تيم ويكري ـ CNN ـ آيا براي يك فوتبال عالي آماده هستيد؟ شما مي توانيد به آساني يك تيم ملي برزيل را در روي زمين بازي قرار دهيد و يك تيم كامل را بر روي نيمكت، آن هم از تمام بازيكنان برزيلي كه در هفته گذشته در ليگ قهرمانان حضور پيدا كردند.

به عقب برگرديم، سال 1986، در آن زمان فقط 2 تن از 22 بازيكن تيم ملي برزيل حاضر در جام جهاني در قاره اروپا بازي مي كردند. چهار سال بعد از آن يعني جام جهاني 1990، حدود نصف بازيكنان تيم ملي برزيل در اروپا بازي مي كردند و تعجب برانگيز نبود كه عدم هماهنگي بين بازيكنان تيم در نمايش ضعيف برزيل در آن سال كاملاً تاثيرگذار بود.

از آن پس هم بحثي وجود نداشته است. در حال حاضر حجم كثيري از بازيكنان تيم ملي برزيل در اروپا توپ مي زنند و بقيه آنها و كساني نيز كه مي آيند هم اين راه را خيلي زود خواهند پيمود. فوتبال برزيل تبديل به يك صنعت صادراتي شده است و در سال بيش از 800 بازيكن را به خارج مي فرستد و دنيا نيز ياد مي گيرد كه خود را با آن وفق دهد.

به برزيل برگرديم، ليگ برزيل پر از تيم هاي كوچكي است كه اغلب از سال 1990 به اين سو تشكيل يافته اند و معمولا همچون وسيله اي براي ايجنت ها (مدير برنامه ها) براي كارهايشان هستند. حتي بزرگترين باشگاه ها نيز از اين مسئله تاثير گرفته اند: اينترناسيونال كه قهرمان باشگاه هاي جهان است خيلي آشكار در راه توليد و فروش بازيكنان خوب قدم بر مي دارد. جدا از اين تيم ملي برزيل نيز سياستهاي خاص خودش را دارد، آن هم با اسپانسري همچون نايك، نايك همه تلاشش را براي افزايش نفوذش در تيم ملي برزيل داشته است و اين مسئله شايعات بسياري را به همراه داشته است تا آنجا كه آنها را نهايتا در انتخاب بازيكنان فعال دانسته و حضور رونالدو با وجود ناخوشي احوالش در فينال جام جهاني 1998 فرانسه نيز يكي از همين شايعات است.

بايد بگوييم كه از آن زمان كه نايك اسپانسر رسمي سلسائو شده است بي جهت 224 ميليون دلار سرمايه گذاري نكرده است كه شاهد حضور بازيكنان ذخيره در زمين باشد و اين مسئله يعني فشارهاي كمپاني هاي حمايت كننده در بازيهاي دوستانه نيز افزايش يافته است تا آنجا كه مدير برنامه ها با يك فراخوان براي بازيكن شان به جنبش در مي آيند كه هم ارزش ستارگانشان را افزايش مي دهد و هم آنها را در بورس مي گذارد.

اما بپردازيم به بازيكنان برزيلي، جدا از دستمزدهاي كلان رو به افزايشي كه آنها مي گيرند آيا از انتقالشان به اروپا چيز ديگري هم بدست مي آورند؟ آنها بكارگيري سرعت را در كارشان ياد مي گيرند و اين مسئله در مورد ديه گو ـ بازيكن بازيساز وردربرمن ـ كشف شده است. او كه در 17 سالگي با سانتوس نامي پيدا كرده بود، در اولين فصل حضورش در اروپا و در باشگاه پورتو دچار مشكل بود ولي در اين فصل با باشگاه آلماني اش يعني وردربرمن بر كارش مسلط بوده است.

خود ديه گو در اين باره مي گويد: در برزيل، شما زمان بيشتري براي حركت كردن داريد، در اروپا يك هافبك بايد خيلي سريعتر فكر كند.

اما اين فوتبال سرعتي به اين معنا نيست كه فهم تاكتيكي بيشتر مي شود حداقل از نقطه نظر كادر فني تيم ملي برزيل. جورجينهو كه در زمان خودش جزو مدافعان راست برتر دنيا بود و 5 سالي را در فوتبال آلمان گذرانده است و اكنون سمت دستيار مربي را دارد عقيده دارد كه بجز فرانتس بكن باوئر كه او هم اندك نكات ريز تاكتيكي را بيان مي داشته است ديگر مربيان اش در آلمان چيز خاصي را ياد نداده اند.

دونگا، سرمربي تيم ملي برزيل نيز با اين نظر موافق است، او كه تجرباتي را از آلمان و ايتاليا دارد مي گويد: مطبوعات ما دوست دارند بگويند كه بازيكنان برزيلي براي تكميل شدن از نظر كارهاي تاكتيكي به خارج مي روند.

توانايي فوق العاده بازيكن برزيلي در تسلط بر روي توپ بدين معناست كه او مسئوليت هاي دفاعي را نمي پذيرد. مدافعان مياني در برزيل، در اروپا تبديل به مدافعان كناري يا همان بالهاي تيم مي شوند، هافبك هاي تهاجمي به مهاجم تبديل مي شوند. منفعت اساسي كه دونگا هم به آن نظر دارد اين است كه بازيكنان برزيلي بيشتر با قوه ذهني شان كار مي كنند.

دونگا مي گويد: اين حقيقت است كه بازيكنان برزيلي براي آموختن بر عهده داشتن مسئوليت هم از نظر فردي و هم جمعي به خارج مي روند. در برزيل هر بازيكني كه زرنگ است مي تواند نسبت به ديگران بيشتر از زير كار در برود و عادت به بي مسئوليتي مي كند از جمله در ميدان. بزرگترين مشكل مربيان در برزيل پدرگونه رفتار كردنشان است آنها اجازه فرار بيشتري به بازيكنان شان مي دهند. اما در اروپا، اگر بازيكني براي تيم بازي نكند، او جايگاهش را از دست مي دهد.

تقريبا 2 سال قبل، سلف دونگا در تيم ملي برزيل، كارلوس آلبرتو پريرا، بواسطه نصيحتش در زمينه انتقال اعجوبه سانتوس يعني روبينهو به اروپا زير انتقادات شديدي قرار گرفت. پريرا گفت: براي او بهتر است برود. وقتي كه يك بازيكن اين تجربه را دارد او براي ما بهتر خواهد بود. در اروپا وضعيت كاملا متفاوت است. آنجا سازماندهي بيشتري وجود دارد و بازيكن مجبور است كه رشد كند. در روي نيمكت حضور داشته باشد. اينجا براي بيرون گذاشتن يك بازيكن خوب شما لازم است كه مادر و پدرش صحبت كنيد. شما برزيل اين مسئله پيچيده است. همه چيز به بحران منتهي مي شود اغلب آن هم بخاطر مطبوعات. در اروپا يك ستاره مي تواند بر حتي لازم است كه يك نامه از پدر روحاني داشته باشيد!