آنالیز مشکلات استقلال همراه با نمودار

صمد مرفاوی، در طول مدتی که وظیفه سرمربیگری استقلال را بر عهده گرفته است، اعتماد به نفس کمی از خود نشان داده است. زمانی که استقلال به روزهای حساس می رسید، صمد مرفاوی هر از گاهی با ترکیب های اشتباه و اکثر مواقع با تعویض های آماتور خود، یکی از موانع رسیدن تیمش به موفقیت بوده است. البته مرفاوی تجربه چندانی ندارد. او باید بداند که اگر از او انتقاد می کنیم، نه با او دشمنی داریم و نه مشکل شخصی، بلکه آن چیزی را که با چشمان خود می بینیم روی کاغذ میاوریم.

اگر از همه اشتباهات گذشته مرفاوی گذر کنیم، به بازی حساس و فینال گونه استقلال و سایپا می رسیم. بازی که استقلال بد نبود، اما با چند اشتباه بازی را از دست داد. اتفاقا یکی از معدود بازیهای فصل اخیر استقلال بود که این تیم توانست موقعیت های زیادی روی دروازه حریف استفاده کند.

اما یا بخت یار این تیم نبود و یا مهاجمان گل نزن موقعیت ها را از دست می دادند.

در هر حال آن چیزی که در بازی با سایپا گذشت، یک بازی پر نوسان بود که در آخر منجر به باخت پسران آبی پایتخت شد.

امروز قصد داریم نکاتی را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم که باعث شکست استقلال شد.

خط دفاع

استقلال در حالی با سیستم 2-5-3 به میدان رفت که امیرحسین صادقی را به علت محرومیت در ترکیب خود نمی دید.

ترکیب دفاعی 3 نفره، به دلیل تراکم کم به چندین فاکتور برای موفقیت نیاز دارد. می توان آماده بودن مدافع آخر، پوشش منطقه ای از سوی پیستون ها، حضور یک سوئیپر را 3 فاکتور اصلی موفقیت دانست.اما آنچه در بازی دفاعی استقلال دیدیم جز اشتباهات چیزی نبود!

محمود فکری در اکثر دقایق بازی خط دفاع را عقب نگاه می داشت. به همین دلیل فاصله بین 2 مدافع جلوزن و مدافع آخر زیاد بود. حتی این عقب کشیدن خط دفاع باش ایجاد فاصله ای وحشتناک بین خط دفاعی و خط هافبک شده بود.

صمد مرفاوی تا دقیقه 70 نه تنها متوجه این فاصله ها نشد، بلکه دست شاگردان دایی را هم نخواند! سایپا با قرار دادن ابراهیم صادقی در مرکز و همین طور رفت و برگشت های داریوش یزدانی، به واقع میانه میدان را در اکثر دقایق بازی از آن خود می کرد. حسین کاظمی هم چاره ای جز عقب آمدن و پر کردن خلاء موجود نداشت. بنا بر این برتری عددی در اختیار سایپا بود.

نکته دیگری که بارها و بارها به چشم آمد و اتفاقا روی گل دوم نیز شاگردان مرفاوی از همان نقطه ضربه خوردند، عمق دفاعی بود که سایپایی ها به راحتی و با حرکات ترکیبی به آن نفوذ می کردند.

صمد مرفاوی می توانست با توجیه مردان خود، نه تنها از فاصله ها بکاهد، بلکه با تراکم بیشتر در مرکز خط دفاع، می توانست راههای نفوذ به عمق را نیز مسدود کند.

اما مرفاوی 90 دقیقه نشست و تماشا کرد! وظیفه و هدف مرفاوی در اینگونه مواقع چیست؟ آیا فقط لجبازی با نیمکت نشینان و گوش فرا ندادن به توصیه دیگران در چارت وظایف مرفاوی دیده می شود؟

نکته: در نمودار بالا عقب بودن خط دفاع و فضای موجود در یک سوم دفاعی استقلال را مشاهده می نمایید.

خط هافبک

استقلال برای نفوذ از کناره ها برنامه داشت. که البته در 25 دقیقه ابتدایی بازی نیز از این تاکتیک به خوبی استفاده کردند. نفوذ های یوسفی از سمت چپ و اضافه شدن طالب نسب، و همین طور حرکات نفوذی امیر آبادی و اضافه شدن بائو باعث برتری استقلالی ها در دو سوی میدان شده بود.

همین تراکم در دو سمت زمین باعث تنها ماندن کاظمی در میانه میدان شده بود که البته مرفاوی قصد داشت از طریق رفت و برگشت های سیاوش اکبرپور، فضاهای خالی را به نفع تیم خود اشغال کند.

البته برخی مواقع استقلال به سیستم 1-6-3 هم برای رسیدن به برتری عددی در میانه میدان تغییر تاکتیک می داد.

اما دایی در نیمه دوم آشتیانی را به سمت چپ تیمش اضافه کرد و بازی خوب این بازیکن جوان باعث شد که استقلال تمرکز خود را در کناره ها از دست بدهد در واقع در نیمه دوم و در اکثر دقایق آن سایپا هم میانه میدان را در اختیار داشت و هم کناره ها را از آن خود کرده بود.

آیا مرفاوی به عنوان سرمربی تیم بزرگی مانند استقلال این مشکلات را نمی دیدید؟

او به راحتی می توانست با بیرون کشاندن طالب نسب در نیمه دوم و اضافه کردن بازیکنی مانند منصوریان که هم تجربه و هم نوع بازی اش می توانست برتری را به استقلالی ها برگرداند، با اکثر مشکلاتش مبارزه کند.

آمدن منصوریان نه تنها می توانست برتری عددی در مرکز میدان را برای استقلال به ارمغان بیاورد، بلکه باعث بالا رفتن راندمان حرکتی این تیم هم می شد!

نکته: در نمودار بالا تراکم در کناره ها و فضای خالی در نقاط میانی زمین را مشاهده می نمایید.

خط حمله

استقلال به دلیل نداشتن مهاجمین گلزن، به واقع با یک مهاجم بازی می کرد. در واقع سیاوش اکبرپور که اتفاقا گل زیبایی هم زد ، به عنوان هافبک مهاجم دوندگی بیشتری داشت. تا زمانی که کوئیکه در میدان بود، جدا از مساله گلزنی که یکی از وظایف مهم یک مهاجم به شمار می رود، در حرکات اصولی دیگر بد کار نکرد.

در واقع تعویض کوئیکه چندان اشتباه نبود چون مرفاوی می دانست با یک تغییر می تواند صاحب موقعیت های بیشتری شود.

زمانی که علی علیزاده وارد میدان شد، بارها و بارها موقعیت های طلایی را از دست داد که هر مهاجم دیگری جای او در زمین بود می توانست به راحتی دروازه حریف را باز کند.

در کل در این یک مورد نمی توان مرفاوی را مقصر دانست چون اگر علیزاده از موقعیت های خوب خود استفاده می کرد، تعویض علیزاده به عنوان بهترین تعویض هفته معرفی می شد!

اما کمبود مهره و نا کار آمدی علیزاده باعث شد که استقلال بارها و بارها در رسیدن به گل ناکام بماند.

نکته: در نمودار بالا وظایف حرکتی و نوع جایگیری دو مهاجم استقلال را مشاهده می نمایید.

تعویض های معروف صمد!

علی دایی با اضافه کردن آشتیانی به تیمش در واقع باعث شد تا روند بازی به نفع سایپا تغییر کند. از طرف دیگر آمدن خود علی دایی در زمین نیز جدا از مسائل تاکتیکی، از نظر روانی باعث تقویت سایپایی ها شد!

اما مرفاوی با بیرون نکشاندن بازیکنی مانند طالب نسب که در نیمه دوم ضعیف عمل کرد، نشان داد که نقاط ضعف تیمش را نمی بیند و یا اگر می بیند بنا به دلایلی نا مشخص تعویض های منطقی را به کار نمی برد.

نیامدن منصوریان، دیر آمدن نوازی و تعویض نا مشخص فرزاد مجیدی، 3 اشتباه بزرگ مرفاوی به شمار می رود! صمد مرفاوی به عنوان سرمربی تیم بزرگ استقلال باید با دقت بیشتری تیم حریف را آنالیز کرده و در حین بازی به جای لجبازی با یونگ و بازیکنان نیمکت نشین، به فکر تقویت تیم خود باشد!

به نظر می آید که صمد مرفاوی باید برای حل مشکل خود یکبار دیگر در کلاس های توجیهی فیفا شرکت کند!

زوم

استقلال بد نبود. اما اشتباهات فردی و به خصوص عملکرد ضعیف مرفاوی به عنوان یک سرمربی باعث از دست رفتن 3 امتیاز حساس شد.

از طرف دیگر سایپا با تعویض های خوب دایی و آنالیز دقیق تر حریف خود موفق شد 3 امتیاز حساس این بازی را کسب کرده و در واقع سرنوشت قهرمانی را از شاگردان مرفاوی بگیرد.

البته تکلیف قهرمانی حداقل تا هفته آینده مشخص نیست و چه بسا سایپا مثل چند هفته گذشته نتواند امتیازات لازم را کسب کند.

در هر حال آنچه مشخص است کابوسی به نام اشتباهات است که تا مدتها به دنبال صمد مرفاوی خواهد بود.