معضل بازی تدارکاتی از دیروز تا فردا!

تیم ملی ایران روز پنج شنبه یک بازی تدارکاتی برابر تیم امید غنا انجام داد .دیداری که تمام لژیونرهای اروپایی ما در این بازی حضور داشتند. حریف در نیمه اول سه گل خورد و در ادامه شاید اگر دلایلی همچون دست کم گرفتن تیم حریف از سوی بازیکنان ما یا شاید خستگی ناشی از تمرینات بدنسازی نبود تیم المپیک غنا با یک شکست سنگین ایران را ترک می کرد.

سه ماه قبل و هنگام دیدار دوستانه با قطر وقتی از امیر قلعه نوعی سوال شد چرا به مصاف تیمهای قدرتمندتر نمی رویم جواب داد برنامه ریزی برای بازیهای تدارکاتی باید از سال قبل و توسط فدراسیون قبلی انجام می شد و الان نمی توان کاری انجام داد.

قسمت اول حرفهای قلعه نوعی کاملا درست است. کشورهای با برنامه از ماهها قبل برای بازیهای دوستانه برنامه ریزی می کنند و حریفان تدارکاتی آینده خود را می شناسند. بنابراین مقصر اصلی انجام نشدن بازیهای تدارکاتی مناسب در این برهه حساس در واقع مسئولان فدراسیون قبلی هستند. اما مساله در اینجا کاملا حل نشده است و نکته ابهام آمیزی وجود دارد.

جام جهانی 2006 در آلمان آخرین حضور تیمی با نام صربستان و مونته نگرو بود چون آنها پیش از آن به دلایل سیاسی دو تکه شده بودند و طبیعتا باید پس از جام جهانی به طور مستقل در مسابقات مختلف شرکت می کردند. هم اکنون از این دو کشور تنها صربستان در مسابقات مقدماتی یورو 2008 حضور دارد. اما فدراسیون مونته نگرو هم بیکار ننشسته و در عرض این یک سال توانسته سه بازی تدارکاتی برای تیم ملی خود برگزار کند. حریفان آنها در این بازیها ژاپن، مجارستان و کلمبیا بودند که اگر از تیمهای سطح اول و دوم دنیا نیستند اما به هر حال از تیم امید غنا بهتر و قویترند. برای اینکه به میزان ضعیف بودن فوتبال مونته نگرو پی ببریم خوب است بدانیم از 23 بازیکن منتخب تیم صربستان و مونته نگرو برای حضور در جام جهانی تنها یک بازیکن اصلیت مونته نگرویی داشت. معلوم نیست ما از مونته نگرو چه چیزی کمتر داریم. آنها می توانند اما ما که فوتبال قویتر و شناخته تری داریم باید با تیمهای ضعیفتر مسابقه دهیم. اصلا چرا راه دور برویم خود ما همین یک ماه پیش در مکزیک به مصاف تیم اصلی این کشور رفتیم (که اگر دعوت بی مقدمه این تیم نبود حالا آن را هم نداشتیم) ؛ پس اگر غنا با تیم اصلی به تهران نمی آید علاوه بر عوامل فدراسیون قبلی مسئولان کنونی تیم ملی هم بی تقصیر نیستند. 

انجام یک بازی تدارکاتی برابر تیمهای درجه یک دنیا سالهاست که برای ما تبدیل به آرزو شده(بازی با آلمان در تهران برای کمک به زلزله زدگان بم بود وگرنه باید حضور آلمان در آزادی را به خواب می دیدیم). مسابقات تدارکاتی مقابل تیمهای درجه دوم هم اگر رخ دهد یک اتفاق نادر به شمار می آید. تیم ما به بازیهای غرب آسیا و بازیهای کشورهای اسلامی می رود اما رقیب اصلی ما در منطقه یعنی عربستان هیچوقت حضور ندارد. طعنه آمیز است ولی بخاطر بیاوریم زمانی که برای جام جهانی آماده می شدیم از کاستاریکا که آنها هم وضعیتی شبیه به ما داشتند تیمی به ایران آمد که باز هم تیم اصلی شان نبود.

واقعا این معضل بازی تدارکاتی با تیمهای مقتدر که از گذشته گریباگیر فوتبال ایران بوده چه زمانی می خواهد مرتفع گردد؟طبق معمول شاید وقتی دیگر...؟!