اکبر ضد فوتبال ، اکبر ضد فوتبال ، اکبر ضد فوتبال... بارها و بارها از دقیقه 80 به بعد ؛ نود هزار هوادار عاشق پرسپولیس این شعار را سر دادند و با اعلام رضایت از تیم خود ، فقط و تنها فقط ضد فوتبال اکبر میثاقیان و شاگردانش را دلیل توقف تیمشان می دانستند. اما ایا واقعا اکبر ، ضد فوتبال بازی کرد؟؟ برای پاسخ به این سوال باید تعریف درستی از ضد فوتبال داشته باشیم. به راستی ضد فوتبال چیست؟؟ بدون شک ضد فوتبال چیزی جز نمایشی که بحرین مقابل ایران در مقدماتی جام جهانی 2002 انجام داد ، نیست. فوتبالی که در ان 11 نفر در جلوی دروازه خودی به اصطلاح قطبی پارک می شوند و فقط و فقط زیر توپ را نشانه می گیرند و در صورت کوچک ترین برخوردی نیز خود را روی زمین می اندازند.به نظر می رسد این ساده ترین و قابل فهم ترین تعریف برای ضد فوتبال باشد اما ایا تیم اکبر اقا چنین ویژگی هایی داشت؟؟
از ابتدا هم مشخص بود که راه اهن و اکبر اقا چه طور بازی می کنند. یک بازی کاملا فیزیکی و درگیرانه در مرکز میدان برای تخریب هافبک های حریف ، دفاع چند لایه و ضد حملات خطرناک و اهنگ مناسب تغییر بازی از دفاع به حمله ، مهم ترین ویژگی های تیم اکبر اقا بود که بر هیچ کس پوشیده نبود.در برابر تیمی که این چنین فوتبال را بازی می کند یک روش و یک شیوه ی بسیار خاص برای نتیجه گرفتن نیاز است که افشین خان قطبی به هیچ وجه این روش را به کار نگرفت. گویا قطبی بیش از اندازه محو تیم خودش شده بود و کامل راه اهن را رها کرده بود و فکر می کرد با همان شیوه ای که پگاه ، ابومسلم و ... را شکست داده بود می تواند اکبر اقا را نیز شکست دهد اما کاملا مشخص بود که پرسپولیس با شیوه ی بازی های گذشته به هیچ وجه نمی تواند اکبر اقا را شکست دهد.
اکبر اقا ضد فوتبال بازی نکرد،تیم او سازمان دهی فوق العاده ای داشت. یک دفاع چند لایه و کاملا منظم ، مهاجمان کاملا اماده برای ضد حمله و از همه مهم تر هافبک هایی تمام عیار که همه کار در مرکز زمین می کردند. راه اهن به هیچ وجه ضد فوتبال بازی نکرد چون ان ها یک بار هم زیر توپ نزدند. ان ها به محض گیر اوردن توپ در خط دفاعی با پاس های عرضی سعی در ارام کردن کار ، حفظ توپ و پیدا کردن راهی برای ضد حمله بودند. هافبک های انان به خوبی پرس می کردند ، به خوبی پاس می دادند و به خوبی می توانستند اهنگ بازی تیمشان را از دفاع به حمله تغییر دهند. به موقعیت هایی که واعظی گرفت دقت کنید. اهنگ تغییر بازی از دفاع به حمله یکی از مهم ترین و کلیدی ترین ارکان در بازی فوتبال است که اکبر اقا به خوبی ان را انجام می داد و اگر یک واعظی اماده درون دروازه نبود مطمئنا الان پرسپولیس همین تک امتیاز را نیز در جیب نداشت و صدرنشین نبود.راه اهن ضد فوتبال بازی نکرد چون بازیکنانش به هیچ وجه خودشان را بیهوده نقش بر زمین نکردند(مگر در یکی - دو صحنه که این موضوع در برابر 90 هزار هوادار امری طبیعی است)
بهتر است به جای متهم کردن اکبر میثاقیان که تیمش اتفاقا بسیار هدفمند و حرفه ای هم بازی می کند نگاهی منطقی به اوضاع داشته باشیم. مقصر اصلی این تساوی بدون شک کادر فنی پرسپولیس بود و لا غیر... ان ها بودند که همچون همیشه به میدان رفتند و توانایی های اکبر و راه اهن را نادیده گرفتند ان هم در شرایطی که اکبر بارها و بارها با همین شیوه همین پرسپولیس را متوقف کرده بود!! از قطبی که اتفاقا خودش انالیزور هم بوده بعید بود که این چنین مقابل راه اهن به میدان بیاید. قطبی بارها و بارها گفته که بیش از اینکه به حریفان نگاه کند به تیم خودش نگاه می کند که این امر کاملا منطقی و درست به نظر می رسد اما گویا قطبی برای بازی با راه اهن بیش از اندازه به تیم خودش چشم دوخته بود و گویا راه اهن را کاملا به فراموشی سپرده بود!!
با تمام این تفاسیر هنوز هم برای پرسپولیس اتفاق خاصی نیفتاده است. اتفاقا این تساوی در هفته ی پنجم بهترین هدیه برای قطبی و کادر فنی بود تا بر تجارب خودشان بیفزایند تا پرسپولیس در هفته های حساس تر و در بازی های سرنوشت ساز تر دچار مشکل نشود. اکنون قطبی و دستیارانش باید هر چه سریع تر این بازی را به فراموشی بسپارند و برای بازی با فجر اماده شوند. پیروزی در برابر فجر می تواند سراغاز مجددی برای صدرنشین باشد تا برد های متوالی اش را از سر گیرد.