وقتی اسطوره، قهرمانانه خداحافظی می کند...

مطمئناً تا این لحظه که این مطلب را می خوانید، مطالب مشابه بسیاری در مدح علی دایی خوانده اید. علی دایی  در حقیقت مردی است سخت کوش که به هر افتخاری که میخواست رسیده است. از آقای گل آسیا و جهان شدن تا بیشترین بازی ملی برای ایران و 2 بار حضور در جام جهانی و آقای گلی مسابقات لیگ ایران.

وقتی در ابتدای فصل و بعد از 5 مسابقه ورنر لورانت سایپا را رها کرد، مدیران سایپا تصمیم بر آن گرفتند تا علی دایی را جانشین او کنند. علی دایی خود تا 4 ماه پیش از آن بیشترین فشارها را تحمل می کرد زیرا خیلی ها او را مقصر عدم نتیجه گیری تیم ملی ایران در جام جهانی می دانستند در حالی که علی دایی در واقع سپری شده بود برای مدیرانی که نه از فوتبال حرفه ای چیزی می دانستند و نه درک کرده بودند سطح فوتبال ایران در کجای دنیا قرار دارد. کار به جایی رسیده بود که مایلی کهن نیز در رسانه ملی علیه علی دایی مطالبی را عنوان کرد گویی همه مشکلات فوتبال ایران را علی دایی رقم زده است.

به هر روی هنگامی که یک هفته مانده به دیدار مقابل پرسپولیس مسئولین سایپا رای بر حضور علی دایی به عنوان مربی- بازیکن دادند، علی دایی قبول کرد که به جرگه مربیان بپیوندد و این جایگاه را برای خود یک میدان مبارزه می دید. هنگامی که برای دومین بار از ابتدای فصل او از ابتدا به زمین مسابقه آمد، همه توجهات به سوی اون جلب شد و اتفاقاً علی دایی در آن مسابقه درخشید و 2 گل زد و البته یک پنالتی را با درخشش علیرضا حقیقی از دست داد.

 اما این علی دایی بود که یک میدان مبارزه دیگر را دیده بود تا به خیلی ها اثبات کند که نه مقصر شکستهای تیم ملی بوده و نه به قول آنان آفتی برای فوتبال ایران است. شهریار یک نبرد دیگری را آغاز کرده بود با آنانی که از دیدن موفقیتهای اسطوره به تنگ آمده بودند. کوتوله هایی که هم اکنون کاری جز تحسین شهریار ندارند. کوتوله هایی که وقتی دیدند به بلندی علی دایی نمی رسند و بالا بودن او را بر نمی تابیدند، سعی کردند تا او را نیز همچون خودشان کوتاه کنند. اما این سعی نافرجام بود زیرا علی دایی شخصیت بسیار بالاتری از آن داشت تا بخواهد به آن کوتوله ها باجی دهد و باعث شد تا همین افراد جامعه فوتبالی کشور را بر علیه علی دایی بشوراند. از توهین در همه استادیومها گرفته تا انتقاد از روزنامه ها انگیزه های علی دایی را اضافه کرده بود تا بتواند با قهرمانی به عنوان مربی- بازیکن در لیگ برتر، جوانترین مربی قهرمان در طول تاریخ فوتبال ایران قرار گیرد.

پیش از او علی پروین به عنوان مربی – بازیکن قهرمانی تهران را در سن 40 سالگی تجربه کرده بود اما علی دایی با 38 سال سن جوانترین مربی بود که در نهایت توانست جام ششم را بالای سر ببرد. وقتی در ابتدای نیم فصل دوم با 8 امتیاز اختلاف سایپا مقام نخست را در اختیار داشت خیلی ها سایپا را قهرمان زودهنگام می دانستند ولی به گفته خود علی دایی ، خدا می خواست او و بچه های سایپا را امتحان کند تا نشان دهد هر افتخاری که شهریار به دست آورده ابتدا خواست خدا بوده و سپس تلاش و کوشش شخص علی دایی .

علی کریمی قبل از اینکه به امارات برود ادعا کرده بود خدا علی دایی را بغل کرده است، شاید به گزاف نباشد که ادعا کنیم در این فصل هم افت مقطعی سایپا در میانه فصل نشانگر همین ادعای علی کریمی بود، زیرا ممکن بود این افت در مقاطع پایانی فصل گریبانگیر علی دایی و سایپا شود اما قسمت این بود که علی دایی در نخستین تجربه مربیگری خود قهرمانی ایران را تجربه کند تا خداحافظی باشکوهی با دوران فوتبال خود داشته باشد. اسطوره ای که قهرمانانه خداحافظی کرد. اسطوره ای که در آخرین دیدار خود گلزنی کرد و خداحافظی هم کرد تا رویایی ترین خداحافظی برای او رقم خورده باشد. تیتر بسیاری از روزنامه های سه شنبه این بود: "دایی گل زد، قهرمان شد، رفت".

 روزی که علی دایی در مسابقات مقدماتی جام جهانی 94 آمریکا در سال 93 در قطر درخشیدن خود را آغاز کرد، به قهرمانی ایران به عنوان بازیکن همراه با پرسپولیس رسید، به آلمان رفت و در آرمینیا،بایرن مونیخ و هرتابرلین درخشید،و به ایران برگشت  با پرسپولیس آقای گل شد و و با صباباتری جام حذفی را بالای سر برد و حالا به عنوان مربی قهرمان ایران را نیز از آن خود کرد، همیشه علی دایی را شخص جاه طلب و تشنه برای افتخار و انگیزه شناخته ایم.

 روزهایی از او به بدترین شکل انتقاد می شد اما این انتقادات انگیزه او رو دوچندان می کرد تا بیشتر بدرخشد. وقتی قبل از جام جهانی به حضور او در تیم ملی ایراد می گرفتند، او با درخشش در بازیهای آخر فصل در لیگ قهرمانان آسیا و جام حذفی و لیگ ایران در تیم صباباتری اثبات کرد روحیه مبارزه طلبی او می تواند خیلی ها را کنار بزند. 

علی دایی بی گمان اسطوره ای برای فوتبال ایران است که همه دنیا فوتبال ایران را با نام او، مهدوی کیا،کریمی و هاشمیان می شناسند اما متاسفانه در ایران قدر او را نمی دانیم و باعث شدیم تا علی دایی با خیلی ها بجنگد تا خود را اثبات کند و انصافاً خیلی ها را با این قهرمانی نا امید کرد.

 بسیار بودند  کسانی که لحظه شماری می کردند تا قهرمان نشدن علی دایی را در نخستین تجربه مربیگری اش جشن بگیرند و به بدترین شکل او را مورد استقبال قرار دهند، اکنون لب به تحسین اسطوره ای گشودند که علاوه بر کسب قهرمانی ، از فوتبال به عنوان بازیکن خداحافظی کرد تا آنانی که آرزوی کناره گیری او را داشتند به آرزوی دیرین خود برسند اما این بار مجبور باشند او را تحسین کنند تا او خداحافظی کند. 

علی دایی اثبات کرد که تیمش همچون خودش شخصیت قهرمانی را دارد. دو بار مقابل سرسخت ترین رقیب خود استقلال تهران قرار گرفت، هر دو بار 1-0 عقب افتاد و تیمش پنالتی از دست داد، اما فعل خواستن را صرف کردند و انگیزه ای که به تیمش وارد می کرد باعث شد تا هر دو بار بازی 1-0 باخته را با پیروزی عوض کنند که این خود نشان دهنده تزریق روح جنگندگی علی دایی بر پیکره تیم سایپا بود.

ابراهیم صادقی کاپیتان سایپا ادعا کرده بود که علی دایی حتی در بازی منچ هم نمی خواهد بازنده باشد و این نشان دهنده این مطلب است که علی دایی به واقع برازنده لقب اسطوره است. علی دایی تا پیش از آن که علی انصاریان به فوتبال ایران پای بگذارد، سلطان بخیه نام داشت. از پارگی طحال در بازیهای آسیایی هیروشیما سال 94 گرفته تا شکافتن ابروی او در جام ملتهای آسیا 96 و بارها شکسته شدن سرش، اما این علی دایی بود که جنگید و جنگید تا به اینجا رسید.

شخصاً از یاد نمی بریم دقیقا 6 ماه پیش را که نمایشگاه ساکراکس در مرکز خرید امارات در حال برگزاری بود و در زمین کوچکی که ساخته بودند از اسطورهای فوتبال منطقه دعوت کرده بودند تا در قالب یک تیم در مقابل اسطوره های فوتبال منچستریونایتد و لیورپول بازی کنند. در آن بازی ها نیز علی دایی با قدرت و با انگیزه بازی می کرد و در دو بازی که انجام داد از مجموع 9 گلی که تیمش به ثمر رساند زننده 5 گل بود و باعث شد عدنان الطلیانی و حسام حسن اساطیر فوتبال امارات و مصر هر دو به آمادگی بدنی و انگیزه او غبطه بخورند و لب به تحسین بگشایند. علی دایی با خداحافظی که کرد خیلی ها را سورپرایز کرد، درست مثل روزی که به با بایرن مونیخ به توافق رسید و برای اولین بار یک ایرانی پیراهن این تیم را پوشید. درست مثل روزی که در سن 34 سالگی آقای گل فوتبال ایران شد. درست مانند روزی که به عنوان اولین ایرانی در لیگ قهرمانان اروپا گلزنی کرد. علی دایی همیشه برای غافلگیر کردن همگان راهی دارد . او  حال با خداحافظی حود همه را غافلگیر کرد. مربی- بازیکنی که تا همین چند وقت پیش صحبتی در این مورد نکرده بود به ناگاه پس از قهرمانی خداحافظی باشکوهی با فوتبال داشت. علی دایی شایسته تقدیر است و همگی باید به احترام او به پا خیزیم و بنا به رسم اروپایی ها کلاهمان را از سرمان برداریم. هم اکنون آسیا نیز به افتخار علی دایی ایستاده او را تشویق می کند. اما ما ایرانی ها قدر او را نمی دانیم.

 اسطوره قدم در راه مربیگری گذاشت و موفق بود و مطمئناً شهریار کلاسهای مربیگری را هم پشت  سر خواهد گذاشت تا مقبولیت بیشتری در فوتبال ایران داشته باشد و با تحصیلات فوتبالی در عرصه مربیگری بدرخشد.  او در حقیقت همانگونه که پیشقراول حضور ایرانی ها در اروپا بود، پیشقراول مربیان جوانی خواهد بود که همچون او سابقه بازی در اروپا را دارند. بازی در اروپا در حقیقت خود کلاسی مربیگری برای همه بازیکنان است.

علی دایی تصاویر جام جهانی را از اذهان همه پاک کرد و روز خداحافظی اسطوره را روز باشکوهی به یاد خواهیم داشت که جام را بالای سر گرفت و روی دست بازیکنان سایپا به هوا پرتاب شد. علی دایی باشکوه و اسطوره وار خداحافظی کرد.

 باید برای علی دایی و امثال او ایستاد و کلاه از سر برداشت. علی دایی اسطوره ایست تکرار ناشدنی. قدر او را بدانیم و امیدواریم او نیز قدر خود را بداند.

 ایمان مؤتمنی -  فاینال شوت