بازی با مکزیک و فرصتی که کادر فنی از دست داد!

تیم ملی ایران هزاران کیلومتر راه را طی می کند تا با تیم معتبری به نام مکزیک بازی کند اما بازیکنان خود را نصفه و نیمه می برد تا لژیونرها که به قول سرمربی چهار سال در شرایط تمرین و بازی هستند مدتی به ریکاوری بپردازند.

قلعه نوعی می گوید به دلیلی خاص نکونام باید تیم ملی را در مکزیک همراهی کند. نکونام تنها لژیونری است که هنوز بازیهای باشگاهیش تمام نشده است و قاعدتا در این برهه او بیش از بقیه به استراحت نیاز دارد. واقعا آن دلیل خاص چیست که نکونام با تیم به مکزیک می رود اما بقیه نه. شاید چون نکونام به زبان اسپانیایی آشنا است می تواند در حین بازی با مکزیکیها صحبت کند !

جام ملتها نزدیک است و کار ما از دوره های قبل مشکلتر، چون به مدعیان همیشگی استرالیا هم اضافه شده است. در این شرایط وقتی یک بازی تدارکاتی مناسب هم برای تیم ملی جور می شود (اتفاقی که کمتر در فوتبال ما می افتد) سرمربی لازم نمی بیند بازیکنان اصلی، تیم را همراهی کنند. درست است که بازیکنان ذخیره باید در دیدارهای دوستانه به میدان بروند تا برای بازیهای رسمی به خود باوری برسند اما معمولا مربیان در نیمه اول تیم اصلی را به زمین می فرستند تا هماهنگ شوند و آمادگی آنها محک بخورد سپس در نیمه دوم برای جلوگیری از خستگی و همچنین آبدیده شدن ذخیره ها بتدریج شروع به تعویض می کنند.

برزیل، آرژانتین، انگلیس و ... جمعه و شنبه مسابقات دوستانه ای برگزار کردند و البته تیمهای کامل خود را به مصاف حریفان فرستادند. حالا ما مانده ایم کاکا، رونالدینیو، جرارد، لمپارد، بکام و مسی که در طول یک سال با تیم باشگاهی خود در چند جام مختلف شرکت می کنند و هر کدام از بازیکنان کلیدی تیم خود محسوب می شوند خسته تر هستند یا مهدوی کیا، کریمی، رضایی، هاشمیان و تیموریان. جالب است هلند وقتی در کره به مصاف این تیم می رود به تنها بازیکنی که استراحت می دهد جیو فن برونکهورست است که در لا لیگا توپ می زند و باید در هفته های بعد برای تیمش به میدان برود اما اینجا در ایران کار ما برعکس است.