آیا مرفاوی موفق بود؟

  معمولا" تا وقتی که تیمی روی نوار پیروزی گام برمیدارد کمتر مورد انتقاد قرار گرفته و زمانی که با شکست مواجه می گردد فارغ از کیفیت بازی با انتقادات گوناگون مواجه می شود اما  امسال در مورد استقلال مسئله جور دیگری بود این تیم در شرایطی که حتی با پیروزی زمین را ترک میکرد همواره مورد انتقاد قرار می گرفت و به ندرت برد این تیم دلجسب بود . چرا؟

   بعضی عدم کیفیت بازی این تیم را به کمبود بازیکن مناسب و جداشدن بازیکنانی چون نیکبخت ، عنایتی و مصدومیت جباری و همچنین جذب مهره های فاقد کیفیت در فصل نقل و انتقالات مرتبط دانسته و برخی علاوه بر تایید تاثیر بازیکنان جداشده مهمترین عامل را بی تجربگی مرفاوی در هدایت تیم بزرگی چون استقلال به عنوان نفر اول قلمداد کردند به موازات این دو نظریه موارد دیگری همچون نداشتن استقلال کاری ، دخالت سرمربی تیم ملی در ارنج ، آوردن کمک مربی بدون موافقت مرفاوی ، مطرح شدن نام مربیان مختلف در اوایل فصل از طرف هیئت مدیره ، مشکلات مدیریتی باشگاه و این اواخر مطرح شدن نام حجازی برا ی فصل بعد را از عوامل مهم تاثیر گذار در عدم  نتیجه گیری  این تیم عنوان نمودند .

   در این مجال قصد تحلیل علل ناکامی استقلال و مسائلی که در این تیم بوجود آمد را نداشته بلکه فقط عملکرد صمد از بعد فنی و همچنین موضوع کمبود بازیکن تاثیر گذار در استقلال را مورد بررسی قرار می دهیم .

   برای روشنتر شدن مطلب ابتدا بازیکنان تیم قهرمان را از نظر می گذرانیم  اولین موضوع جدایی رضا عنایتی و مصدومیت جباری که هر دو از تاثیرگذارترین بازیکنان استقلال بوده و کسی منکر آن نیست اما اضافه نمودن نام نیکبخت به این دو بدور از انصاف است چراکه عملکرد نیکبخت در سال گذشته به حدی ضعیف بود که به هنگام جدایی از استقلال هیچ کوششی جهت ماندنش صورت نگرفت . به هر حال با جدایی سه بازیکن مذکور ، استقلال فصل را با این بازیکنان استارت زد درون دروازه دو تن از آماده ترین دروازه بانان لیگ را در اختیار داشت و در خط دفاع از صادقی ، قربانی و فکری استفاده می کرد که یکی از بهترین خطوط دفاعی لیگ پنجم را تشکیل می دادند به این خط انصاریان اضافه شد و البته لطفی و ابراهیمی هم روی نیمکت حضور داشتند . ( به یاد دارید که در فصل نقل و انتقالات تیمهای زیادی با مبالغ بالا خواهان جذب صادقی و قربانی بودند ) پس بهترین خط دفاعی لیگ نه تنها تضعیف نشد بلکه تقویت هم شد . در خط میانی فرزاد مجیدی ، کاظمی و گیلائوری سه تن از بهترینهای استقلال در فصل قهرمانی به همراه امیرآبادی ، منصوریان و میثم بائو حضورداشته و مهره هایی همچون نوازی ، یاورزاده و یوسفی که اتفاقا" در تیم های خود جزء بازیکنان تاثیرگذار به شمار می رفتند جذب این تیم شدند. اما در خط حمله قضیه متفاوت بود چراکه مسئولان این تیم نتوانستندبا جدایی عنایتی جایگزین مناسبی جذب نمایند اگر از این کمبود بگذریم می بینیم  استقلال  در خط حمله از اکبرپور بهره می برد که  اگر از سایر مهاجمان لیگ بهتر نباشد اما از نظر دوندگی و ایجاد موقعیت مهاجم قابلی ست ولی متاسفانه تمام جنبه های مثبتش در پشت رفتار کودکانه و بداخلاقی هایش پنهان شده وچنانچه  توسط کادر فنی بدرستی کنترل و هدایت می شد حتما" یکی از موثرترین بازیکنان این تیم لقب می گرفت . در این خط مرتضی هاشمی زاده جوان هم حضور داشت که اگر بیشتر به او بازی می رسید او نیز مفید واقع می شد ، کوئیکه هم که این اواخر اضافه شد بازیکن قابلی نشان داد و بالاخره مهاجمی که از نظر فنی در شرایط پایین تری قرار داشت و انتقادات بسیاری پیرامون جذب و حضورش در میدان شکل گرفت اما فراموش نکنیم که چندین بازی فقط با پرتاب اوت او استقلال برنده از زمین خارج شد.از سایر بازیکنان این تیم مانند طالب نسب ، باقراحمدی و بقیه فاکتور می گیریم .

   حال اگر به این بازیکنان دقت کنید و آنها را با بازیکنان سایر تیمهای صدر جدول مانند: سایپا ، استقلال اهواز و پیروزی مقایسه کنید به این نتیجه می رسید که بازیکنان استقلال  نه تنها در مقایسه با بازیکنان سایر مدعیان از نظر فنی پایین تر نبوده بلکه به دلیل ثبات بازیکنان اصلی این تیم که چندین سال در کنار یکدیگر حضور داشته اند از هماهنگی مطلوبی برخوردار بوده و فصل را بهتر آغاز نمودند درحالیکه برخی تیمها برای شناخت و هماهنگی بازیکنان امتیازات زیادی را از دست دادند.

   با عنایت به موارد فوق آیا فقط نگه داشتن چنین تیمی در کورس قهرمانی می تواند دلیل کافی برای تایید فنی سرمربی تازه کار باشد ؟ آیا  تغییر تاکتیکی که حاصل کار مرفاوی باشد را شاهد بودیم ؟ اینکه صمد انسان شریف و روراستی است شک نداریم اما به هنگام بررسی مسائل فنی این سخنان جایگاهی ندارد و باید فارغ از هر گونه تعارف ، منطقی مسائل را بررسی کرد .

   مرفاوی در استفاده از بازیکنانش عملکرد قابل قبولی نداشت بعنوان مثال تمام کارشناسان معتقد بودند فکری برای آخرین نقطه خط دفاعی کارایی گذشته را ندارد لذا صمد می توانست با جایگزین کردن انصاریان این مشکل را حل کرده و از فکری در موقع لزوم در پست هافبک دفاعی استفاده نماید ( همانطوریکه در چندبازی خط دفاع استقلال بدون فکری عملکرد مناسبی داشت ) یا در خط هافبک با وجود فرزاد مجیدی و نوازی باز هم اصرار به حضور طالب نسب نموده در حالیکه مجیدی یکی از بهترین های فصل قبل استقلال بود یا بهشاد یاورزاده که قرار بود جانشین شایسته نیکبخت باشد چه شد؟ باید کمی به هواداران و منتقدان استقلال حق دهیم که حتی از برد استقلال هم راضی نباشند بازی این تیم مقابل تیمهای ته جدول را به یاد بیاورید که چگونه وقتی در نیمه اول جلو می افتاد در نیمه دوم بدون تاکتیک مشخصی فقط به دفع توپ اکتفا نموده تا به هر صورت فقط سه امتیاز کسب شود به عنوان مثال  نیمه دوم بازی با راه آهن را بازبینی نمایید بازی کاملا" یک گله شده بود و اگر در آن شرایط بیننده ای نام استقلال را نمی دانست تصور می کرد یک تیم محلی در مقابل راه آهن قرار دارد که اینگونه تحت فشار است !!

   آیا تاکنون اندیشیده اید که درنیمه دوم  بازی با برق شیراز چرا استقلال بازی روان و خوبی به نمایش گذاشت و چرا تیمی که می تواند چنین خوب بازی کند فقط به اوت دستی اکتفا می نماید؟ پس این تیم توان لازم را داشت ولی به خوبی هدایت نمی شد .آیا از تیمی که مدعی قهرمانی ست تنها سه برد دلچسب قابل قبول است ؟

یکی از خصوصیات  مهم مربیان تاثیر آنها بر بازیکنان است به هر تیمی در لیگ برتر می نگریم می بینیم هر مربی چندین بازیکن جوان را معرفی نموده و یا برخی بازیکنان که در فصول قبل افت داشته را به دوران اوجشان بازگردانده اند دایی در سایپا یزدانی را دوباره متولد نمود و وقتی خودش در زمین حضور داشت پنالتی را به او می دهد و او پنالتی را در حساسترین شرایط خراب می کندولی اولین نفری که برایش دست می زند و از او دلجویی می کند دایی ست ! در سپاهان در سخت ترین شرایط دروازه بان جوان درون دروازه جای می گیرد و در میدان نامهای بزرگ کنار می روند و بازیکنی چون پاپی می روید ، در پیروزی نیکبخت و کعبی احیاء می شوند و آشوبی و حاجی زاده رشد می کنند و درابومسلم الروم دوباره اوج می گیرد.اما در استقلال کدام بازیکن توسط صمد به فوتبالمان معرفی شد و یا کدام بازیکن در مقایسه با سال قبل عملکرد بهتری داشت ؟ وقتی عملکرد بازیکنان استقلال را ارزیابی می کنیم می بینیم بازیکنی که در دوبازی پیاپی عملکرد مثبتی داشته به یکباره نیمکت نشین شده و بعضا" به سکوها منتقل گردیده در مقابل بازیکنی که چندین بازی ضعیف ظاهر شده بازهم در ترکیب قرار گرفته (بازیکنان استقلال بارها عنوان نمودند که ملاک حضور در ترکیب آمادگی در تمرین و عملکرد خوب دربازی نیست ) و همین مسائل باعث فشار روحی و روانی و درنهایت افت بازیکن می گردد .آیا در میان بازیکنان استقلال بازیکنی را ملاحظه فرمودید که به نسبت فصل قبل رشد نموده و عملکرد بهتری داشته باشد ؟؟

   در مجموع می توان گفت یکی از دلایل مهم حضور استقلال در جمع مدعیان ، تداوم حضور بازیکنان درکنار یکدیگر طی چندین سال است لذا همین امر باعث شده تا استقلال در مقابل تیمهای ضعیف  با اتکاء به  تجربه بالای بازیکنان و براثر خلاقیت فردی با کمی فشار صاحب گل شده و سپس به دفاع از گل پرداخته و چون این تیمها از نظر فردی در شرایط پایین تری نسبت به استقلال قرار داشته اند نتوانستند نتیجه را جبران نمایند اما وقتی به تیم های همسطح خود رسیده بدلیل عدم تاکتیک مشخص و استفاده نادرست از داشته هایش بازی را واگذار نموده و مغلوب حریفان صدر جدولی گردیده است .

   در خاتمه باید اذعان کنیم که مرفاوی با مشکلات بسیاری مواجه بود و هیچگاه بعنوان سرمربی تمام اختیارات لازم را نداشت در ابتدای فصل حضور گاه و بی گاه قلعه نوعی در تمرینات باعث خدشه دار شدن وجهه مرفاوی در نزد بازیکنان می شد سپس آوردن یونگ و  این اواخر عنوان نمودن نامهای جدید برای فصل بعد باعث شد که صمد نتواند درقامت یک سرمربی مقتدر در مقابل بازیکنان قرار گیرد ولی تمام اینها دلیل کافی برای توجیه ناکامی نمی شود چون این خود مرفاوی بود که با این شرایط موافقت کرد در حالیکه مربیان بزرگ کوچکترین دخالتی را نمی پذیرند و با اولین دخالت ، خود را کنار می کشند و این اقدام به نفع هر دو طرف است اما مرفاوی می دانست قلعه نوعی از انتخاب او چه هدفی داشت پس نمی تواند چندان معترض باشد لذا بهترین سخن همان است که خودش گفت : من در این تیم امانت داری کردم !!! 

پارس فوتبال دات کام / مشهد / مهدی هاشمی مرغزار