تولد : 19/12/1320 – تهران
وفات: 6/7/1386 - تهران
پدرم همیشه برایم از گلزنی ها و بازیهای زیبا و پا به توپش تعریف کرده بود. همیشه مدح و ستایشش می کرد هر چند که خود یک طرفدار سرسخت تاج بود. همیشه از رها کردن فوتبال به خاطر درس شیرزادگان را برایم مثال می زد و می گفت از حمید پا طلایی یاد بگیر: «ببین به خاطر درسش فوتبال رو ول کرد در حالی که بهترین فوروارد ایران بود»
من نمی دانم چرا خدا همه آدم های دوست داشتنی را زود از بین ما می برد. هنوز دو سال نشده که مجید سبزی عزیز هم از میان ما رفته است. سمبل مردانگی و محبت و اخلاق و این بار هم مردی دوست داشتنی و بزرگ از میان ما رفت...
حمید شیرزادگان در اواخر سال 1320 در محله درخونگاه تهران دیده به جهان گشود. در سن 10-11 سالگی به والیبال رو آورد. در 15 سالگی با تشویق درودیان، مهندس پزشکی و فاخری به فوتبال روی آورد و فوتبال را در تیم کولاک از زیر گروه شاهین زیر نظر دکتر اکرامی شروع کرد. در سن 15 سالگی به یک باره توسط دکتر اکرامی در مقابل دارایی در کنار بازیکنان بزرگی چون عراقی، برومند، شکیبی، بهشتی، فاخری و ... به بازی گرفته شد.
وی در سال 37 به عضویت تیم اصلی شاهین در آمد و پس از انجام سه بازی به تیم ملی دعوت شد. وی اولین بازی ملی رسمی خود را در مقابل رژیم اشغالگر قدس انجام داد که با برتری سه بر صفر ایران همراه بود. او در کنار دهداری و بهزادی مثلث طلایی حمله شاهین و تیم ملی را تشکیل می داد.
وی دریبل زنی قهار و بهترین پنالتی زن و پشت هجده زن ایران بود. وی از محبوب ترین بازیکنان زمان خود بود. چرا که وقتی در امریکا سکونت داشت برای بازی های جام عمران به تیم ملی دعوت شد و از سوی دولت با هواپیمای اختصاصی به ایران آورده شد. وی در ایران مورد استقبال جمع کثیری از مردم شد که جهان پهلوان تختی نیز در آن بین دیده می شد.
شیرزادگان در مسابقات مقدماتی المپیک 1964 توکیو با 7 گلی که وارد دروازه هند، عراق و پاکستان کرد به عنوان آقای گلی دست یافت. اما به علت اختلافاتی که در همان سالها بوجود امد به همراه تعداد دیگری از بازیکنان شاهین از سوی فدراسیون فوتبال ایران به مدت یک سال محروم شد.
وی با توصیه پدر خود بلافاصله راهی آمریکا شد تا به ادامه تحصیل بپردازد. در امریکا در تیم لس آنجلس کیکرز توپ زد و به عنوان آقای گلی لیگ سراسری امریکا نیز دست یافت. وی در سال 46 و با فشار مردم و درخواست دولت برای بازی های آسیایی 1966 بانکوک به تیم ملی برگشت و با این تیم به مقام نائب قهرمانی مسابقات نیز دست یافت.
پس از مسابقات دوباره راهی ینگه دنیا شد و تا سال 1370 کما بیش در امریکا اقامت کرد و در این میان نیز در باشگاه نفت فعالیت کرد. در سال 1370 پس از کسب فوق لیسانس مدیریت بازرگانی به ایران بازگشت. وی سه سال مربی الاتحاد امارات بود و مدتی در گالاتاسرای ترکیه فعالیت داشت.
وی در بدو ورودش به ایران به همراه محمود خوردبین در بانک کشاورزی سازمان دو و میدانی روستاییان و کشتی روستاییان را پایه گذاری کرد. وی اواخر عمر مشاور ورزش بانک تجارت و رئیس شورای ورزش محلات تهران بود.
پا طلایی دوست داشتنی سرانجام در بامداد جمعه ششم مهر پس از مدتها تحمل عذاب سرطان دار فانی را وداع کرد. روحش شاد و یادش به خیر
راستی حمید پاطلایی
پیش خدا که رفتی سلام مرا هم به مجید عزیز، عمو محراب نازنین، رئیس بزرگ رنجبر، حسین فکری و پرویزخان دهداری برسان.
خدایا سایه بزرگانمان را به این زودیها از سر فوتبالمان کم نکن منجمله گوشه نشینانی که ما بی معرفت ها به یادشان نیستیم..
همایون سر طلایی، عارف قلی زاده، امیر مسعود برومند، عزیز فنر و ... را در پناه خودت سلامت نگه بدار.
برای شادی روح رفتگان فاتحه ای قرائت بفرمائید...