استقلال در برابر برق شیراز و پس از ورود کوئیکه به میدان ((متفاوت)) عمل کرد! تفاوتی که در روند حرکتی استقلال دیده می شد همان عنصر گمشده ای بود که استقلال به آن احتیاج داشت. شاید عملکرد فنی کوئیکه در میدان خیلی به چشم آمد اما در واقع آن تغییر کوچک در ترکیب بود که باعث باز شدن قفل بازی شد.

سال گذشته استقلال با حضور جباری در میانه میدان بازی تک ضرب را در دستور کار خود قرار داده بود. جباری بازیکنی بود که بیش از 3 ضرب به توپ نمی زد و همیشه پیش از تصاحب توپ موقعیت خود را تشخیص می داد، فضای باز را شناسایی می کرد، و سپس برای رساندن توپ به فضای مورد نظر وارد عمل می شد. این عملکرد از سوی مجتبی جباری باعث متفاوت تر بودن او با دیگر بازیکنان ایرانی شده بود. که البته بعضی از کارشناسان این سبک بازی را ((اروپایی)) می خواندند.

جدا از جباری، دیگر بازیکنان استقلال بیش از حد استاندارد با توپ بازی می کنند. به طور مثال میثم بائو که اتفاقا بازیکن بسیار خوب و با استعدادی است، وقتی صاحب توپ می شود در نقش یک آدم تشنه که پس از مدتها به آب رسیده است را ایفا می کند! توپ را می گیرد، حرکت می کند، دور می زند، می چرخد و اگر دلش بخواهد پاس می دهد! سیاوش اکبرپور نیز به یک بازیکن ((خودخواه)) معروف است! او تا میانه های میدان بر می گردد، صاحب توپ می شود و سپس برای ((خود)) موقعیت می سازد!

بازی تک ضرب

کوئیکه در واقع با بازی سریع و تک ضرب خود موفق شد تفاوت را برای استقلال به ارمغان بیاورد! او هر

گاه صاحب توپ می شد با سری بالا دنبال فضای مورد نظر می گشت و با ضربه دوم توپ را به نفر بعدی مر ساند. او حتی روی گل اول علیزاده نیز چنین حرکتی را انجام داد و با یک پاس در عمق دقیق، علی علیزاده را در موقعیتی تک به تک قرار داد. نکته جالب اینجا بود که کوئیکه آنقدر سریع توپ را از شکاف مدافعین عبور داد که علیزاده در موقعیت آفساید قرار نگرفت! شاید اگر کسی دیگر جز کوئیکه صاحب آن موقعیت شده بود یا خود ضربه می زد و یا با تاخیر توپ را به علیزاده می رساند که این تاخیر باعث تبدیل موقعیت مهاجم استقلال به آفساید می شد.

حرکت در عرض

یکی دیگر از خصوصیات خوب کوئیکه که در بازی با برق به چشم آمد، حرکات عرضی این بازیکن بود. او در عرض حرکت می کرد و باعث باز شدن بازی تیم استقلال می شد. او گاه در عرض صاحب توپ می شد و با یک پاس طولی باعث ایجاد خطر روی دروازه حریف می گردید! او بارها محسن یوسفی را در تونل سمت چپ استقلال صاحب توپ نمود. حرکات عرضی کوئیکه نشان از تمرینات اصولی و حرفه ای این بازیکن دارد. تمریناتی که در ایران کمتر به چشم می خورد و همین باعث کمتر شدن حرکات ضربدری و یا به قولی عرضی و طولی در بیان بازیکنان ایرانی شده است.

سری بالا، هوش خوب

نکته مثبت دیگری که در نوع بازی کوئیکه دیده شد این بود که او با سری بالا توپ را به گردش در می آورد. همین باعث موقعیت شناسی خوب از سوی این بازیکن شده است. او بارها و بارها نشان داد که با یک نگاه می توان موقعیت دیگر بازیکنان هم تیمی خود را سنجید و در صورت وجود فضای مناسب با یک پاس دقیق آنها را صاحب توپ نمود.

معمولاً بازیکنانی که با سری بالا حرکت می کنند از هوش خوبی در فوتبال برخوردارند و این نکته بارها و بارها در طول دقایقی که کوئیکه در میدان بود به چشم آمد.

اورلپ – اینترلپ

یکی دیگر از دلایلی که بازی استقلال پس از ورود کوئیکه به میدان با دقایق پیشین تفاوت پیدا کرد، حرکات ترکیبی و تاکتیکی بود که در طول این فصل و در بازیهای استقلال چندان مورد استفاده واقع نمی شد. دلیلی که این اتفاق در بازی با برق رخ داد همان حرکات طولی و عرضی کوئیکه بود که باعث جنب و جوش دیگر بازیکنان نیز شده بود. طوری که کاظمی در میانه میدان فعال تر ظاهر شد، یوسفی نفوذهای بیشتری داشت، اکبرپور رفت و برگشت های سریعتری داشت و حتی علیزاده نیز برای توپگیری به عقب می آمد.

اورلپ و اینترلپ در فوتبال ایران کمتر به چشم می خورد و تنها دلیل آن نوع بازی بازیکنان ایرانی است که به دلیل تمرینات نه چندان به روز و دقیق، از به نمایش گذاشتن این نوع حرکات محروم اند.

فاقد سرعت!

شاید یکی از معدود نکات منفی که در کوئیکه دیده می شود، نبود سرعت در حرکات این بازیکن باشد! که البته این مساله در اکثر بازیکنان آفریقایی یک فقدان طبیعی به شمار می رود. گامهای بلند و فیزیک بدنی بازیکنان آفریقایی باعث کاهش سرعت این افراد می شود.

شاید اگر کوئیکه بتواند از وزن عضلانی خود بکاهد، این مشکل نیز تا حدودی برطرف شود.

سازنده یا تمام کننده؟

کوئیکه در بازی با برق شیراز یک سازنده تمام عیار نشان داد. بازیکنی که در بازی سازی حرف اول را می زد. تمام حرکات مثبت او به ایجاد موقعیت برای دیگر بازیکنان ختم می شد و این برای استقلال که بازی سازی در حد او نداشت، یک نعمت به شمار می رود.اما در بازیهای آینده باید بنشینیم و ببینیم که آیا او می توان یک تمام کننده خوب باشد یا خیر!

زوم

برای قضاوت در مورد کوئیکه نباید عجله کرد. امیدواریم در بازیهای آینده شاهد ادامه این روند از سوی این بازیکن کامرونی باشیم. زیرا خریدهای خارجی در فوتبال ایران دیگر یک حرکت برای پر کردن لیست بازیکنان شده است و بس! امثال داسیلوا، شعبو و ... جز دردسر چیزی برای تیم های خود ندارند!برای این بازیکن جوان آرزوی موفقیت می کنیم.