا تنها با یک امتیاز کمتر از استقلال به دنبال همان معجزه برای قهرمانی می گردد(همان معجزه ای که در دور اول لیگ برتر رخ داد تا شاگردان پروین  قهرمان شوند)، با برنامه ریزی دقیق و تصمیم های منطقی، خود را برای فصل آتی آماده کنند. اگر امروز استقلال به دنبال معجزه برای قهرمان شدن است، باید علت آن را در سه هفته اخیر پیدا کند. سه هفته ای که در آن امتیازات ارزشمندی از دست رفت.