خاطره اي که می اید در رابطه با يكي از جانبازان جنگ تحمیلی است كه پس از مجروح شدن به علت وضع وخيمش به ايتاليا اعزام شده بود و در يكي از بيمارستانهاي شهر رم به مداوا مشغول بود. از قضا بطور اتفاقي متوجه ميشود كه خانم پرستاري كه از او مراقبت مي كند نام خانوادگي اش "مالديني" است ابتدا تصور ميكند كه تشابه اسمي باشد اما در نهايت از ايشان سوال ميكند كه آيا با پائولو مالديني ستاره شهير تیم ميلان ايتاليا نسبتي دارد ؟
.... و خانم پرستار در پاسخ مي گويد كه پائولو مالديني برادر وي مي باشد ، دوست جانباز نيز در حالي كه بسيار خوشحال شده بود از خانم پرستار خواهش مي كند كه اگر ممكن است عكسي از پائولو مالديني برايش به يادگار بياورد و خانم پرستار قول مي دهد كه برايش تهيه كند صبح روز بعد دوست جانباز هنگامي كه از خواب بيدار مي شود كنار تخت خود مردي را مي بيند كه با يك دسته گل به انتظار بيدار شدنش نشسته است...
اين بزرگ مرد كسي نيست به جز پائولو مالديني كه از شهر ميلان واقع در شمال غربي ايتاليا به شهر رم واقع در مركز كشور ايتاليا كه فاصله اي حدودا ششصد كيلومتري دارد آمده تا از اين جانباز جنگي كه خواستار داشتن عكس يادگاري اوست عيادت كند .
پائولو مالديني با اين كار خود درسي بسيار بزرگ به تمامي فوتباليست هاي دنيا داده است كه قهرمان فوتبال را در زمين فوتبال نبايد جست كه مي توان در بيرون از زمين فوتبال نيز آن را ديد.
قهرمانانی که پهلوانند...
متاسفیم که امروز بگوئیم کمتر در دنیای ورزش کشورمان که پرچمدار اخلاق هستیم با الگوهای اخلاقی روبرو می شویم. برخوردهای ناشایست بازیکنان ، مربیان در زمین فوتبال و در حاشیه نه تنها کمکی به ورزش نمی کند بلکه باعث گمراهی نوجوانانی می گردد که انها رو الگوی خود قرار داده اند. بیایید لااقل در اخلاق ورزش، ایرانی منش باشیم هرچند مدالی به دست نیاوریم.
(وبلاگ تیسفون)