ویچ ها ، فوتبال ما وپروژه گذر از کروات ها!

   بازی نیمه نهایی جام حذفی به غیر از مسائل داخل وخارج میدان ، یکبار دیگر حقیقت کروات ها ومیزان شناختشان از فوتبال ایران در مقایسه با سایر مربیان داخلی و خارجی را نشان داد.

   اگر به یاد داشته باشید بعد از جام جهانی یک اتحادی بین دو قشر فوتبال دوست برقرار شد از آن جهت که هردو خواهان گذر از ویچ ها و روی آوردن به مربیان داخلی ویا خارجی به غیر از کروات ها شدند . گروه اول کسانی بودند که از ابتدا مخالف حضور برانکو وسایر مربیان خارجی در ایران بوده و با علم روز هم رابطه چندانی ندارند و فوتبال را به همان شکل سنتی می پسندند ولی گروه دوم یا به اصطلاح روشنفکران فوتبال که خواهان علم روز و فوتبال نوین و آمدن مربیان صاحب سبک خارجی بوده بعد از جام جهانی ناخواسته با گروه اول همصدا گشته و خواهان جدایی برانکویسم از فوتبال ایران شدند . در رابطه با گروه اول مسئله کاملا مشخص است و نیازی به توضیح ندارد اما در رابطه با گروه دوم سخن بسیار . این گروه ضمن تایید موفقیت های کروات ها ، با این استدلال که فوتبال ما یک فوتبال هجومی و دارای خلاقیت های فردی ست خواهان مربیان برزیلی و جدایی کروات ها از فوتبالمان شدند به عبارتی اینان کروات ها را مربیانی ترسو و محتاط قلمدا نموده و شرایط فوتبالمان را فراتر از تفکرات آنان می دانستند .

  دیدار نیمه نهایی جام حذفی و شکست چهار بر یک تیمی چون پرسپولیس که به زعم اکثر کارشناسان زیباتزین بازی ها را ارائه می نمود و شکست تحقیر آمیز دیگر تیم دراوج یعنی استقلال اهواز با مربی فهیمی همچون فیروز کریمی و بطور کلی حضور در سه جام به صورت همزمان و کسب نتایج قابل توجه نشان از توانمندی یکی دیگر از مربیان کروات واعاده حیثیت از آنان بود .

  آری سبک کروات ها تا حدودی محتاطانه و همراه با منطق است چرا که آنان به خوبی با ظرفیت فوتبال ما آشنایی داشته و بر اصول خود که همانا یادگیری الفبای فوتبال از ابتداست تاکید می ورزند آیا فوتبالی که سرشار از استعدادهای تراش نخورده و آموزش ندیده ولی دارای هوش بالاست نیازمند این گونه  مربیان نیست ؟

  وقتی در حساسترین شرایط اشتباهات بسیار مبتدیانه بازیکنان با سابقه و ملی پوش را می بینیم به این نتیجه می رسیم که این فوتبال نیازمند مربیانی همچون کروات هاست که یکی از اصول انها به حداقل رساندن اشتباهات فردی ست .

  بیاییم کمی واقع نگر باشیم آیا طی سالیان اخیر عملکرد مربیان کروات را با سایر مربیان خارجی (آلمانی – برزیلی و .... ) مقایسه کرده اید ؟ نتایج برانکو را تا کنون کدام مربی داخلی یا خارجی کسب نموده؟ عملکرد لوکا  در فولاد ،استقلال اهواز و سپاهان را چگونه ارزیابی می کنید ؟ آیا عملکرد مربیان کروات در فولاد که یک قهرمانی و معرفی هفده ملی پوش را به دنبال داشت چیزیست که به سادگی از آن بگذریم ؟ راستی با کنار رفتن مربیان کروات از فولاد چه بر سر این تیم آوردند؟ آیا عملکرد دنیزلی با آنهمه افتخارات را می توان با زمان حضور استانکو در پرسپولیس مقایسه کرد؟( هر چند منکر تاثیر حضور دنیزلی نبوده و معتقدیم اگر بدشانسی ها گریبانش را نمی گرفت و توان گذشتن ازاصول حرفه ای را داشت بجای کسب مقامهای دوم با پاس و سوم با پرسپولیس اکنون دومقام قهرمانی را به افتخاراتش افزوده بود).

  به نظر می رسد مربیان کروات در شرایط فعلی گذر از آماتور و ورود به دنیای حرفه ای بهتر از سایر مربیان خارجی با شرایط فوتبال ما هماهنگ شده و نتیجه مطلوب را کسب می کنند در هر صورت اگرمنطقی با مسئله برخورد کنیم می بینیم این فوتبال توان مالی و زمینه لازم را برای ورود مربیان بزرگی همچون مورینیو، فرگوسن و غیره ندارد چون اینگونه مربیان  کوچکترین شرایط غیرحرفه ای را بر نمی تابند ازطرفی با توجه به کمبودهای فراوان پرداخت دستمزدهای کلان منطقی به نظرنمی رسد  لذا  بهترین  کار جذب  مربیان کروات  با  دستمزدهای معقول بوده چرا که اینان علاوه بر داشتن مهارتهای علمی فوتبال به دلیل طی نمودن تمام مراحل کسب دانش مربی گری در اروپا ،توانایی درک شرایط غیر حرفه ای فوتبالمان را داشته ومعمولا سعی می کنند با تلاش مضاعف کمبودها را جبران و ضمن کسب نتایج مثبت ، کارنامه قابل قبولی برای خود مهیا کنند.

 پارس فوتبال دات کام / مشهد / مهدی هاشمی مرغزار