شهامت شکرنیا/خبرگزاری پارس فوتبال

با کمال تاسف باید اعتراف کرد ،کفاشیان بعنوان یک مدیر قدیمی و کارکشته در عرصه ورزش که خود از قهرمانان سابق دو ومیدانی کشور بوده در راه اعتلای فوتبال ایران در بدو ورود ۳-۰ بازنده شد! او که با شعار مربی خارجی بزرگ برای تیم یزرگ ایران آمده بود نتوانست با مربی سوخته و بیکاری چون کلمنته توافق کند. البته همه تقصیرها گردن او نیست ، چرا که نواب رئیس فدراسیون در این زمینه بیشترین تلاش را کرده بودند.

 با این روش انتخاب مربی معلوم نیست فوتبال ملی به کدام سمت در حرکت است؟ هر ازگاهی به سمت و سویی میرود و اطراق می کند تا اتفاق جدید بیفتد که راهش تغییر کند.در تحلیل این موارد  نمی توان تمام تقصیر ها را به گردن کسی انداخت . مقصر اصلی سیستم مدیریتی و اشکالاتی است که در لایه مختلف مدیریتی ورزشی ما لانه کرده و نیاز به انقلابی وسیع و قابل اعتنا است.

یک شخص در یک سیستم  تنها استفاده کننده و به نوعی مفسر است  و ایراد به قوانین و اجزای تشکیل دهنده یک سیستم وارد است. البته کفاشیان در زمان آتی تغییراتی در بستر مدیریتی و نحوه اداره فدراسیون ایجاد خواهد کرد که مطمئنا باعث تجدد و پیشرفت خواهد بود. اما مشکل بزرگ کنونی فوتبال ایران نداشتن یک سرمربی است که مشخص نیست در نهایت کی و چگونه حل خواهد شد؟!