ارقام درشت برای بازیکنان، ارقام ریز برای باشگاهها!

این روزها بازار نقل و انتقالات پیش فصل در کشور ما داغ است و طبق رویه این بازار هر روز اخبار راست و دروغ زیادی منتشر می شود. در این میان یکی از نکاتی که جلب توجه می کند ارقام مربوط به قراردادهای بازیکنان است که امسال علنی تر از سالهای قبل در مورد آن صحبت می شود. اصولا به هنگام انتقال یک بازیکن میان دو باشگاه دو رقم مهم مطرح می شود. یکی رقم پرداختی برای دریافت رضایتنامه بازیکن است و دیگری حقوق خود بازیکن. در کمال تعجب شاهد هستیم در کشور ما این دو رقم معمولا نزدیک به هم است و حتی گاهی اولی از دومی کمتر است! در حالیکه رویه معمول در فوتبال اروپا نشان می دهد مبالغ دریافتی بازیکنان خیلی کمتر از حق انتقال آنها می باشد. در کشور ما باشگاه از یک طرف مبالغ بسیار بالایی را به عنوان حقوق به بازیکن پرداخت می کند و البته در اکثر موارد بازیکنان به اندازه پولی که می گیرند برای تیم خود مفید نیستند. از طرف دیگر در ازای فروش بازیکنی که شاید سالها برای پرورش او زحمت کشیده باشد چیز زیادی عایدش نمی شود و نهایتا به پولی می رسد که با آن فقط می تواند حقوق یک بازیکن دیگر را پرداخت کند و به همین سادگی باشگاههای ما یکی از مهمترین راههای کسب درآمد را از دست می دهند. تازه از موضوع فوق که بگذریم پرداخت ارقام نجومی به بازیکنان عرق باشگاهی را کمرنگ می کند و در نتیجه بازیکنان با هر پیشنهادی هوایی می شوند. چه بسیار دیده ایم که بازیکن به یک تیم نزدیک می شود اما به یکباره سر از تیم دیگر در می آورد که چه بسا رقیب و دشمن تیم اول هم محسوب می شود. این رویه چند سال است که گریبانگیر فوتبال ما شده و باشگاهها هر فصل را بدون سود قابل توجه به پایان می برند. در این میان باشگاههایی مثل پرسپولیس و استقلال که پشتوانه مالی مناسبی هم ندارند در پرداخت حقوق بازیکنان دچار مشکل می شوند. مثلا در طول فصل قبل هر چند روز نام یک بازیکن به عنوان شاکی جدید باشگاه پرسپولیس مطرح می شد که باشگاه موفق به پرداخت کامل حقوق آنها نشده بود. فراموش نکنیم که این حقوقهای بالا ممکن است باعث افت فنی بازیکنان بشود چون آنها می دانند حتی اگر در شرایط فنی پایینی هم قرار داشته باشند و مجبور شوند به تیمهای ضعیف بروند باز هم پول قابل توجهی نصیبشان می شود.

حالا اینکه این رویه در فوتبال به اصطلاح حرفه ای ما تا چه زمان ادامه خواهد یافت ما بی اطلاعیم اما از این مهم مطمئنیم که ادامه یافتن این روند نمی تواند ما را به همان ساحل نجاتی رهنمون کند که کشتی فوتبال روز دنیا بر آن پهلو گرفته است!