احساس کردیم که سران ورزش و خصوصا فوتبال از جهت یافتن مربی برای تیم ملی خیلی دستپاچه و در حول و ولا هستند. بهتر بود در این مورد تذکراتی میدادیم که سکته های ناگهانی و اتفاقات ناگوار برای این دست افراد دلسوز و کاری پیش نیاید که در این  وانفسا اصلا حوصله و توان تحمل چنین وقایع ناگواری را نداریم.

آخر چه ایراد است که با تمام حوصله و تفکر دست به کاری بزنیم که دل مردم شاد شود. می شود تا چند سال آینده هم  صبر کرد تا مربیان تیمهای بزرگ جهان با تیمهایشان نتیجه نگیرند تا ما هم با پیشنهاداتی فوق العاده نظرشان را جلب کنیم. حتی اگر این اتفاق نیفتاد تا آن موقع مربیان داخلی پیشرفتهای فراوانی خواهند داشت. اصولا این روش کارسازتر و کاربردی تر است و حتی می توان در مورد انتخاب یا انتصاب رییس فوتبال هم همین روند را ادامه داد. البته در این مورد بخصوص دیگر نمی شود به افراد خارجی بسنده کرد. حتما در کشورمان افراد دلسوز و وطن دوست بیشتر بوده و انتخاب یکی از آنها مایه دلگرمی مردم خواهدشد.

وظیفه ما بود که تذکری از روی دلسوزی و محبت به دوستان قابل اتکای سازمان تربیت بدنی و دست اندر کاران فوتبال و کمیته محترم و اسرار آمیز انتقالی بدهیم  که هوای خودشان را داشته باشند!