سحر منتظر است ناصر خان!

می گویند ناصر حجازی صبح هر بازی و قبل از صرف صبحانه در اتاق خود تنها می نشید و فکر می کند. روزهای اول برخی ها به اشتباه در اتاق ناصر خان را می زدند تا جوابی بشنوند. اما حالا خوب می دانند که او در را باز نمی کند. ناصر حجازی خوب فکر می کند. به گذشته تلخ و شیرین، به روزهای که در حال گذر هستند، و به آینده ای که در روشن بودن آن ابهاماتی وجود دارد. فکر می کند، خوب فکر می کند! بدون سر و صدا. بدون مزاحم! کم کم آماده می شود. طبق عادت همیشگی یک دست کت و شلوار می پوشد و شیک و آراسته از اتاق تفکرهایش بیرون می آید. هر کس را می بینید یک ((صبح بخیر ناصر خان)) می شنود و خیلی جدی سرش را تکان می دهد.

ناصر خان حجازی این چنین روزش را آغاز می کند. روزهایی پر از اضطراب. اما در سمتی دیگر میلیون ها هوادار استقلال قرار دارند. هوادارانی که با استقلال زندگی می کنند. با استقلال بزرگ شده اند. هوادارانی که در هر شرایطی موفقیت می خواهند. موفقیتی که در هر بازی با کسب 3 امتیاز به دست می آید. برد، مساوی، شکست! 3 سرنوشت همیشگی روزهای سخت ناصر حجازی. ناصر حجازی محبوبیت عجیبی دارد. محبوبیتی که باعث می شود هر بازی تعداد کثیری از هواداران راهی استادیوم ها شوند. تیم محبوبشان را تشویق کنند. نود دقیقه برای موفقیت تیمشان دعا کنند.

اما در این میان مشکلی وجود دارد. مشکلی که باعث اختلاف 6 امتیازی استقلال با صدر جدول شده است. مشکلی که قطعاً نمی توان آن را کمبود مهره دانست! گره ای که نمی توان به آن فقر حمایت و پشتیبانی گفت. نقطه تاریکی که حداقل این روزها از مشکلات مالی سرچشمه نمی گیرد. از زمین دوم استادیوم آزادی که نه در داشت و نه پیکر هم خبری نیست. پس تکه گمشده پازل موفقیت ناصر حجازی چیست؟ کجا باید آن را جست و جو کرد؟ برای به دست آوردن کلید طلایی موفقیت چقدر باید پرداخت؟

به دست آوردن این کلید کار چندان سختی نیست. ناصرخان حجازی باید آن را در تفکرات خود پیدا کند. تفکراتی که دائماً در حال تغییر است. استقلال یک ترکیب ثابت می خواهد! یک ترکیبی که تکیه به آن با اطمینان خاطر صورت بگیرد. ناصر حجازی باید با چند تغییر تیمش را احیاء کند. تغییرات هر چند کوچک، اما موثر! امروز وقت لجبازی نیست. وقت ساختن آینده یک تیم و میلیون ها هوادارش است. ناصر حجازی وقت زیادی ندارد. روزها به سرعت سپری می شوند. همان روزهای پر اضطراب ناصر حجازی را می گوییم!

موفقیت با چند تغییر در ترکیب به دست می آید. استفاده از منیعی به عنوان هافبک مهاجم چپ. استفاده از محمد نوازی به عنوان پیستون راست. قراردادن یک بازیکن در پست هافبک دفاعی و از همه مهم تر استفاده از یک مدافع جوان ولی با تجربه بسان منتظری در مرکز خط دفاعی. این حرفها را چند هفته پیش نیز گفتیم. نوشتیم، نوشتند! اما تغییری در ترکیب استقلال ایجاد نشد. ناصرخان حجازی برای یکبار هم که شده باید چنین تغییراتی را ایجاد کند.

استفاده از 4 مدافع هم به روز است و هم مفید. اما نه برای تیمی که میلیون ها هوادار عجول دارد! تغییر سیستم دفاعی تیمی که سالها با 3 مدافع در میادین حاضر شده است زمان زیادی می خواهد. آیا حجازی چنین زمانی را دارد؟ یک هفته، دو هفته، سه هفته، چهار هفته! اما آیا ناصر حجازی نمی داند که اگر تیمش همین روند را ادامه دهد تا چند هفته دیگر برای او جایگزینی انتخاب خواهد شد؟

ناصر حجازی با این تغییرات در ترکیب خود و افزودن روحیه جاه طلبی و زیاده خواهی به شاگردانش به یکی از موفق ترین مربی های ایران تبدیل خواهد شد. تغییرات بنیانی زیادی در روند حرکتی و نمایشی استقلال ایجاد شده است. سرعت و تکنیک جایگزین اوت دستی و بازی های ضعیف استقلال شده است. اما تنها زیبا بازی کردن کافی است؟

این روزها تغییراتی در کادر فنی باشگاه استقلال صورت گرفته است. افرادی از جمله ساکت الهامی و آتیلا حجازی به تیم آنالیزوری باشگاه استقلال پیوسته اند. افراد دیگری نیز کارشان را با باشگاه آغاز کرده اند. پس همه چیز برای یک رنسانس آماده است! یک رنسانس در قلب استقلال! یک تغییر و تحول قابل ملاحظه.

کلید موفقیت استقلال و نقطه آغاز یک رنسانس زودرس در تفکرات ناصر حجازی پیدا می شود. فقط یک مرد عمل می خواهد و کمی صبر!  سحر نزدیک است! نزدیک نزدیک. اما این سحر روشن در انتظار تفکرات جدید ناصر  حجازی است!

اندکی صبر، سحر نزدیک است?!