باختیم،اما به ترس خودمان باختیم...

حذف شدن از جام ملتها آن هم در دور یك چهارم و مقابل تیم نه چندان آماده کره جنوبی ، برای تیم با تجربه و پر ستاره ما خیلی تلخ تر از حذف در دوره های پیش بود.

با این همه ستاره و بازیکن و در حالیکه همه تیمها از رویاروئی با ما وحشت داشتند و خودشان را از پیش بازنده می دانستند ما با ترس و لرز و ندانم کاریهای مربی تیم باز هم رویای قهرمانی را از سرمان پر دادیم تا دوباره بنشینیم و حسرت بخوریم.

آقای قلعه نوعی، لازم نیست مسئولیت باخت را به گردن بگیرید، ضرورتی ندارد با نمایش رفتاری پوپولیستی  مثلا فداکاری کنید.مگر این تیم مقصر دیگری جز شما هم داشت؟مگر شما فکر کرده اید مردم دیگران را عامل اصلی این شکست می دانند؟نخیر امیر خان!مقصر اصلی شما هستید.شما که بلد نبودید از این تیم و مهره ها بازی بگیرید. شما که ۱۲۰ دقیقه با احتیاط مقابل کره بازی کردید.چرا نباید با این تیم یك فوتبال هجومی بازی کنیم  و در همان طول بازی کره را شکست بدهیم؟چرا شمائی که قبل از رفتن به مالزی دم از فوتبال هجومی میزدید حالا باید با ترس بازی کنید؟شمائی که قبل از بازیها برای بردن مسعود شجاعی دست و پا می شکستید چرا حتی یک دقیقه هم از او استفاده نکردید؟حسین کعبی کجا بود که اگر لااقل در وقت اضافی به بازی گرفته می شد شاید الان ما هنوز در مالزي بودیم.

بد کردی امیر خان.هم با تیمت ، هم با مردم و هم با فوتبال این مملکت.ترس جائی در شان مربیان بزرگ و موفق ندارد.اگر تو کار صواب و مناسب را انجام می دادی که کسی تورا مقصر نمیدانست اما ....

دیگر نمیخواهیم برای این فوتبال ارزوئی هم بکنیم.مگر سه سال پیش ارزو کردیم چه شد؟هیچ... تازه وضعمان وخیم تر هم شد.با اینهمه ستاره و بازیکن با تجربه در مقابل تیمی که به جرات میتوان گفت ـ به دلیل نداشتن سه مهره اصلی به علت اسیب دیدگی ـ ۴۰ درصد توان خود را هم در اختیار نداشت ، در مقابل مالزی که در دو بازی ده گل خورده بود ، در برابر چینی که حتی از گروه خودش صعود نکرد،افتضاح به بار آوردیم.

دیگر ارزوئی براي دوره بعد نداریم.دیگر با تعصب و غیرت و این حرفها نمی شود در برابر برنامه ریزی و امکانات گسترده حریفان ایستاد.دیگر مردم به فوتبال فکر هم نمی کنند چه برسد كه شما بخواهید عذر خواهی کنید.دیگر کسی از باخت و حذف شدن اشکش در نمی ايد.دیگر کسی مانند سالهای پیش عصباني نمی شود. دیگر همه عادت کرده اند ،فایده ای هم ندارد.باید دیگر بی خیال بود...بی خیال (( امیدوارم گفتن ها)).....بی خیال....