بیاییم از او قهرمانی نخواهیم...

شش هفته از لیگ گذشته و پرسپولیس با توجه به یک بازی عقب افتاده سپاهان در صدر جدول قرار دارد. همانطور که افشین قطبی هم به آن اشاره کرده شاید پیش از آغاز لیگ در ذهن هیچ هواداری نمی گنجید که پرسپولیس از شش بازی امتیاز چهارده امتیاز کسب کند. بنابراین با وجود دو تساوی اخیر در تهران باید بگوییم پرسپولیس تا اینجا از لحاظ نتیجه گیری خوب بوده است.

اما نکته ای که خصوصا هواداران پرسپولیس باید به آن توجه کنند این است که هنوز برای نتیجه خواهی از قطبی زود است. درست است پرسپولیس چند بازیکن خوب را در فصل نقل و انتقالات جذب کرده و مدیر باشگاه هم توانسته امکانات مناسب دیگری را برای کادر فنی فراهم کند اما نکات دیگری هم هست که باید به آن توجه کرد مثلا اینکه اولا قطبی این بازیکنان را انتخاب نکرده و شاید برخی از آنها باب پسند او نباشند. حتی در تیمهای بزرگ اروپایی هم می بینیم که مثلا مورینیو به شوچنکو اعتقاد ندارد یا ریکارد به ساویولا حتی به عنوان بازیکن ذخیره نگاه نمی کند. بنابراین باید به قطبی حق بدهیم که از برخی انتخابهای استیلی ناراضی باشد. در مورد نیمکت ذخیره های پرسپولیس هم که بارها صحبت شده در حد بازیکنان اصلی نیستند و فعلا نمی توانند در شرایط حساس گره گشای کار تیم باشند. در مورد آنها فقط می توان به آینده امید بست که بهتر و موثرتر از این شوند.

در فوتبال امروز دستیاران سرمربی هر کدام در کسب موفقیتها نقش دارند. اما افشین قطبی حتی دستیارانش را هم خودش انتخاب نکرده و بنابراین وجود اختلاف سلیقه بین آنها اصلا چیز عجیبی نیست. همانطور که این روزها زمزمه هایی مبنی بر اختلاف میان آنها به گوش می رسد.

اما مهمترین نکته به گذشته پرسپولیس بر می گردد. فراموش نکنیم پرسپولیس تیم بزرگی است که پنج سال است لیگ برتر را فتح نکرده و بدتر از آن اینکه در این سالها حتی در کورس قهرمانی هم قرار نداشته است. بنابراین چندان منصفانه نیست از قطبی که برای اولین بار به عنوان سرمربی کار می کند انتظار داشته باشیم در اولین سال پرسپولیس را به قهرمانی برساند. چه بسیار مربیانی بوده اند که با چنین روندی روبه رو شده اند مانند ريكارد در بارسلونا، مانچینی در اینتر، ونگر در آرسنال یا فرگوسن در یونایتد. همه این مربیان پا به تیمی گذاشتند که پیشینه کمابیش درخشانی داشتند ولی چند سال از کسب عناوین مهم باز مانده بودند و دیدیم که به زمان بیش از یک سال نیاز داشتند تا طعم موفقیت را بچشند. البته خلاف این امر هم بوده مثل کاپلو که سال قبل در رئال یک تیم ویران را تحویل گرفت و پس از یک سال به قهرمانی لا لیگا رساند اما خب منظور این است که یک فصل نتیجه نگرفتن در تیمی که انتظارات از آن زیاد است، فاجعه تلقی نمی شود و در فوتبال دنیا هم زیاد اتفاق می افتد. حتی اگر خود قطبی گفته باشد که امسال پرسپولیس قهرمان می شود اما منطقی تر این است که فکر کنیم او صرفا برای پیشرفت فنی بازیکنانش و آمادگی روحی آنها این صحبت را عنوان کرده است.

روزی که انصاری فرد از پرسپولیس رفت افسوس خوردیم چون می دانستیم پس از او دنیزلی هم رفتنی است. حالا امروز زمزمه هایی مبنی بر جدایی کاشانی به گوش می رسد که حتی خودش هم تایید کرده است. بنابراین خواه ناخواه با این سوال مواجه می شویم که آیا افشین قطبی فرصت کافی برای اثبات خود در پرسپولیس خواهد داشت یا خیر.