نور صبري مس كرمان را در آسيا معرفي كرد و رفت...

در تيم ملي ما كه در جام ملت‌هاي چهاردهم يك افتضاح تاريخي را به يادگار گذاشت، خوشبختانه بازيكني از مس كرمان غير از مهدي رحمتي هميشه ذخيره ، در اين تيم نبود تا بعدها مدعي شود كه با وضعيت روحي ضعيف ليگ برتر را شروع كرده است. ادعايي كه بعدها توسط بازيكنان اين تيم ملي ما زياد خواهيد شنيد.

اما از سوي ديگر در تيم ملي عراق كه در عين ناباوري و شايستگي نام خود را به عنوان قهرمان چهاردهم بر روي جام زيباي ملت‌ها آسيا ثبت كرد، دروازه‌باني از دروازه‌‌ی اين تيم محافظت كرد كه براي كرماني‌ها اصلا بيگانه نبود. نور صبري كه يك فصل بر روي نيمكت مس حضور داشت و هيچ‌گاه به‌عنوان دروازه‌باني مطمئن حساب نمي‌شد.

اولين باري كه براي مس به ميدان رفت به هفته ششم ليگ و بازي برابر راه‌آهن در تهران باز مي‌گشت كه عباس محمدي دچار مصدوميت شده بود. قبل از آن بازي از هركه مشكل مس را جويا مي‌شديم آن‌را از ناحيه‌ی دروازه مي‌دانست كه يك دروازه‌بان كوتاه قامت عراقي به احتمال فراوان سند شكست مس را امضا خواهد كرد. اما صبري درون دروازه ايستاد و با واكنش‌هاي زيبا ، خود را به همه ثابت كرد هرچند او هميشه زير سايه‌ی عباس محمدي محو بود. او حتي در بين نيم فصل حكم اخراج خود را هم از سران باشگاه مس در يافت كرد اما با دل رحمي زياد آن ها مجددا به اين تيم بازگشت تا بدون تيم نماند.

هرچه بود صبري شايد بدليل فقدان دروازه بان مناسب در عراق ،براي تيم ملي كشور خود جهت حضور در جام ملت‌هاي آسيا برگزيده شد و زماني كرماني‌ها ديدند كه او فيكس تيم ملي خود هم هست تا حدودي شگفت زده بودند، چراكه حداقل آن‌ها در كرمان مي‌دانستند او يك بازيكن هميشه ذخيره براي تيم باشگاهي خود بوده است و اعتماد به او، آن هم در پست حساسي چون دروازه ، تنها عاملي است براي ناكامي تيم  ويراي برزيلي.

او با جسارت درون دروازه ايستاد و پس از درخشش و واكنش‌هاي ديدني همه را در شبكه‌هاي تلويزيوني آسيا ترغيب كرد كه به دنبال نام باشگاه او بگردند و بينند دروازه كدام تيم بوده است كه او را چنين آماده كرده است و اين‌گونه بود كه نام تيم مس كرمان در هر بازي عراق چند بار اعلام شود تا مس هم بخشي از جام شود و نام اين تيم حداقل به گوش آسيايي‌ها برسد. اوج هنر نور در بازي با كره بود كه با شيرجه‌هاي استثنايي خود علي‌رغم قامت كوتاه خود كه بي‌شبهات به خورخه كامپوس دروازه‌بان افسانه‌اي مكزيك هم نبود، عراق را يك تنه به فينال برساند. دفع پنالتي بازيكن كره اي او را بهترين بازيكن زمين در اين بازي بسيار حساس هم كرد تا كرماني ها و شايد خيلي از افراد در باشگاه مس بفهمند چه اشتباه بزرگي در حق او مي كردند.

...و او جام را بر بالاي سر برد تا ما حسرت يك فصل داشتن و در عين حال نداشتن او را بخوريم. و حسرتمان زماني بي‌اندازه شد وقتي فهميديم به خاطر راحتي خيال دروازه‌بانان جديد! تيم قرار است او را از كرمان ديپورت كنيم علي رغم قرارداد يك ساله‌اي كه با تيم دارد. شايد هم وقتي مشت‌هاي زيباي نور را در بازي‌هاي عراق ديدند گمان كردند كه زدن مشت بر او همانند برخي ديگر از عراقي هاي تيم كه با چشماني باد كرده به دست مربي تيم! مجبور به ترك كرمان شدند ،به سادگي نيست كه امروز بايد با تنها عامل معرفي مس در آسيا اين گونه خداحافظي كنيم!

فكر مي كنيد پس از اين بازي ها قيمت نوري چند برابر مي شد؟ يا او با اين شرايط روحي خود تا چه اندازه مي توانست در موفقيت تيم خود دخيل باشد؟... و يا اكنون تا چه اندازه تيم ها براي جذب او تلاش مي كنند؟ و تا چه اندازه مس كرمان علي رغم قراردادي كه با او دارد ، صبري را راحت از دست مي دهد تا يك مغبون به تمام معنا لقب بگيرد...؟!